TBK Madde 612 - Ölünceye kadar bakma sözleşmesi: Şekli

Davacı, seksen yaşında, okuma yazması olmayan ve sık bayılma rahatsızlığı bulunan kişi olarak, kızları ve yeğeni olan davalıların ölünceye kadar bakacakları vaadiyle kendisini kandırıp dükkanını ve dairelerini elinden aldıklarını ileri sürerek tazminat istedi; bedel artırımıyla talebini bir davalı yönünden 192.000 TL, diğer iki davalı yönünden 205.000 TL olarak belirledi. İlk derece mahkemesi iradenin kandırma yoluyla sakatlandığı gerekçesiyle davayı kabul etti. Bölge Adliye Mahkemesi, Adli Tıp raporuna göre davacının işlem tarihlerinde ehliyetli olduğunu, kandırıldığının tanık beyanlarıyla kanıtlanamadığını belirterek kararı kaldırıp davayı reddetti. Daire, taraflar arasında geçerli bir bakım sözleşmesi bulunmadığını ve hile iddiasının ispatlanamadığını kabul etmekle birlikte, vekaletnameyle 17.02.2015 tarihinde bedelsiz devredilen meskenin o tarihteki 195.000 TL rayiç değeri yönünden vekilin hesap verme yükümlülüğü gözetilmeden ret kararı verilmesini isabetsiz bularak kararı bozdu.

Davacı, eşiyle birlikte çocukları arasında 22.05.2010 tarihli miras taksimi ve ölünceye kadar bakma sözleşmesi düzenlendiğini, satılmamak kaydıyla davalı çocuğuna devredilen taşınmazın 04.11.2014 tarihli satışla diğer davalıya devredildiğini, bakım borçlusunun bakım yükümlülüğünü yerine getirmediğini ve devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin tahsilini istemiştir. Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır. İlk derece mahkemesi, davacının davalı ile yaşarken sözleşme amacına uygun bakım aldığını, sonradan kendi isteğiyle evden ayrıldığını ve bakım borcunun ihlalini ispatlayamadığını gerekçe göstererek davayı reddetmiş, bölge adliye mahkemesi mirasçının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Daire ise taraflar arasında kanunda öngörülen şekle uygun bir sözleşme bulunmadığını, bu nedenle edimlerin yerine getirilip getirilmediği tartışılmadan istemin reddi gerektiğini belirterek kararı bozmuştur.

Davacı, malik olduğu bağımsız bölümü 22.09.2017 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle davalı oğluna devretmiş, ancak davalının bakıp gözetme yükümlülüğünü yerine getirmediğini ve taşınmazı satışa çıkardığını ileri sürerek sözleşmenin feshi ile tapu iptali ve tescil istemişti. 12.09.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle, sözleşmede tanık olarak yer alan kişinin kendi eşi olduğunu, bu kişinin tanıklık yapamayacağını da ileri sürdü. Davalı, edimlerini yerine getirdiğini, ifadan beş yıl sonra şekil noksanlığı ileri sürmenin dürüst davranma ilkesine aykırı olduğunu savundu. İlk Derece Mahkemesi, tanıklık yasağı nedeniyle geçerlilik şartının oluşmadığı gerekçesiyle davayı kabul ederek sözleşmeyi iptal etti ve tapu kaydını davacı adına tescil etti. Bölge Adliye Mahkemesi, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin miras sözleşmesi şeklinde yapılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunu esastan reddetti; Daire de kararı onadı.

Davacı, mirasbırakan ile aralarında noterde düzenlenen 07.05.2007 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayanarak, aynı gün yapılan mirastan feragat sözleşmesiyle 1.000,00 TL karşılığında miras hak ve hissesinden feragat eden davalının taşınmazdaki payının tapusunun iptali ile adına tescilini istemişti. Davalı karşı davasında bakım borcunun yerine getirilmediğini ve ivazın ödenmediğini ileri sürerek her iki sözleşmenin de iptalini talep etti. İlk derece mahkemesi, davalının bu sözleşmelerin tarafı olmadığı gerekçesiyle karşı davayı husumetten reddedip tescil istemini kabul etti. Bölge Adliye Mahkemesi, ivazın ödendiğinin ispatlanamadığını ve bakım borcunun yerine getirilmediğini belirterek asıl davayı reddedip karşı davayı kabul etti. Daire ise bakma sözleşmesinin resmi şekil koşuluna uygun düzenlendiğini, mirasbırakanın sağlığında bu sözleşmenin iptali için açılmış bir davası ve başka bir geçersizlik sebebi bulunmadığını belirterek kararı bozdu.