Kanun koyucu, örgüt mensubunun konumu ile fiilinin niteliğine göre farklı suç tipleri kurarak TCK m.20'deki ceza sorumluluğunun şahsiliğini gözetmiştir. Buna karşılık örgüt yöneticisini örgüt faaliyeti çerçevesindeki bütün suçların ayrıca faili sayan TCK m.220/5, hem şahsilik ilkesinin hem de faillikte fiil üzerinde müşterek hâkimiyet ölçütünün istisnasıdır.
Detaylı özeti gör
Karar, ceza sorumluluğunun şahsiliğini nedensellik ve objektif isnadiyet ölçütleri üzerinden temellendirir. Karma uygunluk anlayışına göre nedensellik bağı tek başına yetmez; netice ancak failin eseri sayılabiliyorsa ona yüklenebilir. Değerlendirme iki aşamalıdır: hareket anındaki somut koşullar ile üçüncü kişinin bilgi ve tecrübesine göre hareketin neticeyi doğurmaya elverişliliği incelenir, ardından failin kişisel bilgi ve tecrübesi araştırılır. İki değerlendirme örtüşürse nedensellik ve kusur birlikte çözülür; örtüşmezse sorumluluk failin kusuruna göre belirlenir ve neticenin öngörülmesinde kusur yoksa ceza verilmez. Karar bu ölçütü örgütlü suçlara taşıyarak amaca yönelik vahim eylem ile somut tehlike arasında illiyet aranacağını belirtir. Bu nedenle örgütün nihai amacını bilmek tek başına yetmez; yardım eden, üye, yönetici ve kurucu ayrımı yapılmadan herkes amaç suçtan sorumlu tutulamaz.