TCK m.229'daki dilencilik suçunun hareket unsuru, dilenmek değil; çocukları veya beden ya da ruh bakımından kendini idare edemeyecek kişileri, menfaat talep edilen kişinin algılayabileceği biçimde failin yanında ya da yakında bulundurarak dilencilikte araç olarak kullanmaktır. Dilenme eylemini araç olarak kullanılan kişinin yapması zorunlu değildir; fail bu eylemi o kişiye yaptırabileceği gibi kendisi de gerçekleştirebilir.
Detaylı özeti gör
Kararda hükmün kapsamı çizilirken, dilenme eyleminin kendisinin Kabahatler Kanunu'nun 33. maddesinde kabahat olarak düzenlendiği, suç sayılanın ise çocukların veya beden ya da ruh bakımından kendini idare edemeyecek durumdaki kişilerin dilencilikte araç olarak kullanılması olduğu belirtilmiştir. Yasama gerekçesine göre önlenmek istenen, başkalarının acıma ve yardım etme duygularının istismar edilerek haksız kazanç sağlanmasıdır. Maddenin ikinci fıkrasında suçun üçüncü derece dahil kan veya kayın hısımları ya da eş tarafından işlenmesi, üçüncü fıkrasında ise örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi cezayı artıran hâl sayılmıştır. Karar, araç olarak kullanma eylemini TCK m.37/2'deki dolaylı faillikten ayırmaktadır; dolaylı faillikte tipik hareketin araç konumundaki kişi tarafından yapılması zorunludur. İspat bakımından da ölçüt gösterilmiş, dilenme anındaki konumlar, kişilerin birbirine yakınlığı, giysiler ve söylenen sözler gibi hususların bir bütün hâlinde değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.