TMK Madde 491 - Vasinin görevine son verilmesi

Madde, vasinin görevine son verilmesi rejimini iki ayrı boyuta ayırarak iki fıkrada düzenler; birinci fıkra son verme kararının ön şartlarını, ikinci fıkra bu kararın ilgililere tebliği rejimini içerir. Birinci fıkra üç kümülatif ön şart kurar: son rapor ile kesin hesabın onaylanmış olması, malvarlığının vesayet altındaki kişiye, mirasçılarına ya da yeni vasiye fiilen teslim edilmiş olması ve nihayet vesayet makamının vasinin görevinin sona erdiğine karar vermiş olması. Bu üç şart birlikte gerçekleşmeden vasilik resmen kapanmaz; sadece raporun verilmesi ya da malvarlığının teslimi yetmez. İkinci fıkra ise tebliğ rejimini iki bilgilendirme yükümlülüğüne bağlar: tebligata kesin hesap eklenir, tazminat davası açma hakkının bulunduğu açıkça belirtilir ve vasinin görevine son verildiği bildirilir. Bu yapı vasilik kapanışında muhatap tarafın bilgi eksikliğinden ötürü dava hakkını kaybetmesini engeller; tazminat hakkı tebliğde aktif olarak hatırlatılır. Hüküm önceki 435 inci maddenin karşılığıdır.