HMK Madde 253 - Tanıklıktan çekinmenin kabul edilmemesinin sonucu

Bu madde, tanığın haklı bir gerekçeye dayanmaksızın tanıklık görevinden kaçınmasının yaptırımlarını iki fıkra hâlinde düzenler. Birinci fıkra, tanığın kanuni bir sebep göstermeden tanıklıktan çekinmesi, yemin etmemesi ya da göstermiş olduğu sebebin mahkemece kabul edilmemesine rağmen tanıklık yapmaktan çekinmesi hâline ilişkindir. İkinci fıkra ise tanığın kendisine sorulan sorulara cevap vermemesi veya yemin etmemekte direnmesi durumunu kapsar ve birinci fıkradan daha ağır bir yaptırım öngörür.

Birinci fıkradaki hâllerde mahkeme, tanığı beşyüz Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar disiplin para cezasına ve bu yüzden doğan giderleri ödemesine mahkûm eder; ardından yargılamayı, tanığın yeniden dinlenilmesi amacıyla başka bir güne bırakır. Buna karşılık tanık, sorulara cevap vermemekte veya yemin etmemekte ısrar ederse, ikinci fıkra uyarınca o mahkemece iki haftayı geçmemek üzere disiplin hapsine hükmedilir. Böylece hüküm, ilk kaçınmayı parasal yaptırım ve yargılamanın ertelenmesiyle, devam eden direnmeyi ise disiplin hapsiyle karşılayan kademeli bir yapı kurar.