HMK Madde 91 - Tebliğ/tefhimden işleme: Sürelerin başlaması

Bu madde, yargılamada işleyen sürelerin hangi andan itibaren başlayacağını düzenler. Tek fıkradan oluşan hüküm, kural olarak sürelerin taraflara tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayacağını öngörür; kanunda açıkça belirtilen hâllerde ise başlangıç anı tebliğ değil, tefhim tarihi olur. Böylece sürenin başlangıcı, soyut bir takvime değil, ilgili tarafa yönelik bir bildirim işlemine bağlanmıştır: tebliğ yapılan hâllerde tebligatın muhataba ulaştığı tarih, kanunun tefhime bağladığı hâllerde ise kararın yüze karşı bildirildiği tarih esas alınır.

Usul bakımından önemli olan, sürenin başlangıç anının kendiliğinden değil, bu iki bildirim biçiminden hangisinin söz konusu olduğuna göre belirlenmesidir. Asıl ve genel kıstas tebliğ tarihi olup, tefhim tarihinin başlangıç sayılabilmesi için kanunun bunu öngörmüş olması gerekir; madde, tefhimi ancak kanunun açıkça öngördüğü hâllere özgülemiştir. Bu nedenle bir sürenin işlemeye başlayıp başlamadığı değerlendirilirken, öncelikle ilgili tebliğ veya tefhim işleminin gerçekleşip gerçekleşmediği ve hangi tarihte yapıldığı tespit edilmelidir. Madde, sürelerin başlangıcını düzenlemekle yetinmekte; sürenin uzunluğu, sona ermesi veya hesaplanma biçimi bu hükmün konusu dışındadır.