TBK Madde 512 - Vekâletin sona ermesi: Tek taraflı sona erdirme

Davacı avukatlar, davalı şirketin 05.04.2012 tarihli vekaletnamesiyle şirketin dava ve icra dosyalarını takip etmiş; takip dosyasına 21.12.2015 tarihinde yatan 179.164,60 TL'yi tahsil ettikten sonra 24.12.2015 tarihli mail ve 25.12.2015 tarihli ihtarla şirketten hesap numarası istemiş, aynı dosyaya başka bir avukatın vekaletname sunup paranın iadesini talep etmesi üzerine 31.12.2015 tarihinde istifa etmiştir. Vekalet ücreti alacağı ıslahla 79.088,46 TL'ye çıkarılmış, ayrıca manevi tazminat istenmiştir. İlk Derece Mahkemesi istifayı haklı sayarak alacak istemini kabul etmiş, manevi tazminatı reddetmiş; Bölge Adliye Mahkemesi ise avukatların tahsil ettikleri paranın bir bölümü için bildirim yapmadıklarını ve hapis hakkını usulsüz kullandıklarını belirterek davayı tümden reddetmiştir. Daire, vekaletnamede aksi belirtilmedikçe ahzu kabz yetkisinin bulunduğunu ve şirketin istifadan önce ihtarda bulunmadığını vurgulayarak istifayı haklı görmüş, kararı oy çokluğuyla bozmuştur.

Davacı avukat, davalı şirketle 01.10.2004 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi kapsamında danışmanlık hizmeti verdiğini ve şirketi mahkemelerde temsil ettiğini, takip ettiği dava ve icra dosyalarından doğan vekalet ücretlerinin ödenmediğini, danışmanlık ücretinin de eksik ödendiğini belirterek 06.01.2016 tarihinde istifa etmiş, şimdilik 20.000,00 TL istemiş, 14.06.2019 tarihli ıslahla talebini 472.904,94 TL'ye çıkarmıştır. İlk derece mahkemesi istifayı haklı görmüş, ancak tahsil edilen 452.575,00 TL danışmanlık ücretini mahsup ederek davayı kısmen kabul etmiştir. Bölge adliye mahkemesi, sözleşmenin 3 üncü maddesi gereğince danışmanlık dışındaki işlerin ayrı ücrete tabi olduğunu belirterek kararı kaldırmış ve davayı tümüyle kabul etmiştir. Daire, danışmanlık ücretinin vaktinde ödenmemesi nedeniyle istifanın haklı olduğunu, haklı istifanın takip edilen tüm dava ve takiplere sirayet ettiğini, Avukatlık Kanunu'nda hakkaniyet indirimi bulunmadığını belirterek kararı onamıştır.

Davacı avukat, davalıların vekilliğini yürüttüğü asliye ticaret mahkemesi dosyasında muvafakati alınmadan başka bir avukatla temsilin sağlandığını, bu nedenle 13.12.2017 tarihli duruşmada haklı nedenle istifa ettiğini ileri sürerek Avukatlık Kanunu'nun 164/4. maddesi uyarınca ticaret mahkemesi dosyası yönünden şimdilik 5.000 TL, münferiden temsil ettiği icra dosyaları yönünden 1.000 TL olmak üzere toplam 7.000 TL vekalet ücreti istemiştir. Davalılar, ikinci vekile ait vekaletnamenin 13.10.2016 tarihinde dosyaya sunulduğunu, davacının uzun süre çekilme dilekçesi vermeyerek zımnen muvafakat ettiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi, ön inceleme davet tutanağında her iki avukatın da adının yer aldığını, davacının bu duruma sessiz kaldığını belirterek davayı reddetmiş; Bölge Adliye Mahkemesi, aradan yaklaşık on dört ay gibi makul olmayan bir süre geçtikten sonra yapılan istifayı haklı görmeyerek başvuruyu esastan reddetmiştir. 3. Hukuk Dairesi, uzun süre sessiz kalındıktan sonra bu nedene dayanılamayacağını ve istifa tarihi itibarıyla takip edilip kesinleşen bir iş bulunmadığını belirterek kararı onamıştır.

Davacı avukat, 12.12.2012 tarihli vekâletnameyle davalının boşanma ve mal rejiminin tasfiyesi davalarını üstlenmiş; tarihsiz avukatlık ücret sözleşmesinde başlangıçta 150.000 USD, dava bitiminde 150.000 USD ve her dava için müvekkilin eline geçenin yüzde onu oranında ücret kararlaştırılmıştır. 09.05.2013 tarihinde azledilen avukat, azlin haksız olduğunu ileri sürerek ücretin tahsilini istemiş, talebini 1.232.051,20 TL olarak belirlemiştir. Davalı, avukatın özensiz davrandığını ve azlin haklı olduğunu savunmuştur. İlk derece mahkemesi bilirkişi raporlarına dayanıp davayı kısmen kabul etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi istinafı esastan reddetmiş; Özel Daire, iki dosyada gerekli özenin gösterilmediğini saptayan ancak yine de azli haksız sayan raporu çelişkili bularak bozmuş, mahkeme direnmiştir. Hukuk Genel Kurulu, raporun kendi içinde çelişkili olduğunu ve yeni bilirkişi kurulundan rapor alınması gerektiğini belirterek direnme kararını bozmuştur.

Davacı avukat, davalı kooperatifle 01.04.2015 tarihli avukatlık ve danışmanlık sözleşmesi, ardından 31.07.2015 tarihli ek sözleşme yaptıklarını, ek sözleşmenin üç yıl süreli olduğunu ve aylık ücretin ilk iki ay dışında 7.400,00 TL kararlaştırıldığını, 24.11.2016 tarihli azilname ile haksız biçimde azledildiğini ileri sürerek bakiye sözleşme bedelinin cezai şart olarak ödenmesini, şimdilik 1.000,00 TL alacağın tahsilini istemiştir. Davalı kooperatif, azlin haklı olduğunu ve sözleşmeyi tek taraflı sona erdirme hakkı emredici olduğundan aleyhine konulan cezai şartın geçersizliğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi cezai şart hükmünü emredici kurallara aykırı bularak davayı reddetmiş, Bölge Adliye Mahkemesi istinafı esastan reddetmiştir. Daire, cezai şart kararlaştırmasını geçersiz saymakla birlikte davacının dönem sonuna kadar ödenmeyen aylık ücretlerini isteyebileceğini belirterek kararı bozmuştur.