Alt ve üst sınır arasında temel ceza belirlenirken kural olarak TCK m.61/1 ölçütleri esas alınır; taksirli suçlarda m.61/1 ile m.22/4 ölçütleri birlikte değerlendirilmelidir. TCK m.61/1'deki ölçütler genel olduğundan her suçta yalnız o suça uygun olanlar kullanılabilir; taksirli suçlarda (b) bendindeki “suçun işlenmesinde kullanılan araçlar”, (f) bendindeki “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” ve (g) bendindeki “failin güttüğü amaç ve saik” ölçütleri uygulanamaz.
Detaylı özeti gör
Ceza Genel Kurulu, taksirli suçta temel cezanın TCK m.61/1 ile m.22/4 birlikte uygulanarak belirlenmesi gerektiğini açıklamıştır. Taksirle öldürme için m.85/1 iki yıldan altı yıla kadar hapis öngörürken m.22/4, cezanın failin kusuruna göre saptanmasını emreder. M.61/1'deki ölçütler genel nitelikte olduğundan her suçta yalnız uygun olanlar kullanılabilir. Bu nedenle taksirli suçlarda (b) bendindeki suçta kullanılan araçlar, (f) bendindeki kasta dayalı kusurun ağırlığı ve (g) bendindeki amaç ile saik değerlendirme dışıdır. Öncelikle taksire dayalı kusurun derecesi belirlenir; ayrıca suçun işleniş biçimi, zamanı ve yeri, konusunun önem ve değeri ile doğan zarar veya tehlikenin ağırlığı gözetilir. TCK m.3/1 uyarınca yaptırım fiilin ağırlığıyla orantılı, haklı ve ölçülü olmalıdır. Ağır taksirli kusur alt sınırdan uzaklaşmayı, hafif kusur ise alt sınıra yaklaşmayı kural olarak destekler. Ancak bu, ağır kusurda mutlaka üst sınırdan veya hafif kusurda mutlaka alt sınırdan ceza verilmesi demek değildir. Somut olayın m.61/1'e uyan diğer özellikleri ve orantılılık ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, bazı olaylarda her iki uçtan belirlenen ceza da haklı ve ölçülü olabilir.