TMK Madde 132 - Kadın için bekleme süresi

Uyuşmazlık, boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme ilamının kesinleşmesinden sonra davacı kadının açtığı bekleme süresinin (iddet müddetinin) kaldırılması davasında, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Gerekçede, 5718 sayılı Kanunun 59. maddesi uyarınca boşanmaya ilişkin yabancı ilamın 19.4.2006 tarihinde kesinleştiği ve yabancı mahkeme kararının kesin hüküm ile kesin delil etkisinin bu kesinleşme tarihinden itibaren hüküm ifade edeceği belirtilmiştir. TMK m.132'de öngörülen üçyüz günlük bekleme süresi kesinleşme tarihinden itibaren hesaplandığında dolmuş olduğundan, kendiliğinden sona ermiş bir süreyi kaldırmaya yönelik dava açılmasında davacı kadının hukuki yararı kalmamıştır. Bu nedenle yerel mahkemenin red hükmü, gerekçesi farklı olmakla birlikte sonucu itibariyle doğru bulunarak onanmıştır.

Uyuşmazlık, boşanma kararı 08.09.2021'de kesinleşip nüfusa tescil edilen davacı kadının, üç yüz günlük bekleme süresi henüz dolmadan TMK m.132'ye dayanarak açtığı bekleme süresinin kaldırılması talebine ilişkindir. Yerel mahkeme davanın kabulüne kesin olarak karar vermiş, Adalet Bakanlığı ise HMK m.363/1 uyarınca hükmün kanun yararına bozulmasını istemiştir. Yargıtay, gerekçesinde bekleme süresinin yalnızca kadının önceki evliliğinden gebe olmadığının anlaşılması veya eşlerin yeniden birbiriyle evlenmek istemeleri hâllerinde kaldırılabileceğini vurgulamıştır. Somut olayda 01.10.2021 tarihli sağlık raporuyla davacı kadının gebe olduğu sabit olduğundan ve davacının boşandığı eşinden başka biriyle evlenmek istediğini beyan etmesi karşısında, maddenin aradığı koşulların davacı yararına gerçekleşmediği belirlenmiştir. Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuş, hüküm sonuca etkili olmamak üzere oy birliğiyle bozulmuştur.