İçeriğe geç

TCK Madde 61 Cezanın belirlenmesi

Özet 10 fıkra · ~4 dk okuma

TCK 61, Hâkimin, suçun işleniş biçimi, konusu, doğan zarar veya tehlike ile kusurun ağırlığı gibi hususları gözeterek kanuni sınırlar arasında temel cezayı belirlemesini ve teşebbüs, iştirak, haksız tahrik, yaş küçüklüğü gibi nedenlerle sonuç cezanın saptanmasını düzenler.

Yürürlükte Değişiklik var Son değişiklik: · 5560 s.K. m.1
İçindekiler

Sayfa içeriğiTCK Madde 61 - Cezanın belirlenmesi

Resmi Metin

Cezanın belirlenmesi

Madde 61- (1) Hakim, somut olayda;

  1. a) Suçun işleniş biçimini,
  2. b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,
  3. c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,
  4. d) Suçun konusunun önem ve değerini,
  5. e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,
  6. f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,
  7. g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.

(2) Suçun olası kastla ya da bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle indirim veya artırım, birinci fıkra hükmüne göre belirlenen ceza üzerinden yapılır.

(3) Birinci fıkrada belirtilen hususların suçun unsurunu oluşturduğu hallerde, bunlar temel cezanın belirlenmesinde ayrıca göz önünde bulundurulmaz.

(4) Bir suçun temel şekline nazaran daha ağır veya daha az cezayı gerektiren birden fazla nitelikli hallerin gerçekleşmesi durumunda; temel cezada önce artırma sonra indirme yapılır.

(5) Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.

(6) Hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün, yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmi takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adlî para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez.

(7) Süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı bu madde hükümlerine göre belirlenen sonuç ceza, otuz yıldan fazla olamaz.

Ek hüküm: · 5377 s.K. m.7

(8) Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.

Ek hüküm: · 5377 s.K. m.7

(9) Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.

Ek hüküm: · 5560 s.K. m.1

(10) Kanunda açıkça yazılmış olmadıkça cezalar ne artırılabilir, ne eksiltilebilir, ne de değiştirilebilir.

↪ Bu kanunda başka maddeye git

Değişiklik Bilgisi

Bu maddede mevcut doğrulanmış değişiklik(ler) aşağıda gösterilmektedir. Madde yürürlüktedir; güncel ve yürürlükteki tam metin yukarıdadır. Sonradan eklenen hükümlerin yürürlüğe girdiği tarihler aşağıda verilmiştir. Hangi metnin uygulanacağı suç tarihine göre belirlenir; suç tarihindeki kanun ile sonra yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklıysa TCK m.7/2 gereği fail lehine olan uygulanır.

  1. Ek 5377 s.K. m.7
  2. Ek 5560 s.K. m.1

Ekleme bilgisi

  1. Ekleme 9. fıkra, 19 Aralık 2006'da yürürlüğe giren 5560 s.K. m.1 ile eklendi; bu tarihten önce bu hüküm yoktu (RG 19/12/2006, S.26381).
  2. Ekleme 7. fıkra, 8 Temmuz 2005'te yürürlüğe giren 5377 s.K. m.7 ile eklendi; bu tarihten önce bu hüküm yoktu (RG 8/7/2005, S.25869).
  3. Ekleme 8. fıkra, 8 Temmuz 2005'te yürürlüğe giren 5377 s.K. m.7 ile eklendi; bu tarihten önce bu hüküm yoktu (RG 8/7/2005, S.25869).

Eski metnin tam karşılaştırması için mevzuat.gov.tr ve Resmî Gazete arşivini inceleyebilirsiniz.

Avukat Yorumu

TCK m.61, belirli bir fiili suç olarak tanımlayan bir hüküm değil, somut olayda hükmedilecek cezanın nasıl belirleneceğini ve bireyselleştirileceğini gösteren genel bir kuraldır. Hâkim önce temel cezayı, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen alt ve üst sınır arasında belirler; bunu yaparken suçun işleniş biçimini, işlenmesinde kullanılan araçları, işlendiği zaman ve yeri, konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayanan kusurunun ağırlığını ve güttüğü amaç ile saiki göz önünde bulundurur. Olası kast ya da bilinçli taksir hâlinde öngörülen indirim veya artırım da bu temel ceza üzerinden yapılır. Suçun kanuni tanımında yer alan ve cezanın belirlenmesinde etkili olan bir unsur, cezanın belirlenmesinde ayrıca göz önünde bulundurulamaz; böylece aynı hususun iki kez değerlendirilmesi önlenir. Cezanın belirlenmesinde etkili olan birden fazla nitelikli hâlin bulunması durumunda temel ceza, önce artırma nedenleriyle artırılır, sonra indirme nedenleriyle indirilir.

Temel cezanın belirlenmesinden sonra, sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir. Bu sıralamaya uyulması, her aşamada üzerinde işlem yapılacak ceza miktarını değiştirdiğinden sonucu doğrudan etkiler. Cezanın belirlenmesinde süre gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir; bir gün yirmidört saat, bir ay otuz gündür, yıl ise resmî takvime göre hesaplanır. Hapis cezasında bir günden, adlî para cezasında bir Türk Lirasından az artakalan kısım hesaba katılmaz ve infaz edilmez. Bu işlemler sonunda süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan belirlenen sonuç ceza, otuz yıldan fazla olamaz. Adlî para cezasına ilişkin artırma ve indirimler gün üzerinden yapılır; belirlenen sonuç gün, kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarla çarpılır. Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda gün biriminin alt sınırı, suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı ise hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz. Kanunda açıkça yazılmış olmadıkça cezalar ne artırılabilir, ne eksiltilebilir, ne de değiştirilebilir; bu kural cezanın belirlenmesinde kanunîliği güvence altına alır.

Gerekçe

Bu maddeye birden çok kez (5377/2005, 5560/2006) sonradan hüküm eklenmiştir. Aşağıdaki 2004 gerekçesi ilk metne aittir; sonradan eklenen hükümler bu gerekçe kapsamında olmayabilir.

Maddede cezanın belirlenmesinde izlenecek yöntem düzenlenmiştir. Birinci fıkrada, temel cezanın belirlenmesinde hangi hususların göz önünde bulundurulacağı bentler hâlinde gösterilmiştir. Maddenin birinci fıkrasında temel cezanın belirlenmesinde göz önünde bulundurulacak hususlardan bazıları, özel suç tanımlarında cezanın artırılmasını veya azaltılmasını gerektiren nitelikli unsurlar olarak belirlenmiş olabilir. Bu durumda, söz konusu nitelikli unsurlar, birinci fıkraya göre temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınmayacaktır. Bu düşüncelerle, maddenin ikinci fıkrasında mükerrer değerlendirme yasağı vurgulanmıştır. Maddenin üçüncü fıkrasında, bir suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren birden fazla nitelikli unsurunun gerçekleşmesi hâlinde, temel cezanın en ağır cezayı gerektiren nitelikli unsura göre belirlenmesi gerektiği vurgulanmıştır. Suçun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren nitelikli unsurun varlığı hâlinde temel ceza üzerinden indirim yapıldıktan sonra, sırasıyla yapılacak olan artırım ve indirim sebepleri dördüncü fıkrada belirlenmiştir. Buna göre, sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir. Tekerrür, cezanın ağırlaştırılması nedeni olarak görülmediği için, cezanın belirlenmesi açısından Tasarıda benimsenen sıralamada yer alan tekerrür çıkarılmıştır.

TCK m.61 ile İlgili Yargıtay Kararları

6 karar gösteriliyor.

CGK E.2017/751 K.2022/517 İtirazın Kabulü

Alt ve üst sınır arasında temel ceza belirlenirken kural olarak TCK m.61/1 ölçütleri esas alınır; taksirli suçlarda m.61/1 ile m.22/4 ölçütleri birlikte değerlendirilmelidir. TCK m.61/1'deki ölçütler genel olduğundan her suçta yalnız o suça uygun olanlar kullanılabilir; taksirli suçlarda (b) bendindeki “suçun işlenmesinde kullanılan araçlar”, (f) bendindeki “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” ve (g) bendindeki “failin güttüğü amaç ve saik” ölçütleri uygulanamaz.

Detaylı özeti gör

Ceza Genel Kurulu, taksirli suçta temel cezanın TCK m.61/1 ile m.22/4 birlikte uygulanarak belirlenmesi gerektiğini açıklamıştır. Taksirle öldürme için m.85/1 iki yıldan altı yıla kadar hapis öngörürken m.22/4, cezanın failin kusuruna göre saptanmasını emreder. M.61/1'deki ölçütler genel nitelikte olduğundan her suçta yalnız uygun olanlar kullanılabilir. Bu nedenle taksirli suçlarda (b) bendindeki suçta kullanılan araçlar, (f) bendindeki kasta dayalı kusurun ağırlığı ve (g) bendindeki amaç ile saik değerlendirme dışıdır. Öncelikle taksire dayalı kusurun derecesi belirlenir; ayrıca suçun işleniş biçimi, zamanı ve yeri, konusunun önem ve değeri ile doğan zarar veya tehlikenin ağırlığı gözetilir. TCK m.3/1 uyarınca yaptırım fiilin ağırlığıyla orantılı, haklı ve ölçülü olmalıdır. Ağır taksirli kusur alt sınırdan uzaklaşmayı, hafif kusur ise alt sınıra yaklaşmayı kural olarak destekler. Ancak bu, ağır kusurda mutlaka üst sınırdan veya hafif kusurda mutlaka alt sınırdan ceza verilmesi demek değildir. Somut olayın m.61/1'e uyan diğer özellikleri ve orantılılık ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, bazı olaylarda her iki uçtan belirlenen ceza da haklı ve ölçülü olabilir.

CGK E.2014/237 K.2014/407

TCK m.61/1'deki ölçütler genel nitelikte olup her biri her suça uymayabileceğinden, her suç yönünden yalnız ilgili suça uygun olanlar dikkate alınmalıdır; taksirli suçlarda alt ve üst sınır arasında ceza belirlenirken m.61/1 ile m.22/4 ölçütleri birlikte uygulanır. Taksirli suç bakımından m.61/1-g'deki “failin güttüğü amaç ve saik” ölçütüne başvurulamaz.

Detaylı özeti gör

Ceza Genel Kurulu, taksirle bir kişinin ölümüne neden olan sürücü hakkında temel cezanın belirlenmesinde kullanılan gerekçeyi denetlemiştir. TCK m.85/1 bu suçu iki yıldan altı yıla kadar hapisle cezalandırır; m.22/4 ise taksirli suç cezasının failin kusuruna göre saptanmasını gerektirir. M.61/1, 765 sayılı Kanun m.29'a benzer biçimde genel ölçütler içerdiğinden her suçta yalnız o suça uygun ölçütler uygulanabilir. Taksirli suçlarda m.61/1 ile m.22/4 birlikte gözetilir; ancak m.61/1-g'deki "failin güttüğü amaç ve saik" yalnız kasıtlı suçlara uygun olduğundan temel cezaya dayanak yapılamaz. Yerel mahkemenin otomobili sevk ve idare eden sanık için bu ifadeyi kullanması usul ve kanuna aykırı bulunmuştur. Hükmolunan hapsin adlî para cezasına çevrilip çevrilmeyeceği konusunda hiç karar verilmemesi de ayrı bir eksikliktir. Ayrıca taksirli suçta uygulama alanı bulunmayan TCK m.53/1 uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilemez. Başsavcılık itirazı uyuşmazlıkların ikisi yönünden de kabul edilmiş; Özel Dairenin düzelterek onama kararı kaldırılarak yerel mahkeme hükmü bu üç isabetsizlik nedeniyle bozulmuştur.

3.CD E.2022/15847 K.2024/5669 Bozma

TCK m.61’in belirleme ve bireyselleştirme ölçütleri ile m.3/1’in orantılılık ilkesi, temel cezanın makul düzeyde kurulmasını gerektirir. Suçun kendi unsurlarını teşdit nedeni olarak kullanıp cezayı artırmak m.61/3’e aykırıdır.

Detaylı özeti gör

Daire, önce örgüt üyeliğinin sübutunu denetlemiştir. Örgütsel toplantılara katılmaya ilişkin tanık anlatımları, şifreli haberleşme programının kullanılması ve sanığın örgüt içindeki faaliyetleri hakkında aşamalarda verdiği istikrarlı beyanlar birlikte değerlendirilmiş; bunların örgütsel faaliyet olduğu ve üyelik hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı kabul edilmiştir. Organik bağın ve suç unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz nedenleri böylece reddedilmiştir. Temel cezada TCK m.61'deki işleniş biçimi, araçlar, zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, zarar veya tehlikenin ağırlığı, kasta dayalı kusur, amaç ve saik ölçütleri ile m.3/1'deki orantılılık ilkesi birlikte kullanılarak hukuka, vicdana ve dosyaya uygun makul sonuca ulaşılmalıdır. Üyelik suçunun kendi unsurlarını ayrıca teşdit nedeni sayarak cezayı yükseltmek m.61/3'e aykırıdır. İkinci bozma başlığı TCK m.221/4'ün ikinci cümlesidir. Fail, yakalandıktan sonra konumuyla uyumlu biçimde kendisinin ve diğer üyelerin eylemleriyle örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında yeterli, samimi bilgi vermeli; pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermelidir. Bilginin m.221'in üçüncü fıkrasındaki gibi örgütü çökertecek nitelikte olması gerekmez; önemi cezada gözetilir ve kurum uygulanırsa indirim üçte bir ile dörtte üç arasındadır.

3.CD E.2023/7679 K.2023/8560 Bozma

Ceza saptanırken TCK m.61 ve m.3/1 uyarınca işleniş biçimi, kullanılan araçlar, zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, zarar ve tehlikenin ağırlığı, kasta dayalı kusur ile amaç ve saikler birlikte değerlendirilerek orantılı ve makul sonuca ulaşılmalıdır. Kurucu unsurların ayrıca teşdit nedeni yapılması m.61/3’e aykırı biçimde fazla cezaya yol açar.

Detaylı özeti gör

İlk derece mahkemesi örgüt üyeliği cezasını kurarken TCK m.221/4'ün ikinci cümlesindeki etkin pişmanlık indirimini de uygulamıştır. Daire; sanığın belirli bölgelerde örgüt içinde savaşçı ve sözde karargâhın arşiv görevlisi olarak çalıştığı, ülkeye yasa dışı yoldan girdiği yönündeki tespitleri kendi beyanlarıyla birlikte değerlendirmiştir. Sanık, örgütte yaklaşık üç yıl kaldığını, kod adıyla çağrıldığını, altı-yedi ay silahlı eğitim aldıktan sonra arşiv ve idarî işler birimlerinde görev yaptığını açıklamıştır. Bu olgular hiyerarşik yapıya katıldığını gösterdiğinden üyelik hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Buna karşılık temel ceza, TCK m.61'deki işleniş biçimi, araç, zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, zarar veya tehlike, kasta dayalı kusur, amaç ve saik ölçütleriyle m.3/1'deki orantılılık ilkesi gözetilerek makul düzeyde kurulmalıdır. Suçun kurucu unsurlarını yeniden teşdit nedeni saymak m.61/3'e aykırı olup fazla cezaya yol açar. Etkin pişmanlıkta failin yakalandıktan sonra konumuyla uyumlu, yeterli ve samimi bilgi vermesi aranır; bilginin örgütü çökertecek nitelikte olması gerekmez. Verilen bilginin önemi indirim oranında gözetilir; m.221/4'ün ikinci cümlesindeki oran üçte bir ile dörtte üç arasındadır.

12.CD E.2022/1671 K.2023/1347

Taksirli suçlarda temel ceza belirlenirken TCK m.61/1-g'deki “failin güttüğü amaç ve saik” ölçütüne dayanılamaz. Ceza; m.61/1 ve m.22/4'teki ölçütler gözetilerek, fiilin ağırlığıyla orantılı ve hakkaniyete uygun biçimde kanuni alt ve üst sınırlar arasında tayin edilmelidir.

Detaylı özeti gör

Karar, saptanan aykırılığın sonuca etkisini ayrıca tartışmaktadır. Daire, taksirli suçlarda temel ceza belirlenirken TCK m.61/1-g'deki ölçüte dayanılamayacağını Ceza Genel Kurulunun 2020 tarihli kararına atıfla ortaya koymuş; ancak hükümde gösterilen diğer gerekçeler karşısında bu aykırılığın sonuca etkili olmadığını belirleyerek buna işaret etmekle yetinmiş ve hususun mahallinde düzeltilebileceğini kabul etmiştir. Aynı yaklaşımla, gerekçeli karar başlığında şikâyetçilerden birinin gösterilmemesi de mahallinde giderilebilir eksiklik sayılmıştır. Somut olayda meskûn mahalde, gece vakti ve aydınlatmalı bir caddede yüksek düzeyde alkollü olarak araç kullanan sanığın yaya geçidinden geçen iki kişiye çarptığı, kusur durumunun kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporuyla belirlendiği, alkol düzeyi nedeniyle bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilmiştir. Cezanın orantılılık ilkesi gereği alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken eksik ceza tayin edildiği saptanmış, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer kararlar (1)
3.CD E.2021/13812 K.2023/836 Bozma

TCK m.61’in cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütleri ile m.3/1’deki orantılılık ilkesi gözetilerek hukuka, vicdana ve dosya kapsamına uygun makul ceza saptanmalıdır. Suçun unsurlarının teşdit nedeni olarak yeniden kullanılması m.61/3’e aykırılık oluşturur ve fazla ceza belirlenmesine yol açar.

Detaylı özeti gör

Daire, sanığın kullandığını kabul ettiği örgütsel haberleşme hesabına ilişkin tutanağın hükme esas alınmasında isabetsizlik görmemiştir. Örgüt içinde BTM olarak görev yürütmesi ve yapının operasyonel eylemlere başladığı dönemde toplantılara katılması örgütsel faaliyet sayılmıştır. Beyanı alınan kişilerin kesin teşhisleri ile sanığın haberleşme programını kullandığına ve örgüt içindeki görevine ilişkin ikrarı birlikte değerlendirildiğinde hiyerarşik yapıya dahil olduğu kabul edilmiş; sübuta ilişkin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak temel ceza, TCK m.61'in bireyselleştirme ölçütleri ve m.3/1'in orantılılık ilkesi gözetilerek hukuka, vicdana ve dosya kapsamına uygun makul düzeyde kurulmalıdır. Üyelik suçunun kendi unsurlarını teşdit nedeni sayarak cezayı artırmak m.61/3'e aykırıdır. TCK m.221/4'ün ikinci cümlesinden yararlanmak için de failin yakalandıktan sonra konumuyla uyumlu olarak kendisi ve diğer üyelerin eylemleriyle örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında yeterli, samimi bilgi vermesi ve pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekir. Bu bilginin m.221'in üçüncü fıkrasındaki gibi örgütü çökertecek nitelikte olması aranmaz; önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınır ve indirim üçte bir ile dörtte üç arasındadır.

İlkeler ilgili kararlardan derlenmiştir; tam karar metni esas alınmalıdır. Yargıtay içtihadı zamanla değişebilir.

İlgili Bölge Adliye Mahkemesi (İstinaf) Kararları

Aşağıdaki özetler, ceza dairelerinin ilgili TCK maddesine ilişkin kararlarından derlenmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi E. 2019/1097 K. 2020/1049 Bozma ve İade

Bu olayda BAM, araçtan düşük değerli eşya alırken yakalanan sanığın temel cezasında benzer suçlardan mahkumiyetlerinin TCK m.61/1 ölçütü sayılamayacağını, bunların ancak kişiselleştirme ve tekerrürde, suç vasfını belirleyen olguların ise nitelendirmede dikkate alınabileceğini kabul etmiştir.

Detaylı özeti gör

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi, kilitli bir araca başka bir araca ait anahtarla girip üç adet hazır kahve ile bir iki liralık bozuk para alırken yakalanan sanık hakkındaki hırsızlık hükmünü ikinci kez incelemiştir. Daire önceki bozma kararında, temel cezanın TCK m.61/1'deki ölçütler ve m.3/1'deki orantılılık ilkesiyle belirlenmesi, değer azlığı ve teşebbüs indirimlerinin de makul oranda yapılması gerektiğini belirtmişti. İlk derece mahkemesi sanığı yine bizzat dinlemeden ve temel cezayı alt sınırın üzerinde tutarak hüküm kurmuştur. Daire, benzer suçlardan mahkumiyetlerin ve suç işlemeye devam etmenin ancak kişiselleştirme ve tekerrürde, birden fazla araç anahtarı taşıma ve aracı taklit anahtarla açma gibi olguların ise suç vasfının belirlenmesinde kullanılabileceğini, bunlara dayanılarak temel ceza ile teşebbüs ve değer azlığı indirim oranlarının belirlenemeyeceğini vurgulamıştır. 9 Temmuz 2020 tarihli kararda hükmü bozarak dosyayı ilk derece mahkemesine göndermiştir.

Kararlar, künyelerinde belirtilen tarihteki olay ve mevzuat çerçevesinde değerlendirilmelidir. Güncel kanun metni ve sonraki değişiklikler ayrıca dikkate alınmalıdır; tam karar metni esas alınır.