Resmi Metin
Geçici nedenler, alkol veya uyuşturucu madde etkisinde olma
Madde 34- (1) Geçici bir nedenle ya da irade dışı alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez.
(2) İradi olarak alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisinde suç işleyen kişi hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
TCK m.34, failin kusur yeteneğini etkileyen bir genel hükümdür; kişinin, suç oluşturan fiili işlediği anda algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geçici bir nedenle ya da irade dışı alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ortadan kalktığı veya önemli derecede azaldığı halleri düzenler. Çözdüğü pratik soru, fiili gerçekleştiren kişinin işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması ya da davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalması durumunda cezalandırılıp cezalandırılamayacağıdır. Maddenin temel kuralı, bu durumdaki kişiye ceza verilmemesidir; çünkü kusur yeteneği bulunmayan faile sorumluluk yüklenemez.
Kuralın sınırı ikinci fıkradadır: alkol veya uyuşturucu maddeyi iradi olarak, yani isteyerek alan kişi hakkında birinci fıkra uygulanmaz; bu kişi sarhoşluk halinde suç işlese de ceza sorumluluğundan kurtulmaz. Hüküm, bir suçun manevi unsuru ve failin kusurluluğu değerlendirilirken uygulanır; fiilin varlığı kabul edilse bile failin o andaki algılama veya yönlendirme yeteneğinin geçici ya da irade dışı bir nedenle etkilenip etkilenmediği ayrıca incelenir. TCK m.28’de düzenlenen cebir, şiddet, korkutma veya tehdit sonucu suç işleyen kimseye ceza verilmemesi de kusurluluğu etkileyen benzer bir genel hükümdür.
Gerekçe
Kişi, gerçekleştirdiği davranışın hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir nedenin etkisine bilinci olmaksızın veya iradesi dışında girmiş olabilir. Örneğin, kimyasal madde üretiminin yapıldığı bir tesiste çalışan kişiler, kimyasal maddelerden yayılan kokunun etkisinde kalarak, geçici bir süre algılama ve irade yeteneğini tümüyle yitirmiş olabilir. Bu gibi durumunda, kusur yeteneğinin olduğundan söz edilemez. Yine yatağında bebeğini emzirdiği sırada uykuya dalan anne, uykudayken bebeğin havasızlıktan dolayı ölümüne neden olabilir. Bu durumda ölüm olayının gerçekleştiği anda anneye izafe edilecek bir fiil bulunmamaktadır. Yani, uyku hâlinde iken kişi hareket yeteneğini yitirmektedir. Ancak, annenin bu ölüm neticesinden dolayı sorumluluğunu belirlerken, uyku hâlindeki davranışlarını değil, uykuya geçmeden önceki dönemde gerçekleştirdiği davranışları göz önünde bulundurmak gerekir. Anne, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak, emzirmek üzere bebeğini yatağına almış ve bu esnada uyuya kalmıştır. Aynı şekilde, hipnotik telkin altına girmiş olan kişinin de bu hâldeyken hareket yeteneğinin varlığından söz edilemez. Kişi, alkol veya uyuşturucu madde almak kastıyla hareket etmemesine rağmen, yanılarak bu maddeleri almış olabileceği gibi, alkol veya uyuşturucu madde almaya zorlanmış da olabilir. Gerek bilmeyerek gerek zorla alınan alkol veya uyuşturucu maddenin etkisindeyken işlenen suç açısından kişinin kusur yeteneği bulunmamaktadır. Ancak, belirtmek gerekir ki, geçici bir neden olarak istemeyerek alkol veya uyuşturucu madde alınması dolayısıyla failin taksirinin dahi olmaması gerekir. Kişinin algılama yeteneğini etkileyen sistemik hastalıkları da geçici neden olarak kabul etmek gerekir. Örneğin diyabet, gebelik sonrası ortaya çıkan psikozlar ve üremi gibi hastalıklar, kişinin algılama yeteneğini ortadan kaldırabilmektedir. Kişi, önceden kararlaştırdığı suçu işlemeye başlamadan önce, isteyerek alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde alabilir. Keza, kişi herhangi bir suç işlemeyi kastetmediği hâlde, isteyerek alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde almış ve bu maddelerin etkisinde iken bir suç işlemiş olabilir. Bu durumlarda, işlediği suç açısından kişinin kusur yeteneğinin var olduğu kabul edilir.