İİK Madde 67 - İlamsız takip: İtirazın iptali

Su ve kanalizasyon idaresi, 2009-2011 dönemine ait su tüketim faturası alacağı için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiştir. İlk derece mahkemesi alacağı on yıllık zamanaşımı nedeniyle reddetmiş, ayrıca alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmetmiştir. Daire, uyuşmazlığın sözleşme hukuku çerçevesinde çözüleceğini ve on yıllık sürenin dolduğunu isabetli bulmuş; ancak zamanaşımının borcu ortadan kaldırmayıp eksik borç haline getirdiğini, bu nedenle davanın zamanaşımından reddinin alacaklının kötüniyetli olduğunu göstermeyeceğini belirtmiş, kararı kaldırıp yeniden hüküm kurarak kötüniyet tazminatı istemini reddetmiştir.

Banka, genel kredi ve teminat sözleşmesinde müteselsil kefil olan kişi hakkında başlattığı takibe itiraz edilmesi üzerine itirazın iptalini istemiştir. İlk derece mahkemesi, kefaletten on yıl geçtikten sonra takip başlatıldığı gerekçesiyle davayı hak düşürücü süre yönünden usulden reddetmiştir. Daire, gerçek kişi kefaletinin sözleşmenin kurulmasından on yıl geçmekle kendiliğinden sona erdiğini, bu sürenin hak düşürücü olup re'sen gözetildiğini, kefalet limitinin artırılmasına ilişkin sözleşmenin yeni bir kefalet sayılmadığını ve asıl borçlu ile dava dışı diğer kefiller hakkındaki takibin bu süreye etkisinin bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bonoya dayalı icra takibinde borçlu olunmadığının tespiti istenmiş, borçlu senedin cebir ve tehditle imzalatıldığını ileri sürmüştür. İlk derece mahkemesi, kesinleşen ceza mahkemesi kararına dayanarak davanın ve kötüniyet tazminatı isteminin kabulüne karar vermiştir. Daire, senedin baskı altında ve zorla alındığının kesinleşen ceza kararıyla sabit olduğunu, suç, şikayet ve dava tarihleri birlikte değerlendirildiğinde davanın TBK 39'daki hak düşürücü süre içinde açıldığını, senetten dolayı borç bulunmadığını belirterek alacaklının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Uyuşmazlık, kasko sigortacısının sigortalısına ödediği hasar bedelini halefiyet uyarınca kaza sorumlularından rücuen tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. İlk derece mahkemesi zamanaşımı def'ini yerinde görmeyerek davayı kabul etmiş, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmetmiştir. Daire, rücu isteminin TBK m.73/1 uyarınca tazminatın ödendiği tarihten itibaren iki yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, ödemenin 08.10.2018'de yapıldığını, salgın nedeniyle duran 93 gün eklendiğinde sürenin 09.01.2021'de dolduğunu ve takibin bu tarihten sonra başlatıldığını saptamış; davalının istinaf başvurusunu kabul ederek kararı kaldırmış ve davayı zamanaşımı nedeniyle reddetmiştir.

Banka, genel kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalayan davalılar aleyhine başlattığı takibe yapılan itirazın iptalini istemiştir. Asliye ticaret mahkemesi, bilirkişi raporu doğrultusunda davayı kısmen kabul etmiş, reddedilen kısım üzerinden davacı aleyhine kötü niyet tazminatına da hükmetmiştir. Daire, kefiller yönünden hesap kat ihtarlarının tebliğ tarihlerine göre belirlenen temerrüt tarihlerinde ve faiz oranında hukuka aykırılık bulunmadığını, hükme esas alınan raporun denetime elverişli olduğunu belirtmiş; ancak alacaklının takipte açıkça haksız ve kötü niyetli olduğu ispatlanmadan aleyhine tazminata hükmedilmesini usul ve yasaya aykırı bularak istinafı kabul etmiş, kararı kaldırıp yeniden hüküm kurmuştur.

Banka ile bir limited şirket arasındaki genel kredi sözleşmesine müteselsil kefil olarak katılan iki şirket ortağından birinin ölümü üzerine, banka mirasçılara karşı da icra takibi başlatmış; itiraz üzerine itirazın iptali davası açılmıştır. İlk derece mahkemesi davayı kısmen kabul etmiştir. Daire, kefaletlerin şekil şartlarını taşıdığını ve şirket ortağı sıfatıyla verilen kefaletlerde eşin rızasının aranmayacağını, kefilin ölümüyle kefaletin sona erdiğini, mirasçıların yalnız ölüm tarihine kadar kullandırılan kredilerden sorumlu olduğunu, hükme esas alınan hesaplama yönteminin de yerinde bulunduğunu belirterek mirasçıların istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Uyuşmazlık, taşıma hizmetinden doğan navlun ve demuraj alacağı için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali istemidir. İlk derece mahkemesi davayı dava şartı yokluğundan usulden reddetmiştir. Daire, yabancı para borcunun Ülke parasıyla da ödenebileceğini düzenleyen hüküm ile takip talebinin zorunlu içeriğine ilişkin kuralları birlikte değerlendirmiş; takip talebinde yabancı para alacağının Türk lirası karşılığı gösterilmediğinden geçerli bir takip bulunmadığını belirterek usulden red kararını hukuka uygun görmüş ve alacaklı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

İhale ile alınan asfalt yama işini taşeron olarak yapan alt yüklenici, ödenmeyen fatura bedeli için ilamsız takip başlatmış, borçlunun itirazı üzerine itirazın iptali davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, davalının yerleşim yerinin başka ilde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir. Davalı, davanın yetkisizlikten değil tümden reddi gerektiğini ve lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek istinafa başvurmuştur. Daire, icra dairesinin yetkisinin kesinleşmesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali davası yönünden yetkili kılmadığını, davanın genel ve özel yetkili mahkemelerin hiçbirinde açılmadığını belirterek yetki itirazının kabulünü yerinde bulmuş ve istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Taşıyıcı şirket ödenmeyen navlun faturası için, yük sahibi ise antrepoda oluşan yük hasarı için başlattıkları icra takiplerine yapılan itirazların iptalini istemiş, davalar birleştirilmiştir. İlk derece mahkemesi her iki davayı da bir yıllık zamanaşımı nedeniyle reddetmiştir. Daire, faturaya dayalı alacakta akdi ilişki inkar edilmediğinden alacaklının yerleşim yerinde takip ve dava yolunun açık olduğunu, icra takibiyle kesilen zamanaşımının takibe ilişkin her işlemden sonra yeniden işlediğini, itirazla duran takipte başka işlem yapılmadığını ve arabuluculukta duran süre eklendiğinde bir yıllık sürenin dolduğunu belirterek tarafların istinaf başvurularını esastan reddetmiştir.

Uyuşmazlık, ticari mal ve hizmet satışından doğan alacak için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi, tarafların ticari defterlerinin birbirini doğruladığını, alacağın likit olduğunu ve dava tarihinden sonraki ödemelerin infaz aşamasında dikkate alınacağını belirterek davayı kabul etmiş, icra inkar tazminatına hükmetmiştir. Davalı vekili, alacağın yargılama sırasında tamamen ödendiğini, talebi aşar biçimde hüküm kurulduğunu, alacak likit olmadığından inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini ve takipte adi faiz istenmişken avans faizi uygulandığını ileri sürmüştür. Daire, bilirkişi raporunu denetime elverişli bulmuş; ödemelerin infazda gözetilmesini, inkar tazminatını ve faiz uygulamasını yasaya uygun görerek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Davacı şirket, vefat eden eczacının mirasçılarından biri olan davalı borçluya karşı, eczaneye satılan ilaç faturalarından kaynaklı icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiş, ilk derece mahkemesi davayı kabul etmiştir. Adana BAM, eczaneyi elbirliği halinde işleten mirasçılar arasında TMK m.640 uyarınca zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunu, takibin ve itirazın iptali davasının tüm mirasçılara karşı birlikte yürütülmesi gerektiğini, usulüne uygun takip bulunmamasının dava şartı olduğunu belirtmiştir. Davalı istinafını kabul edip ilk derece kararını kaldırmış, yeniden hüküm kurarak dava şartı yokluğundan davanın reddine karar vermiştir.

Genel kredi sözleşmesine dayalı takibe itirazın iptali davasında borçlu, talep edilen yıllık yüzde 94,5 temerrüt faizinin ve faiz üzerinden hesaplanan verginin yasaya aykırı olduğunu savunmuş; ilk derece mahkemesi bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Daire, bankacılık işinin ticari iş niteliğinde olması nedeniyle TBK m.88 ve 120'deki faiz sınırlamalarının ticari kredilerde uygulanmayacağını, TTK m.8 uyarınca temerrüt faizi oranının serbestçe belirlenebileceğini kabul ederek borçlunun esasa ilişkin istinaf sebeplerini yerinde görmemiş; alacaklı bankanın miktar itibarıyla kesin olan karara yönelik başvurusunu usulden, borçlunun başvurusunu esastan reddetmiştir.

Davacı şirket, davalıya ait ipotekli taşınmaza dayanarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlattığı takibe itirazın iptalini istemiş; ilk derece mahkemesi davayı kısmen kabul etmiştir. Adana BAM, ipotekli taşınmaz maliki olan davalının borçtan şahsen sorumlu olmadığı, takipten önce TMK 887 uyarınca takip borçlularına ihtarat yapılmadığı, dolayısıyla takip ve dava şartının gerçekleşmediğini saptamıştır. Davacı vekilinin istinafı reddedilmiş, davalılar vekilinin istinafı kabul edilerek ilk derece kararı kaldırılmış ve yeniden esas hakkında hüküm kurularak dava reddedilmiştir.

Dava, ticari satımdan doğan altı faturaya dayalı icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Borçlu şirket, ödemelerin yapıldığını ve alacaklı şirketin kaşeli ve imzalı ibraname verdiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi imza incelemesi sonucunda ibranamedeki imzanın alacaklı şirket yetkilisine ait olduğunu saptayarak davayı reddetmiş ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmetmiştir. Daire, kendi aldığı grafoloji raporuyla da imzayı doğrulayarak ibra sözleşmesiyle borç ilişkisinin sona erdiğini kabul etmiş; ancak kötü niyet tazminatı için karşı tarafın talebinin bulunmadığını, talep olmadan bu tazminata hükmedilemeyeceğini ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğunu belirterek kararı kaldırıp yeniden esas hakkında hüküm kurarak davayı reddetmiştir.

Site yönetiminin giriş çıkış kontrolü için bariyer ve otomatik geçiş sistemi kurulması işini üstlenen yüklenici, bakiye iş bedeli için icra takibi başlatmış, itiraz üzerine itirazın iptali davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, bilirkişinin belirlediği güncel rayiç bedel üzerinden davayı kısmen kabul etmiştir. Daire, işin sözleşme ve tekniğe uygun yapıldığını ispat yükünün yükleniciye ait olduğunu, bedelin imalatın yapıldığı yıl piyasa rayiçlerine göre saptanması gerektiğini belirtmiş; ayrıca ticari veya mesleki amaçla hareket etmeyen site yönetiminin taraf olduğu eser sözleşmesinin tüketici işlemi sayılması nedeniyle uyuşmazlığa tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiğini kabul ederek istinaf başvurusunu kabul etmiş, kararı kaldırıp dosyayı yerel mahkemeye göndermiştir.

Davacı borçlular, asıl borçlu şirketin borcu için ipotek vermedikleri taşınmazın icra ihalesiyle satıldığını, kefalet limitinin aşıldığını ve takibin düştüğünü ileri sürerek ihalenin feshini istemiştir. İlk derece mahkemesi, davacıların müşterek ve müteselsil sorumlu olduğunu, tebligat ve kapak hesabında usulsüzlük bulunmadığını belirleyerek davayı reddetmiştir. Karara karşı davacı borçlular istinaf yoluna başvurmuştur.

İpotek veren üçüncü kişi konumundaki davacı borçlular, asıl borçlunun borcu için taşınmazlarının ihaleyle satıldığını, alacağın teminatı olan taşınmazların toplu rehin oluşturduğunu ve yalnız bir kısmının satışa çıkarılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek ihalenin feshini istemiştir. İlk derece mahkemesi davayı reddederek para cezasına hükmetmiştir. Davacılar karara karşı istinaf yoluna başvurmuştur.

Ticari alışverişten kaynaklanan alacağın tahsili için takip başlatan satıcı şirket, itiraz üzerine itirazın iptali davası açmıştır. Ticari defterler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde takip konusu borcun banka aracılığıyla ödendiği, bu ödemenin alacaklının kayıtlarında görünmediği belirlenmiş; ilk derece mahkemesi davayı reddederek alacaklıyı kötü niyet tazminatına mahkum etmiştir. Daire, ödemeye ilişkin banka kayıtlarını ilgili kurumdan getirtip dekontu dosyaya kazandırmış; ödemenin hangi borca ilişkin olduğu açıklanmadığından TBK m.102 uyarınca muaccel borç için yapıldığının kabulü gerektiğini, alacaklının aksini ispatlayamadığını belirtmiştir. Eksik inceleme nedeniyle istinaf başvurusunu kabul ederek kararı kaldırmış, yeniden hüküm kurarak davayı reddetmiş ve kötü niyet tazminatına ilişkin kabulü yerinde bulmuştur.

Banka, sabit faizli tüketici kredisi taksitlerini ödemeyen kredi borçlusu hakkında ilamsız takip başlatmış; itiraz üzerine itirazın iptali davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, bilirkişi raporu doğrultusunda davayı kısmen kabul ederek takibin belirlenen asıl alacak ve ferileri üzerinden devamına ve asıl alacağın yüzde yirmisi oranında icra inkar tazminatına karar vermiştir. Borçlu, akdi ve temerrüt faizinin hatalı hesaplandığını ve alacağın likit olmadığını ileri sürmüştür. Daire, akdi faizin TBK m.88/2, temerrüt faizinin ise m.120/2 uyarınca sözleşmede kararlaştırılan orana göre hesaplandığını belirterek faiz oranlarına yönelik istinaf sebebini yerinde görmemiş; imzalı ödeme planı nedeniyle alacağın likit olduğunu kabul ederek icra inkar tazminatını da yerinde bulmuş ve istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Davacı, davalıya 35.000,00 TL ödünç para verdiğini, karşılığında aldığı bononun ceza soruşturması sırasında adli emanette kalarak zamanaşımına uğradığını belirterek yazılı delil başlangıcına dayanıp takibe vaki itirazın iptalini istemiştir. İlk derece mahkemesi davayı kabul ederek takibin devamına ve 7.000,00 TL icra inkar tazminatına hükmetmiş, iki taraf da istinafa başvurmuştur. Daire, davacı tanığının paranın ödünç verildiğini beyan ettiğini ve davacının yemini eda ettiğini, asıl alacak yönünden takibin devamının yerinde olduğunu; ancak bono kambiyo vasfını yitirdiğinden ve takipten önce temerrüt ihtarı bulunmadığından işlemiş faizin istenemeyeceğini belirlemiştir. Davacının istinafı esastan reddedilmiş, davalının istinafı kabul edilerek karar düzeltilmek suretiyle yeniden kurulmuştur.

Yüklenici şirket, kilit parke ve bordür taşı temini ile uygulaması bedelinden kalan alacağı için başlattığı takibe yapılan itirazın iptalini istemiş; iş sahibi miktar ve tutarı kabul etmeyip iade faturalarına dayanmıştır. İlk derece mahkemesi, faturaların ve ödemelerin iş sahibinin defterlerinde kayıtlı olmasına dayanarak davayı kabul etmiştir. Daire, bedel ihtilaflı olduğundan mahallinde inşaat bilirkişisiyle keşif yapılıp imalat bedelinin yapıldığı yıl piyasa rayiçleriyle belirlenmesi ve ödenen tutarın mahsubu gerektiğini, ayrıca alacak likit olmadığından icra inkar tazminatının reddi gerektiğini belirterek iş sahibinin istinaf başvurusunu kabul etmiş, kararı kaldırıp dosyayı ilk derece mahkemesine göndermiştir.

Davacı, baba olan davalıya ait taşınmaz üzerine muvafakatname/taahhütnameye dayanarak yaptığı dükkanların yıkılması nedeniyle zararının tahsili için itirazın iptali davası açmıştır. Adana BAM, taraflar arasındaki belgenin resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu, davacının ancak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre enkaz bedelini (983 TL) talep edebileceğini; ayrıca dükkanlardan uzun süre gelir elde edilmesi ve baba-oğul ilişkisi karşısında ilk derecenin TMK 2 dürüstlük kuralını da uygulayarak verdiği kısmen kabul kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirtmiştir. Davacının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.