Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 211 Taşınır satışı: Devir ve taşıma giderleri
TBK 211, aksine sözleşme veya âdet yoksa ölçme ve tartma gibi devir giderleri satıcıya; satılanı devralmak için yapılan giderler ile satılanın ifa yerinden başka yere taşınması gerektiğinde taşıma giderleri alıcıya aittir. Gidersiz devir kararlaştırılmışsa satıcı taşıma giderlerini, liman ve gümrük giderleri olmaksızın devir kararlaştırılmışsa dış satım, transit ve dış alım vergilerini üstlenmiş sayılır; ancak satılanın alıcı tarafından devralındığı sırada ödenmiş tüketim vergilerini üstlenmiş sayılmaz.
Resmi Metin
Devir ve taşıma giderleri
Madde 211- (1) Aksine sözleşme veya âdet yoksa, ölçme ve tartma gibi devir giderleri satıcıya, satılanı devralmak üzere yapılan giderler ve satılanın ifa yerinden başka yere taşınması gerektiğinde, taşıma giderleri alıcıya aittir.
(2) Gidersiz devir kararlaştırılmışsa, satıcı taşıma giderlerini üstlenmiş sayılır.
(3) Liman ve gümrük giderleri olmaksızın devir kararlaştırılmışsa satıcı, dış satım, transit ve dış alım vergilerini üstlenmiş sayılır; ancak satılanın alıcı tarafından devralındığı sırada ödenmiş olan tüketim vergilerini üstlenmiş sayılmaz.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Madde, satış giderlerinin taraflar arasında dağılımını düzenleyen tamamlayıcı (yedek) hukuk kuralıdır; yalnızca aksine sözleşme veya yerleşik âdet bulunmadığında devreye girer. Bu nedenle uygulamada asıl belirleyici, sözleşmedeki masraf klozudur: ölçme-tartma gibi devir giderleri satıcıya, devralma ve ifa yeri dışına taşıma giderleri alıcıya ait sayılır. ‘Gidersiz devir’ ve ‘liman/gümrük giderleri olmaksızın devir’ ifadeleri birer yorum karinesi olup, satıcının taşıma ile dış satım/transit/dış alım vergilerini üstlendiği sonucunu doğurur; buna karşılık devir anında ödenmiş tüketim vergileri satıcıya yüklenemez.
Pratikte sık hata, uluslararası satışta bu maddeye güvenmektir: Incoterms klozları (FOB, CIF, DAP) fiilen bu dağılımı bertaraf eder ve sözleşmeye açıkça yazılmalıdır. Aksine anlaşma veya âdet iddiasında bulunan taraf bunu ispatla yükümlüdür (HMK m.190). İfa yeri tereddüdünde TBK m.89, yarar ve hasarın geçişi için TBK m.208 birlikte değerlendirilmelidir. Tüketici satışında teslim/masraf rejiminde TKHK (6502) öncelikli uygulanır.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 211. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 185 ve 186 ncı maddelerini karşılamaktadır.
Tasarının üç fıkradan oluşan 210 uncu maddesinde, devir ve taşıma giderlerinin hangi tarafa ait olacağı düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 186 ncı maddesinin kenar başlığında kullanılan “2. Nakil masrafları” şeklindeki ibare, Tasarıda “2. Devir ve taşıma giderleri” şeklinde değiştirilmiştir.
Metninde yapılan arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.