Güvenlik tedbirleri, ancak kanunda açıkça öngörülen hallerde hükmedilebilen ve çoğunlukla ceza ile birlikte uygulanan yaptırımlardır. Türk Ceza Kanunu'ndaki tipik iki örnek, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma (TCK m.53) ile eşya müsaderesidir (TCK m.54).
Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma: Kişi, kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; (a) sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevini üstlenmekten, (b) seçme ve seçilme ehliyetinden, (c) velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlık hizmetinden, (d) vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinde yöneticilik veya denetçilikten, (e) kamu kurumu ya da kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı serbest meslek erbabı ya da tacir olarak icra etmekten yoksun bırakılır (TCK m.53). Mahkûmiyetin kendiliğinden sonucu olarak yürürlükte bulunan bu yoksunluklarda (a), (c), (d) ve (e) bentleri esas alınır.
(b) bendindeki seçme ve seçilme ehliyeti bakımından ise, Anayasa Mahkemesinin çeşitli tarihlerdeki kısmi iptal kararları nedeniyle bu bendin mahkûmiyetin doğrudan ve mutlak sonucu olarak uygulanması sınırlanmıştır (bu kararlardan biri E.2014/140, K.2015/85 sayılı karardır); bu nedenle seçme ve seçilme haklarının durumu somut olaya ve güncel düzenlemeye göre ayrıca değerlendirilir. Ayrıca bu yoksunluk mutlak değildir: cezası ertelenen, denetimli serbestlikle infaz edilen veya koşullu salıverilen hükümlüde altsoy üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yönünden uygulanmaz; (e) bendindeki yoksunluğun uygulanmamasına karar verilebilir; kısa süreli hapsi ertelenen veya suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış kişiler hakkında birinci fıkra uygulanmaz. Birinci fıkradaki hak ve yetkilerin kötüye kullanılmasıyla işlenen suçlarda ise, cezanın infazından sonra işlemek üzere, ayrıca bu hak ve yetkinin kullanılmasının belirli süre yasaklanmasına karar verilir (TCK m.53).
Eşya müsaderesi (TCK m.54): Kasten işlenen bir suçta suçun işlenmesinde kullanılan, suça tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşya, iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla müsadere edilir. Suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya da, kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması halinde müsadere edilir. Ancak suçta kullanılan eşyanın müsaderesi, işlenen suça göre daha ağır sonuçlar doğuracak ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacaksa, müsadereye hükmedilmeyebilir.