Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 454 Pazarlamacının ücreti: Genel olarak
TBK 454, pazarlamacılık sözleşmesinde işveren, pazarlamacıya sadece belirli bir miktardan veya bu miktarla birlikte komisyondan oluşan bir ücret ödemekle yükümlüdür; ücretin tamamının veya önemli kısmının komisyondan oluşacağına ilişkin yazılı anlaşma, ancak kararlaştırılan komisyonun pazarlamacının faaliyetinin uygun karşılığını oluşturması koşuluyla geçerlidir. Deneme süresi için ödenecek ücret serbestçe kararlaştırılabilir, ancak deneme süresi iki ayı geçemez.
Resmi Metin
Genel olarak
Madde 454- (1) İşveren, pazarlamacıya sadece belirli bir miktardan veya bu miktarla birlikte komisyondan oluşan bir ücret ödemekle yükümlüdür.
(2) Ücretin tamamının veya önemli kısmının komisyondan oluşacağına ilişkin yazılı anlaşma, kararlaştırılan komisyonun, pazarlamacının faaliyetinin uygun karşılığını oluşturması koşuluyla geçerlidir.
(3) Deneme süresi için ödenecek ücret, serbestçe kararlaştırılabilir. Ancak, deneme süresi iki ayı geçemez.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Pazarlamacı, işverene bağımlı çalışan bir işçidir; bu yüzden ücreti bir asgari güvenceye bağlanır. Ücret ya salt sabit bir miktardır ya da sabit miktar artı komisyondur. Ücretin tamamının veya önemli kısmının komisyondan doğması için iki koşul birlikte aranır: yazılı anlaşma ve kararlaştırılan komisyonun faaliyetin uygun karşılığını oluşturması. Bu ikinci koşul, işçiyi salt komisyon dayatmasına karşı koruyan bir settir; yalnızca yazılı olması yetmez. Deneme süresi ücreti serbestçe belirlenebilir, ancak deneme süresi en çok iki aydır (TBK m.433 genel deneme süresiyle uyumlu). Komisyonun neye göre hesaplanacağı TBK m.455’te, mevsimlik dalgalanmaya bağlı özel fesih süresi TBK m.459’da yer alır. Sık karşılaşılan hata, bağımlı pazarlamacıyı bağımsız acenteyle (TTK m.102 vd.) karıştırmaktır; acentelik ücret rejimi bu ücret hükümlerine tabi değildir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 454. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununda yer verilmeyen, “2. Ücret / a. Genel olarak” kenar başlıklı yeni bir maddedir.
Tasarının üç fıkradan oluşan 454 üncü maddesinde, ticari işletme sahibi işverenin özel yükümlülüklerinden birini oluşturan ücret yükümlülüğü düzenlenmektedir.
Maddenin birinci fıkrasında, işverenin, pazarlamacıya sadece belirli bir miktardan veya bu miktarla birlikte komisyondan oluşan bir ücret ödemekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.
Maddenin ikinci fıkrasında, ücretin tamamının veya önemli kısmının komisyondan oluşacağına ilişkin yazılı anlaşmanın, kararlaştırılan komisyonun, pazarlamacının faaliyetinin uygun karşılığını oluşturması koşuluyla geçerli olduğu kabul edilmiştir.
Maddenin son fıkrasında ise, deneme süresi için ödenecek ücretin, serbestçe kararlaştırılabileceği, ancak deneme süresinin iki ayı geçemeyeceği öngörülmüştür.
Maddenin düzenlenmesinde kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 349a maddesi göz önünde tutulmuştur.