TBK Madde 586 Müteselsil kefalet
TBK 586, müteselsil kefil sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına giren kefile alacaklı, asıl borçluyu takip etmeden ya da taşınmaz rehnini paraya çevirmeden doğrudan başvurabilir; ancak bunun için borçlunun ifada gecikip ihtarın sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması gerekir. Alacak teslime bağlı taşınır rehni veya alacak rehni ile güvenceye alınmışsa, kural olarak rehnin paraya çevrilmesinden önce kefile başvurulamaz; alacağın rehinle tamamen karşılanamayacağının önceden hâkimce belirlenmesi ya da borçlunun iflası veya konkordato mehli hâllerinde rehin paraya çevrilmeden de kefile gidilebilir.
Resmi Metin
Müteselsil kefalet
Madde 586- (1) Kefil, müteselsil kefil sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir. Ancak, bunun için borçlunun, ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması gerekir.
(2) Alacak, teslime bağlı taşınır rehni veya alacak rehni ile güvenceye alınmışsa, rehnin paraya çevrilmesinden önce kefile başvurulamaz. Ancak, alacağın rehnin paraya çevrilmesi yoluyla tamamen karşılanamayacağının önceden hâkim tarafından belirlenmesi veya borçlunun iflas etmesi ya da konkordato mehli verilmesi hâllerinde, rehnin paraya çevrilmesinden önce de kefile başvurulabilir.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Müteselsil kefalet, kefilin güvenlik bakımından alacaklıya en güçlü konumu verdiği kefalet türüdür. Kefil müteselsil kefil sıfatıyla ya da bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmişse, alacaklı asıl borçluyu önce takip etmek veya taşınmaz rehnini paraya çevirmek zorunda kalmadan doğrudan kefili takip edebilir. Bu yönüyle, önce asıl borçluya başvurulmasını şart koşan adi kefaletten (TBK m.585) ayrılır.
Ancak “müteselsil” sözcüğü kefili tümüyle korumasız bırakmaz. Alacaklının kefile gidebilmesi için borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması ya da açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması gerekir. Alacak teslime bağlı taşınır rehni veya alacak rehni ile güvenceye alınmışsa, kural olarak önce rehin paraya çevrilir; kefile ancak bundan sonra başvurulabilir. Rehnin yetmeyeceğinin hâkimce önceden saptanması, borçlunun iflası ya da konkordato mehli verilmesi hâlleri bu kuralın istisnasıdır.
Kefaletin fer’i bir borç olduğunu ve kefilin sorumluluğunun sözleşmedeki azami miktarı aşamayacağını da unutmayın.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 586. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 487 nci maddesini karşılamaktadır.
Tasarının iki fıkradan oluşan 586 ncı maddesinde, alacaklının, müteselsil kefile başvurma konusu düzenlenmektedir.
Maddenin birinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanununun 487 nci maddesinin birinci fıkrasıyla benzer içeriğe sahip olmakla birlikte, bu maddede kullanılan “müşterek müteselsil borçlu” şeklindeki ibare, müteselsil kefalet ile müteselsil borçlunun farklı hukuki müesseseler olduğu göz önünde tutularak, Tasarı metnine alınmamıştır. Fıkrada yapılan diğer önemli bir değişikliğe göre de, alacaklı borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden önce de doğrudan doğruya müteselsil kefile başvurabilecek; ancak, bunun için, borçlunun açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması veya ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması aranacaktır.
Maddenin ikinci fıkrasına göre, alacak, teslime bağlı taşınır rehni veya alacak rehni ile güvenceye alınmışsa, alacaklı rehnin paraya çevrilmesinden önce kefile başvuramaz. Yine aynı fıkraya göre, alacağın rehnin paraya çevrilmesi yoluyla tamamen karşılanamayacağının önceden hakim tarafından belirlenmesi veya bunun anlaşmayla öngörülmesi veya borçlunun iflas etmesi ya da konkordato mehli verilmesi hallerinde, alacaklı rehnin paraya çevrilmesinden önce de kefile başvurabilecektir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 487 nci maddesinin ikinci fıkrası ise, Tasarının yeni sistematik yapısı karşısında gereksiz görülerek Tasarıya alınmamıştır.
Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 496 ncı maddesi göz önünde tutulmuştur.