TMK 336. Madde
Türk Medeni Kanunumuzun 336. maddesi şu şekildedir:
Velayet – Ana ve baba evli ise
Madde 336 – Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velayeti birlikte kullanırlar.
Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmişse hakim, velayeti eşlerden birine verebilir.
Velayet, ana ve babadan birinin ölümü halinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.
Başlık
TMK 336. maddesinin ait olduğu bölüm başlık ismi şu şekildedir: İKİNCİ KISIM: HISIMLIK – BİRİNCİ BÖLÜM: SOYBAĞININ KURULMASI – ALTINCI AYIRIM : VELAYET
Bu Ayrımda, soybağının özel bir hukuki sonucu olarak “Velayet” düzenlenmiştir. Ayırım, yürürlükteki Kanunun Aile Hukuku Kitabı’nın İkinci Kısmının Yedinci Babının Beşinci Faslım karşılamaktadır. Ayrımda yer alan maddelerin bazıları, İsviçre Medeni Kanununun 1976 tarihli değişikliğinden esinlenmiş, bazıları yürürlükteki Kanundan, bazıları ise 1984 tarihli Öntasarıdan alınmıştır.
Madde başlığı şu şekildedir: Velayet – Ana ve baba evli ise
Gerekçe
Türk Medeni Kanunu 336. maddesinin gerekçesi ise şu şekildedir:
Madde İsviçre Medeni Kanununun 297 nci maddesinden aynen alınmıştır.
Birinci fıkrada, evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın velayeti birlikte kullanacakları şeklinde yürürlükteki Kanunun 263 üncü maddesinin birinci cümlesinde dile getirilen kural korunmuştur. Ancak yürürlükteki metnin ikinci cümlesindeki “Anlaşamazlarsa, babanın reyi muteberdir” hükmü, kadın erkek eşitliğine aykırı bulunduğu için, maddeye alınmamıştır.
İkinci fıkrada, eşlerin ortak yaşamlarına fiilen son verilmesi veya ayrılık halinin gerçekleşmesi durumunda, velayetin kime verileceğinin hakim kararıyla belirleneceği hükme bağlanmıştır.
Üçüncü fıkrada ise, ana ve babadan birinin ölümü halinde velayetin sağ kalana, boşanma halinde ise çocuk kendisine bırakılan tarafa ait olduğu düzenlenmektedir. Fıkra, esasen, yürürlükteki Kanunun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasının sadeleştirilmiş halidir.
