HMK Madde 105 - Eda davası

Bu madde, dava türlerinden biri olan eda davasının konusunu ve amacını tek fıkra hâlinde düzenler. Hükme göre eda davası yoluyla mahkemeden, davalının bir şeyi vermeye veya yapmaya yahut yapmamaya mahkûm edilmesi talep edilir. Böylece davacı, mahkemeden yalnızca bir hukuki durumun tespitini değil, davalının somut bir davranışta bulunmaya ya da bir davranıştan kaçınmaya yöneltilmesini ister. Maddede sayılan üç tür edim arasında bir şeyin verilmesi, bir edimin yerine getirilmesi ve belli bir davranıştan kaçınma yer alır.

Usul bakımından eda davası, talep sonucunun davalının mahkûm edilmesine yönelik olmasıyla biçimlenir; dava sonunda kurulacak hüküm de davalıya bu yönde bir yükümlülük yükler. Maddenin lafzı talebin neye ilişkin olabileceğini belirlemekle yetinir; verme, yapma ve yapmama edimlerinin içeriği ile bu davanın açılma usulü, görevli mahkeme ve diğer koşullar, Kanunun davalara ve yargılamaya ilişkin genel hükümlerine göre değerlendirilir. Bu nedenle madde, eda davasını davacının talep ettiği sonuç üzerinden tanımlayan temel bir çerçeve hükmü niteliğindedir.