Organ veya dokusunu satan kişi bakımından TCK m.92, ilgilinin sosyal ve ekonomik koşulları gözetilerek cezanın indirilmesine ya da ceza vermekten vazgeçilmesine olanak tanır ve TCK m.25/2'deki ağır koşullardan ayrılan özel bir zorunluluk hâli getirir; başlığı içeriğiyle örtüşmese de hüküm, esasen organ verenler için özel bir cezasızlık hâlidir. Uygulamada son derece özenli davranılmalı, organ ve doku ticareti suçlarıyla mücadeleyi etkisizleştirecek yorumlardan kaçınılmalı ve Organ ve Doku Nakli Kanunu m.3'teki yasak gözetilmelidir.
Detaylı özeti gör
Soyut hukuki çerçeve, dosyanın maddi olguları üzerinden değerlendirilmiştir. Böbrek hastası kişi ile organını vermeyi kabul eden kişi bir aracı yoluyla tanışmış ve etik kuruluna başvurmuş, onay çıkmadığı için nakil gerçekleşmemiştir. Bu sonuç iletişimin dinlenmesi kayıtları, yakalama ve hastane evrakları ile savunmalara dayandırılmıştır. Maddi durumu nedeniyle organını satmaya karar verdiğini açıklayan sanık yönünden, ekonomik sıkıntının bu yol dışında başka imkânlarla giderilebileceği, tehlikenin ağırlığı ile başvurulan vasıta arasında orantı bulunmadığı ve eylemin kişinin bedeni üzerindeki tasarruf yetkisinin sınırlarını aştığı belirtilmiştir. Hükümde TCK m.92'nin uygulanması yerinde bulunmamış, fakat aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ayrıca temyiz evresinde ölen sanıklar hakkında TCK m.64/1 uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiği kabul edilmiştir.