HMK Madde 234 - Sağır ve dilsizlerin yemini

Bu madde, sağır veya dilsiz olan kişilerin yemin işleminin nasıl yerine getirileceğini iki ayrı fıkra hâlinde düzenlemektedir. Birinci fıkra, okuma ve yazma bilen sağır veya dilsizler bakımından, bu kişilerin yemin hakkındaki beyanlarını yazıp imzalayarak yemin edeceklerini öngörmektedir. İkinci fıkra ise okuma ve yazma bilmeyen sağır veya dilsizleri kapsamakta ve bu durumdaki kişilerin, işaretlerinden anlayan bir bilirkişi aracılığıyla yemin edeceklerini hükme bağlamaktadır. Böylece ayırt edici ölçüt, kişinin sağır ya da dilsiz olması yanında okuma yazma bilip bilmemesidir.

Düzenlemenin usul mekaniği, yeminin sözlü olarak yapılamadığı bu hâllerde beyanın güvenilir biçimde alınmasını sağlamaya yöneliktir. Okuma yazma bilenler için beyanın yazılı olarak ortaya konup imzalanması, yeminin kişinin kendi iradesiyle ve doğrudan ifade edilmesine imkân tanımaktadır. Okuma yazma bilmeyenlerde ise iletişim, kişinin işaretlerinden anlayan bir bilirkişinin aracılığıyla kurulmakta; bu suretle yemin beyanının içeriği mahkemeye aktarılabilmektedir. Hüküm, sağır veya dilsiz kişilerin yemin delilinden yararlanabilmesini özel bir usule bağlayarak güvence altına almaktadır.