Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 524 Evlenme simsarlığı
TBK 524, evlenme simsarlığından doğan ücret alacağı için dava açılamaz ve icra takibi yapılamaz; bu alacak yalnızca borçlunun iradi ödemesiyle sonuç doğuran, cebren istenemeyen bir haktır.
Resmi Metin
Evlenme simsarlığı
Madde 524- Evlenme simsarlığından doğan ücret hakkında dava açılamaz ve takip yapılamaz.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Evlenme simsarlığı, evlenmeye aracılık edip eş bulma karşılığında ücret kararlaştırılmasıdır. TBK m.524 bu ücreti eksik (tabii) borç haline getirir: simsar, ücreti için dava açamaz ve icra takibi başlatamaz; mahkeme ile icra dairesi bu alacağı korumaz. Bununla birlikte borç büsbütün yok sayılmaz; ücreti alan taraf gönüllü ödeme yaparsa, ödediğini sonradan sebepsiz zenginleşme gerekçesiyle geri isteyemez, çünkü ifa edilmiş tabii borç geri alınamaz. Sık rastlanan hata, sözleşmeye cezai şart, senet veya teminat eklenince alacağın dava edilebilir hale geldiğini sanmaktır; bu dolanma girişimleri de aynı korumasızlıkla karşılaşır. Olağan simsarlık sözleşmesinden (TBK m.520 vd.) farkı buradadır: sıradan simsar ücreti cebri icraya konu olabilirken, evlenme simsarında yalnızca karşı tarafın gönüllü ifasına güvenilebilir. Bu kural, evlenmeyi ticari pazarlık konusu yapmayı caydırır ve kendisine ücret için başvurulan tarafı ödeme baskısı altına girmekten korur.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 524. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 408 inci maddesini karşılamaktadır.
Tasarının tek fıkradan oluşan 524 üncü maddesinde, evlenme simsarlığında ücret düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 408 inci maddesinin kenar başlığında kullanılan “IV. Evlenme tellallığı” şeklindeki ibare yerine, Tasarıda, 520 nci maddeyle başlayan Üçüncü Ayırımın üst başlığında ve bu ayırımı oluşturan maddelerde kullanılan “simsarlık” terimi ile uyumluluk sağlanmak üzere, “IV. Evlenme simsarlığı” şeklindeki ibarenin kullanılması tercih edilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 408 inci maddesinde kullanılan “ücrete hak bahşetmez” şeklindeki ibare, Tasarıda, burada bir eksik borcun söz konusu olduğu göz önünde tutularak “ücret dava edilemez” şekline dönüştürülmüştür.
Metninde yapılan düzeltme ve arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.