Resmi Metin
c. Kiracının ölümü
Madde 371- Kiracının ölümü hâlinde, onun mirasçıları ve kiraya veren, altı aylık yasal fesih bildirim sürelerine uymak koşuluyla, sözleşmeyi feshedebilirler.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
TBK m.371, ürün ve hayvan kirasında kiracının ölümü hâlinde sözleşmeyi tek taraflı sona erdirme hakkını hem mirasçılara hem de kiraya verene tanır. Kilit nokta süredir: fesih, sabit altı aylık yasal fesih bildirim süresine uyularak yapılır. Bunu genel kiradaki ölüm-fesih kuralıyla (TBK m.333) karıştırmamak gerekir; orada fesih en yakın fesih dönemi sonu için yasal süreye uyularak yapılır, TBK m.371’de ise süre döneme bağlı değil, sabit altı aydır. TBK m.333 genel hükümler içinde yer alan bir ölüm kuralıdır, konut ve çatılı işyerine özgü koruyucu rejim değildir.
Pratikte ölüm tek başına sözleşmeyi sona erdirmez; kira mirasçılara intikal eder ve sona erme ancak usulüne uygun bildirimle gerçekleşir. İspat yükü fesih iradesini ve altı aylık süreye uyulduğunu gösterecek tarafta olduğundan, bildirimin yazılı ve tarihli yapılması, tebliğ tarihinin saklanması belirleyicidir. Mirasçı çokluğunda hak sahipliği ve husumet ayrıca kontrol edilmelidir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 371. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 291 inci maddesini karşılamaktadır.
Tasarının tek fıkradan oluşan 370 inci maddesinde, ürün kirası sözleşmesinin kiracının ölümü sebebiyle olağanüstü feshi düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 291 inci maddesinin kenar başlığında kullanılan “VII. Kiracının vefatı” ibaresi, Tasarıda “b. Kiracının ölümü” şekline dönüştürülmüştür.
Metninde yapılan arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.