Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, fail yönünden özgü suçtur; fail ancak velayet yetkisi elinden alınmış ana veya baba ya da üçüncü derece dâhil kan hısmı olabilir. Bu suç kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya göre asli norm olduğundan, velayet yetkisi elinden alınmış olma sıfatını taşımayan babanın çocuğu kaçırması veya alıkoyması da TCK m.234 kapsamında cezalandırılmalıdır.
Detaylı özeti gör
Kararın derinliği içtima sistematiğindedir. Ceza Genel Kurulu, tek fiille birden çok normun ihlali hâlinde önce görünüşte içtima ilişkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiğini, böyle bir ilişki varsa TCK m.44'teki farklı neviden fikrî içtimanın uygulanamayacağını belirtir. Görünüşte içtimada normlardan yalnız biri gerçekten uygulanabilir; uygulanacak norm haksızlık muhtevası bakımından diğerlerini tüketir. Kararda özel normun önceliği ile yardımcı normun sonralığı ilkeleri açıklanmış, örtülü asli-yardımcı norm ilişkisine dayanan karma suç ve geçit suçu ayrımına da yer verilmiştir. İki suç farklı hukuki değerleri koruduğundan aralarında özel-genel norm ilişkisi bulunmasa da, hareket unsuru benzerliği nedeniyle özgü suç olarak düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulmasının asli norm sayılması gerektiği kabul edilmiştir. Aksi çözümde fikrî içtima devreye girecek, daha az ceza gerektirdiği için bu suç hiç uygulanamayacaktır. Somut olayda, çocuğu tanıma senediyle tanıyan ve bir süre alıkoyduktan sonra teslim eden sanığın birinci derece kan hısmı olduğu belirlenmiştir.