Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 515 Kredi mektubu
TBK 515, kredi mektubu; gönderenin, gönderilene, mektuptan yararlanacak belirli kişiye istemde bulunacağı miktarda parayı veya benzeri şeyleri (üst sınır belirleyerek ya da belirlemeksizin) verme konusundaki vekâletini içeren ve vekâlet sözleşmesi ile havale hükümlerine tabi olan belgedir; bu vekâlet, ancak gönderilenin belirli bir miktar için kabulüyle geçerlilik kazanır.
Resmi Metin
Kredi mektubu
Madde 515- (1) Kredi mektubu, mektup gönderenin gönderilene bir üst sınır belirleyerek veya belirlemeksizin, kredi mektubundan yararlanacak belirli kişiye istemde bulunacağı miktarda para ve benzeri şeyleri verme konusundaki vekâletini içeren belgedir. Kredi mektubu, vekâlet sözleşmesi ve havale hükümlerine tabidir.
(2) Üst sınır belirlenmeksizin verilmiş olan kredi mektubunda mektuptan yararlanacak kişi, bu mektupla ilgili olanlar arasındaki ilişkiye açıkça uygun olmayan fazla bir istemde bulunursa mektup gönderilen, durumu gönderene bildirmek ve cevap alıncaya kadar ödemeyi ertelemek zorundadır.
(3) Kredi mektubuyla verilen vekâlet, ancak gönderilen tarafından belirli bir miktar için kabul edildiği takdirde geçerli olur.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Kredi mektubunda üç taraf vardır: mektubu düzenleyen gönderen, ödemeyi yapacak gönderilen (çoğu kez bir banka) ve mektuptan yararlanacak belirli kişi. Uygulamada sık rastlanan hata, kredi mektubunu banka teminat/kefalet mektubuyla karıştırmaktır; oysa bu belge vekâlet ve havale hükümlerine tabidir, kefalet değildir. Bu ayrım pratikte kritik: kefaletin geçerlilik şekli (TBK m.583) veya kefile tanınan defiler burada işlemez, ilişki vekâlet-havale mantığıyla çözülür. Gönderilen bakımından önemli bir koruma şudur: mektupla verilen vekâlet, ancak gönderilen belirli bir miktar için kabul ettiği takdirde onu bağlar; kabul yoksa ödeme yükümlülüğü doğmaz. Üst sınır konulmamış mektuplarda yararlanan, taraflar arasındaki ilişkiye açıkça uygun düşmeyen fazla bir istemde bulunursa, gönderilen kör biçimde ödeme yapmamalı; durumu gönderene bildirip cevap gelinceye kadar ödemeyi ertelemek zorundadır. Bu bildirim yükümlülüğünün atlanması gönderilenin sorumluluğunu doğurabilir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 515. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 399 uncu maddesini karşılamaktadır.
Tasarının üç fıkradan oluşan 515 inci maddesinde, kredi mektubu düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 399 uncu maddesinin kenar başlığında kullanılan “A. İtibar mektubu” şeklindeki ibare, Tasarıda “A. Kredi mektubu” şeklinde değiştirilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 399 uncu maddesinin tek cümleden oluşan birinci fıkrası Tasarıda iki cümle halinde kaleme alınmıştır.
818 sayılı Borçlar Kanununun 399 uncu maddesinin son fıkrasının “İtibar mektubunun tazammun ettiği vekalet ile mürselünileyhin mülzem olması, muayyen bir meblağ için kabul etmesine mütevakkıftır.” şeklindeki hükmü, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 407 nci maddesinin son fıkrası göz önünde tutularak, Tasarıda “Kredi mektubuyla verilen vekalet, ancak gönderilen tarafından belirli bir miktar için kabul edildiği takdirde geçerli olur.” şeklinde ifade edilmiştir.
Sistematik yapısı ile metninde yapılan düzeltme ve arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.