TBK Madde 78 - Borçlanılmamış edimin ifası

Davacı İl Özel İdaresi, davalı memura 2007-2010 yılları arasında 657 sayılı Kanuna ekli IV sayılı cetvelde unvanı yer almadığı halde usulsüz olarak makam ve görev tazminatı ödendiğini, davalının önce rızaen taksitle iade edip sonra kesintiyi durdurduğunu belirterek, kalan 3.997,49 TL'nin yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı, kendisine hile veya yanıltıcı beyan isnat edilemeyeceğini ve idarenin 60 günlük dava süresinin geçtiğini savunmuş; yerel mahkeme Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararlarına dayanarak davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ise ödemenin herhangi bir şart tasarrufa değil hataya dayandığını, davalıya yapılan ödemenin önceki bir idari karara dayandığının ispatlanamadığını belirterek, alacağın TBK m.78 ile sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde geri istenebileceğinin gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmü davacı yararına bozmuştur.

Davacı idare, davalıya döner sermaye katkı payı olarak haksız ve yersiz ödendiğini ileri sürdüğü 6.941,93 TL'nin tahsili istemiyle sulh hukuk mahkemesinde alacak davası açmıştır. Yerel mahkeme, davalının fazla ödemede kusurunun bulunmadığı, ödemenin davalının açık hata veya hilesinden kaynaklanmadığı ve alacağın 60 günlük idari dava açma süresi içinde istenmesinin mümkün olduğu gerekçeleriyle davayı reddetmiştir. Yargıtay, hatalı intibak/terfi gibi şart tasarrufa dayanan fazla ödemeler ile şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemeler arasındaki ayrıma işaret ederek; somut olayda şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde geri istenip istenemeyeceği tartışılmadan davanın reddedilmesini isabetsiz bulmuştur. Bu nedenle yerel mahkeme hükmü bozulmuştur.