TBK Madde 576 Konaklama işleteninin sorumluluğu: Koşulları ve kapsamı
TBK 576, otel, motel, pansiyon, tatil köyü gibi yerleri işletenler, konaklayanların getirdiği eşyanın yok olması, zarara uğraması veya çalınmasından sorumludur; ancak işletenler, zararın bizzat konaklayana ya da onu ziyarete gelen, beraberindeki veya hizmetindeki kimseye yükletilebilecek kusurdan, mücbir sebepten veya eşyanın niteliğinden doğduğunu ispat ederek bu sorumluluktan kurtulur. İşletene veya çalışanlarına kusur yüklenmedikçe bu sorumluluk, konaklayanların her biri için günlük konaklama ücretinin üç katını aşamaz.
Resmi Metin
Koşulları ve kapsamı
Madde 576- (1) Otel, motel, pansiyon, tatil köyü gibi yerleri işletenler, konaklayanların getirdikleri eşyanın yok olması, zarara uğraması veya çalınmasından sorumludurlar. Ancak işletenler, zararın bizzat konaklayana veya onu ziyarete gelen ya da beraberinde veya hizmetinde bulunan kimseye yükletilebilecek kusurdan, mücbir sebepten ya da eşyanın niteliğinden doğduğunu ispat etmekle, bu sorumluluktan kurtulurlar.
(2) Bu sorumluluk, işletenlere veya çalışanlarına bir kusur yüklenmedikçe, konaklayanlardan her biri için, günlük konaklama ücretinin üç katını aşamaz.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Otel, motel, pansiyon ve tatil köyü gibi yerleri işletenlerin bu sorumluluğu kanuni-özel bir sorumluluk olup, işleten burada genel anlamda saklayan (TBK m.561 vd.) sayılmaz; ayrı bir rejime tabidir. Konaklayanın getirdiği eşyanın yok olması, zarara uğraması ya da çalınmasında işleten kural olarak sorumludur ve müşteriyle ayrı bir saklama sözleşmesi yapılmış olması gerekmez. İşleten ancak zararın konaklayanın, onu ziyarete gelenin ya da yanında/hizmetinde bulunan kimsenin kusurundan, mücbir sebepten veya eşyanın kendi niteliğinden doğduğunu ispatlarsa kurtulur; ispat yükü işletendedir. Uygulamada sık yapılan hata, sınırlı sorumluluğa güvenip önlem almamaktır: işletene veya çalışanına kusur yüklenirse üç kat sınırı işlemez ve zararın tamamı istenebilir. Kusur yoksa tazminat her konaklayan için günlük konaklama ücretinin üç katını aşamaz. Kıymetli eşya için ayrıca TBK m.577 vd. hükümlerinin devreye girdiğini de göz önünde tutmak gerekir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 576. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 478 inci maddesini karşılamaktadır.
Tasarının iki fıkradan oluşan 576 ncı maddesinde, konaklama yeri işletenlerin sorumluluk koşulları ve kapsamı düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 478 inci maddesinin kenar başlığında kullanılan “D. Otelciye tevdi / I. Otelcilerin mesuliyeti / 1. Şartları ve şümulü” şeklindeki ibareler, Tasarıda, “D. Konaklama yeri, garaj, otopark ve benzeri yerleri işletenlere bırakma / I. Konaklama yeri işletenlerin sorumluluğu / 1. Koşulları ve kapsamı” şeklinde değiştirilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 478 inci maddesi tek fıkradan oluştuğu halde, bu maddenin ikinci cümlesi farklı bir konuya ilişkin olduğu göz önünde tutularak, Tasarının 576 ncı maddesinin ikinci fıkrası olarak kaleme alınmıştır.
818 sayılı Borçlar Kanununun 478 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanılan “otelciler, hancılar” sözcükleri, Tasarıda “Otel, motel, pansiyon, tatil köyü gibi yerleri işletenler” sözcükleriyle ifade edilerek, bu sayımın sınırlayıcı nitelikte olmadığı kabul edilmiştir.
Maddenin ikinci fıkrasında, 818 sayılı Borçlar Kanununun 478 inci maddesinden farklı olarak, kusursuz sorumluluk miktarının her bir konaklayan için günlük konaklama ücretinin üç katını aşamayacağı belirtilmiştir. Böylece, parasal değerlerdeki değişimler karşısında hükmün güncel durumda kalması amaçlanmıştır.