TMK Madde 212 - Mal ayrılığına geçişte önceki mal rejiminin tasfiyesi

Uyuşmazlık, Türk Medenî Kanunu'nun 212. maddesi uyarınca olağanüstü mal rejimine geçilmesi ve buna bağlı olarak önceki mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir; mahkeme olağanüstü mal rejimine geçilmesi talebini de kabul etmiştir. Daire işin esasını incelememiş, temyiz incelemesi görevinin hangi Daireye ait olduğu konusundaki tereddüt nedeniyle dosyanın görevli Dairenin belirlenmesi için Yargıtay (Hukuk Daireleri) Başkanlar Kuruluna gönderilmesine oybirliğiyle karar vermiştir. Gerekçe olarak, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararının 3. maddesi gereğince inceleme görevinin 8. Hukuk Dairesine ait olduğu, ancak bu Dairece de görevsizlik kararı verildiği belirtilmiştir. Böylece karar, TMK m. 212 kapsamındaki olağanüstü mal rejimine geçiş ve önceki rejimin tasfiyesi davasında esasa girilmeden, yalnızca görevli Dairenin belirlenmesine yönelik usuli bir karardır.

Uyuşmazlık, davacının haklı sebeple mevcut mal rejiminin mal ayrılığına dönüştürülmesi (TMK m.206) ve mal ayrılığına geçildiği takdirde eşler arasındaki önceki mal rejiminin tasfiyesi (TMK m.212) istemine ilişkindir. Yerel mahkemenin kurduğu hüküm temyiz edilmiş; Yargıtay, delillerin bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasını doğru bulmamış ve hükmü BOZMUŞTUR. Bozma gerekçesi, mal rejiminin haklı sebeple mal ayrılığına dönüştürülmesi talebiyle birlikte ileri sürülen önceki mal rejiminin tasfiyesi isteminin TMK m.212 kapsamında ele alınması gerektiğidir. Mahkemenin, toplanan delilleri rejimin dönüştürülmesi ve tasfiye çerçevesinde birlikte değerlendirip elde edilen sonuca göre karar vermesi gerektiği vurgulanmıştır.

Davacı kadın boşanma davasıyla birlikte dava dilekçesinde mal rejiminin tasfiyesini de talep etmiş ve başvurma harcını yatırmıştır; uyuşmazlık, mahkemenin bu tasfiye talebini esastan incelemeden yazılı şekilde karar vermesine ilişkindir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, hükmü mal rejimi tasfiyesi ve küçük Egemen için takdir edilen iştirak nafakasının azlığı yönünden bozmuş; davalı kocanın tüm, davalı kadının diğer temyiz itirazlarını ise yerinde görmeyerek hükmün bu kısımlarını onamıştır. Daire, mahkemece nispi harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu m. 30-32), boşanma hükmünün kesinleştiği de göz önüne alınarak delillerin değerlendirilip sonucu itibarıyla karar verilmesi gerektiğini, bu yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir. İştirak nafakası bakımından ise tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile günün koşulları gözetilerek TMK m. 4'teki hakkaniyet ilkesi uyarınca daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerektiği vurgulanmıştır.