Cebir, şiddet, korkutma veya tehdit altında suç oluşturan fiili gerçekleştiren kişinin iradesi etkilendiği için ondan başka türlü davranması beklenemez. Korkutma ve tehdidin kusurluluğu kaldırabilmesi, bunların konusu ile işlenen suç arasında orantı bulunmasını ve muhakkak, ağır nitelik taşımalarını gerektirir; yaratılan korkunun kişiyi istenen haksızlığa mecbur bırakacak boyutta olup olmadığı somut olayın kendine özgü koşulları içinde belirlenir.
Detaylı özeti gör
TCK m.28 tartışmasından önce karar, yalan tanıklıkta etkin pişmanlığın kapsamını ele almıştır. Kurula göre hükmü yalnız aleyhe beyanla sınırlamak, lehe beyandan dönüp gerçeğin ortaya çıkmasını sağlayan tanığı kapsam dışında bırakır ve eşitlik ilkesiyle bağdaşmaz. m.28'in metninde iki sonuç öne çıkarılmıştır: cezasızlık doğuran hâller ile bu hâllerde cebir, şiddet, korkutma veya tehdidi kullanan kişinin suçun faili sayılması. Cebir ve tehdit de birbirinden ayrılmıştır. Tehditte kişi, ileride bir kötülük yapılacağı bildirilerek korkutulur ve belli bir davranışa zorlanır; baskı fiziki değil manevidir ve kişinin iç özgürlüğüne yönelir. Kurul orantı ölçütünü belirledikten sonra kıyas ve yorum sorununa geçmiştir. Çözümde, suç ve ceza içeren hükümlerde kıyası ve kıyas sonucuna varacak geniş yorumu yasaklayan kanunilik kuralına dayanılmıştır.