TMK Madde 162 - Hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış

Hukuki mesele: Terk (TMK m.164) sebebine dayalı kabul edilen boşanmada, davacı erkek lehine boşanmanın fer'isi olarak manevi tazminata (TMK m.174/2) hükmedilip hükmedilemeyeceği. Değerlendirme: Mutlak özel boşanma sebeplerinde -ki tasnifte TMK m.162 (pek kötü/onur kırıcı davranış) bu gruptadır- hâkim yalnız kanunun aradığı şartın gerçekleşip gerçekleşmediğine bakar; terk edilmiş olmak kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğinden başka olaya dayalı manevi tazminat verilemez. Sonuç: Direnme kararı BOZULDU.

Hukuki mesele: Eşini ortak konutu terke zorlayan davacının TMK m.164 uyarınca terke dayalı boşanma davası açma hakkı bulunup bulunmadığı ve nafakanın kaldırılması isteminin ayrıca nispi harca tabi olup olmadığı. Değerlendirme: HGK, sürekli hakaret edip kadını evden kovan davacının "terk eden eş" sayıldığını, terke dayalı dava açma hakkının yalnızca terk edilen eşe ait olduğunu, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın esastan reddedileceğini belirtmiştir. Sonuç: Boşanma reddine ilişkin direnme onanmış, nafakanın kaldırılması yönünden direnme bozulmuştur.

Hukuki mesele: Erkeğin TMK m.162'ye dayalı karşı boşanma davasında, kadının eşine yönelik tekrarlanan ağır hakaret ve psikolojik şiddet içeren eylemlerinin onur kırıcı davranış oluşturup oluşturmadığı. Değerlendirme: İlk derece kabul etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi eylemlerin zulüm/işkence boyutunda ve ağır onur kırıcı olmadığı gerekçesiyle reddetmiştir; Daire ise kadının sabit görülen birden çok ağır hakaret ve psikolojik şiddet eylemlerinin onur kırıcı davranış oluşturduğunu ve m.162 koşullarının gerçekleştiğini belirlemiştir. Sonuç: Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-davacı erkek lehine bozulmasına karar verilmiştir.

Hukuki mesele: Kadının erkeği hayati tehlike geçirecek şekilde bıçakla yaralaması karşısında TMK m.162'ye dayalı hayata kast nedeniyle boşanma şartlarının oluşup oluşmadığı ve velayet, tazminat, yoksulluk nafakası sonuçları. Değerlendirme: Kesinleşmiş ceza mahkemesi kararıyla kadının kasten yaralama suçundan mahkûmiyeti sabit olduğundan BAM m.162 davasını ve erkeğin tazminat taleplerini kabul etti, velayeti babaya verdi, kadının yoksulluk nafakasını reddetti. Sonuç: Bölge Adliye Mahkemesi kararı usul ve kanuna uygun bulunarak ONANMIŞTIR.

Davacı kadın TMK m.162 (pek kötü/onur kırıcı davranış) ve m.166/1'e dayalı boşanma istemiş, yerel mahkeme her iki sebepten kabul etmiştir. Daire, m.162 gereğince boşanma için her türlü değil ağır derecede pek kötü/onur kırıcı davranış gerektiğini; erkeğe yüklenen fiziksel şiddetin (2012 Mayıs) sonradan affedildiğini/hoşgörüyle karşılandığını, kalan davranışların ise m.162 koşullarını oluşturmadığını belirtmiştir. Sonuç: m.162 davasının reddi gerekirken kabulü hatalı olduğundan hüküm bozulmuştur.