TMK Madde 350 - Velâyetin kaldırılması hâlinde ana ve babanın yükümlülükleri

Uyuşmazlık, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında eğitim, bakım ve koruma tedbiri alınıp velayetin babadan kaldırılmasından sonra, davalı babanın çocukların giderleri için nafaka ile sorumlu tutulup tutulamayacağına ilişkindir; yerel mahkeme davacı kurumun nafaka isteğini reddetmiştir. Yargıtay, hükmü nafaka yönünden bozmuştur. Gerekçede, velayetin kaldırılmasının ana ve babanın çocuğun bakım ve eğitim giderlerini karşılama yükümlülüğünü sona erdirmediği vurgulanmış; toplanan delillerden davalı babanın çalıştığı ile sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşıldığından, TMK m.350/1 gereğince babanın çocukları için nafaka ile sorumlu tutulması ve davacı kurum yararına uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerektiği belirtilmiştir. Karar, ana baba ile çocuğun ödeme gücü bulunmadığı hâlde giderlerin Devletçe karşılanacağı kuralının, ödeme gücü olan ana babayı yükümlülükten kurtarmadığını ortaya koymaktadır.

Uyuşmazlık, koruma kararının kaldırılmasından sonra davalı annesi tarafından teslim alınmayıp Kurum'da kalmaya devam eden çocukların iaşe giderlerinin, 2828 sayılı Kanun'un 30. ve TMK m.350 uyarınca velayet kendisinde bulunan davalı anneden rücuan tahsili talebine ilişkindir. Yargıtay, yerel mahkeme hükmünü esastan değil görev yönünden bozmuştur. 4787 sayılı Kanun'un 5133 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesi gereğince, TMK'nın ikinci kitabından (üçüncü kısım hariç, m.118-395) kaynaklanan davalara aile mahkemesi kurulmayan yerlerde asliye hukuk mahkemelerince "Aile Mahkemesi" sıfatıyla bakılması gerekir. Kamu düzenine ilişkin ve yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gereken bu görev hususu gözetilmeden davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla devam edilip karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.