HMK Madde 235 - Hasta veya engellilerin mahkeme dışında yemini

Bu madde, yemin edecek kişinin mahkemeye gelemeyecek kadar hasta veya engelli olduğu durumda yeminin nasıl yerine getirileceğini tek fıkra hâlinde düzenler. Kural olarak yemin duruşmada yemin edecek tarafça bizzat eda edilir; ancak buradaki hüküm, kişinin sağlık durumu ya da engeli nedeniyle mahkemeye gelmesinin mümkün olmadığı hâlleri kapsar. Bu durumda hâkim, yemini huzura çağırmak yerine yemin edecek kimsenin bulunduğu yere bizzat giderek orada ona yemin ettirir. Fıkra ayrıca bu işlem sırasında taraf vekilleri ile karşı tarafın da, istemeleri hâlinde, yeminin yapıldığı yerde hazır bulunabileceğini öngörür.

Düzenlemenin işleyişi, yemin delilinin doğrudanlığını korumaya yöneliktir: yemin yine hâkim önünde eda edilir, yalnızca eda yeri mahkeme salonundan kişinin bulunduğu yere taşınır. Karşı tarafın ve vekillerin hazır bulunabilmesi, yeminin denetlenebilir biçimde ve tarafların huzurunda gerçekleştirilmesine olanak tanır; ancak metin bunu bir zorunluluk değil, ilgililerin istemine bağlı bir imkân olarak ifade eder. Hâkimin bulunduğu yere gitmesi, hasta veya engelli kimsenin yemin yükümlülüğünü yerine getirebilmesini sağlayan istisnai bir usul biçimi olup, kişinin yemin etme ehliyetini veya yeminin hukuki sonuçlarını değiştirmez.