TBK Madde 58 - Kişilik hakkının zedelenmesi

Karar özeti: Davacı, 16 yıllık imam nikahlı birliktelik sonrası resmi nikah yapılmaması ve hakaret nedeniyle TBK 58 uyarınca kişilik haklarına saldırı nedenli maddi-manevi tazminat istemiş; İlk Derece Mahkemesi 30.000,00 TL manevi tazminata, maddi tazminatın reddine karar vermiştir. Adana BAM, davacının davalının başkasıyla evli olduğunu bilerek birlikte yaşamayı kabul ettiğini, evlilik vaadiyle kandırıldığı iddiasına dayalı manevi tazminat isteyemeyeceğini ve maddi zararını ispatlamadığını belirtmiştir. Ancak hakaret olgusu sabit görülmekle, tarafların kusur ve sosyo-ekonomik durumu ile TMK 4 dikkate alınarak manevi tazminatın yüksek olduğu sonucuna varılmış; davacının istinafı esastan reddedilirken davalının istinafı kısmen kabul edilerek ilk derece kararı kaldırılmış ve manevi tazminat 5.000,00 TL'ye indirilmiştir.

Karar özeti: Uyuşmazlık, davalının davacı avukat hakkında yaptığı şikayetlerin iftira/haksız fiil oluşturduğu iddiasıyla TMK m.24 ve TBK kapsamında açılan manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi, fezlekede davacı hakkında şüphe bulunduğunu, şikayetin Anayasal şikayet hakkı kapsamında haklı ve makul nedenlere dayandığını belirterek davayı reddetmiştir. Davacı, şikayetin sayı ve yöntem itibarıyla taciz boyutuna ulaşıp hakkın kötüye kullanıldığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

Karar özeti: Uyuşmazlık, davalının davacılara yönelik hakaret eyleminden kaynaklanan TMK m.24 kapsamında manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi, hakaretin ceza mahkemesi kararıyla sabit olduğunu kabul ederek her iki davacı için ayrı ayrı 4.000'er TL manevi tazminata hükmetmiştir. Hem davacı vekili (miktarın azlığı ve vekalet ücreti yönünden) hem davalı vekili (tanık beyanlarının güvenilmezliği yönünden) kararı istinaf etmiştir.

Karar özeti: Müşterek hisseli, meskun mahal niteliğindeki parselde davalıların ev altında/bitişiğinde ahır kurup hayvancılık yapması nedeniyle davacı, koku ve gürültüden rahatsızlık ileri sürerek hayvan beslemenin men'i ve manevi tazminat istemiştir. İlk derece mahkemesi hayvancılığın men'ine, manevi tazminatın reddine karar vermiştir. Adana BAM, davalı K3'in de hayvancılıkla uğraştığı ve aynı binada oğluyla yaşadığı, davalı tanıklarının yakın akraba olup yanlı beyanda bulunduğu değerlendirmesiyle ilk derece kararını yerinde bulmuş; hem davacının hem davalı K3'in istinaf başvurularını esastan reddetmiştir.

Karar özeti: Davacıların murisine ait taşınmazın tapu kaydının iptali nedeniyle TMK m.1007'ye dayalı maddi ve manevi tazminat istemli davada ilk derece mahkemesi maddi ve manevi tazminatı kısmen kabul etmiş; her iki taraf istinafa başvurmuştur. Adana BAM, makul sürede yargılanma kaynaklı manevi tazminatın idari yargıda tam yargı davasına konu olması gerektiğini, tapu iptalinin kişilik haklarına saldırı sayılamayacağından bu yönden manevi tazminata hükmedilemeyeceğini, maddi tazminat için ise taşınmazın arsa/arazi vasfı belirlenmeden hüküm kurmaya elverişsiz bilirkişi raporuna dayanıldığını saptamıştır. Davalı vekilinin istinafını kabul ederek kararı kaldırmış ve eksik araştırma nedeniyle dosyayı yerel mahkemeye geri göndermiştir.

Karar özeti: Jandarma trafik görevlisi davacılar, kendilerine idari para cezası kesilen davalının haksız şikayet ve rüşvet isnadıyla kişilik haklarına saldırdığı gerekçesiyle manevi tazminat istemiş; ilk derece mahkemesi davayı kısmen kabulle her davacı için 2.000 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Adana BAM, davalının asılsız rüşvet isnadının hak arama özgürlüğü kapsamında sayılamayacağını belirterek manevi tazminata hükmedilmesini ve takdir edilen miktarı yerinde bulmuş; ancak davacıların faiz talebi bulunmadığı halde yasal faize hükmedilmesini taleple bağlılık ilkesine aykırı görerek kararın faize ilişkin kısmını kaldırıp düzelterek yeniden hüküm kurmuştur.

Karar özeti: Davacı kadın, evli eşiyle ilişki yaşayıp çocuk sahibi olan davalı aleyhine kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davası açmış; ilk derece mahkemesi 20.000 TL tazminata hükmetmiştir. Adana BAM, eylem devam ettiği için zamanaşımı definin reddini yerinde bulmakla birlikte, TMK m.185'teki sadakat yükümlülüğünün eşler arasında nispi bir hak olduğunu ve üçüncü kişiye karşı ileri sürülemeyeceğini, davalının eyleminin kişilik haklarına saldırı oluşturmadığını saptamıştır. Ayrıca davacının asıl sorumlu eşinden tazminattan feragat ettikten sonra davalıdan istemesini TMK m.2/2 anlamında hakkın kötüye kullanılması saymış; davalının istinafını kabul edip kararı kaldırarak davanın reddine karar vermiştir.