TBK Madde 116 - Yardımcı kişilerin fiillerinden sorumluluk

Davacıların 13 yaşındaki, yüzme bilmeyen çocukları 13.01.2018 tarihinde davalı şirkete ait kapalı yüzme havuzunda boğularak vefat etmiş; babası kısa süreliğine lavaboya gittiği sırada çocuk havuzun dibinde bulunmuştur. Anne, baba ve kardeşler, şirketin gerekli güvenlik önlemlerini almadığını ve havuzdaki dava dışı cankurtaranın dikkat ve özen yükümlülüğünü ihlal ettiğini ileri sürerek destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemiştir. İlk Derece Mahkemesi, bilirkişi raporları uyarınca davalı şirketi olayda %55 oranında asli kusurlu bulmuş, dava dışı cankurtaranı TBK m.116 anlamında yardımcı kişi kabul ederek şirketi müteselsilen sorumlu tutmuş ve müterafik kusur indirimiyle tazminata hükmetmiştir. Yargıtay, bilirkişi raporlarının denetime elverişli olduğunu, davalıya yüklenen kusur oranının ve manevi tazminat miktarlarının usul ve yasaya uygun bulunduğunu belirterek davalı vekilinin temyiz itirazlarını reddetmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermiştir.

Davacılar, dava dışı inşaat şirketinden adi yazılı satış vaadi sözleşmesiyle iki taşınmaz satın almış, bakiye satış bedelini ise davalı emlak şirketinin çalışanı olan dava dışı kişinin banka hesabına göndermiş; bu kişinin parayı uhdesine geçirip iade etmediğini belirterek, yardımcı kişinin fiilinden doğan sorumluluk gereği davalı şirketten maddi ve manevi tazminat istemiştir. Davalı, taraflar arasında sözleşme bulunmadığını ve ödemenin sözleşmede gösterilen banka hesabına yapılması gerektiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi, bedelin çalışanın hesabına yatırılması için davalı ya da satıcı şirketçe talimat verildiğinin veya bunların bilgi ve onayının bulunduğunun davacılarca ispatlanamadığı gerekçesiyle davayı reddetmiş, bölge adliye mahkemesi de istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, ispata ilişkin bu gerekçeleri yerinde bularak kararı onamıştır.

Davacı, 20.07.2015 tarihinde davalı hastanede sezaryenle doğum yaptıktan sonra gelişen karın ağrısı şikâyetiyle birkaç kez başvurmuş, sorun olmadığı söylenerek taburcu edilmiş; ağrıları sürünce gittiği başka bir hastanede bağırsağında yırtılma ve iltihap saptanıp yeniden ameliyat olmuştur. Hastane ve doktorun gerekli özeni göstermediğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemiş, İlk Derece Mahkemesi davayı reddetmiş, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, Adli Tıp Kurumu raporuna göre hastanede istihdam edilen genel cerrahi uzmanının eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığını, hastanenin çalıştırdığı kişinin verdiği zarardan sorumlu bulunduğunu belirterek doktora yönelik temyiz itirazlarını reddetmiş, kararı yalnız davalı hastane yönünden bozmuştur.

Davacı, davalı Bankanın şube müdürünün yönlendirmesiyle, yabancı taraflar arasında imzalanacak bir sözleşmeye bağlı olarak 167.000 USD'yi yurt dışındaki bir hesaba havale etmiş; şube müdürü paranın şartlı gönderileceğini, on gün içinde faiziyle iade edileceğini ve işlemin risksiz olduğunu söyleyerek güven oluşturmuştur. Şart gerçekleşmemesine rağmen para iade edilmeyip karşı tarafça çekilmesine izin verilince davacı, uğradığı zararın tahsili için Bankaya karşı dava açmıştır. Yerel mahkeme davayı pasif husumet yokluğundan reddetmiş, Özel Daire ise kararı bozmuş, mahkeme direnmiştir. Hukuk Genel Kurulu, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunduğundan şube müdürünün ifa yardımcısı sıfatıyla talimata aykırı eylemlerinden Bankanın sorumlu tutulabileceğini, bu nedenle husumetin Bankaya yöneltilerek işin esasının incelenmesi gerektiğini belirterek direnme kararını bozmuştur.

Davacı eczacı, eczanesindeki bir kalfanın hak sahiplerinin sağlık karnelerini alıp gerçeğe aykırı reçeteler düzenleyerek kuruma fatura etmesi gerekçesiyle Emekli Sandığı'nın sözleşmeyi feshetmesi üzerine, buna dayanarak kendi sözleşmelerini fesheden davalı Bağ-Kur (SGK) ile Defterdarlığın fesih işlemlerinin haksızlığının tespitini istemiş; reçetelerin şeklen sahte görünmediğini, içerik sahteliğini bilemeyeceğini savunmuştur. Yargıtay, sahte reçetelerin eczanede çalıştırılan kişi eliyle düzenlenmesi karşısında davacının sorumlu tutulacağını, bu nedenle kabul kararının salt davacının kendi eyleminin bulunmamasına dayandırılmasının hatalı olduğunu ve Emekli Sandığı teftiş dosyasının eksik incelendiğini belirterek; davalıların karar düzeltme talebini kabul edip önceki onama kararını kaldırmış ve yerel mahkeme kararını bozmuştur.