TBK Madde 476 - Eserde ayıp: c. İşsahibinin sorumluluğu

Davacı, burnundaki kırıklık, şekil yamukluğu ve nefes alma sorunu nedeniyle davalı hastanede 20.09.2016 tarihinde 1.500,00 TL ödeyerek ameliyat olmuş; sonuç alınamayınca 27.08.2018 tarihinde 7.000,00 TL ödeyerek ikinci kez ameliyat edilmiştir. Bu ameliyatın da başarısız geçtiğini, yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat istemiştir. Davalı hastane, müdahalelerin tıp kurallarına uygun olduğunu, sonucun beklenebilir bir komplikasyon olduğunu savunmuştur. İlk derece mahkemesi, bilirkişi raporlarına göre tıbbi kurallara ve aydınlatma yükümlülüğüne aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davayı reddetmiş, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Daire, estetik amaçlı müdahalenin eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu ve sonucun gerçekleşip gerçekleşmediğinin uzman kuruldan alınacak raporla saptanması gerektiğini belirterek kararı bozmuştur.

Davacı yüklenici, davalı iş sahibiyle 08.03.2012 tarihli sözleşme uyarınca Bursa'daki projede yer alan blokların ince inşaat işlerini üstlenmiş, iş teslim edildikten sonra 31.01.2015 ile 02.02.2015 arasındaki lodos fırtınasında çatılarda ve cephelerde hasar oluşmuştu. İş sahibi 04.04.2015 tarihli ihtarnameyle onarım istemiş, sonra hasarı teminat mektubundan karşılayacağını bildirerek teminat mektubunu 09.05.2017 tarihinde 155.381,22 TL olarak paraya çevirmişti. Yüklenici 107.500,00 TL borçlu olmadığının tespitini ve tahsil edilen 90.547,16 TL'nin istirdadını istedi. Yerel mahkeme hasarın hatalı malzeme seçiminden doğduğunu ve bunun gizli ayıp olduğunu kabul ederek davayı reddetti; Bölge Adliye Mahkemesi fırtınayı mücbir sebep sayarak davayı kabul etti. Daire, bilirkişi raporundaki montaj hatası saptamasının tartışılmadığını ve sözleşmenin 12-d maddesine rağmen yüklenicinin TBK 476 uyarınca ihbar yükümlülüğünü yerine getirip getirmediğinin incelenmediğini belirterek kararı bozdu.

Davacı şirket, davalıya ait otelin tarihi eser niteliğindeki hamam bölümüne ilişkin mimari tadilat projesinin hazırlanması ve ilgili makamlara onaylatılması konusunda davalı ile sözlü olarak anlaşmış; projeyi hazırlayıp Koruma Kurulu Müdürlüğüne sunmuş, iş bedeli ödenmeyince icra takibi başlatmış ve itiraz üzerine 23.03.2016 tarihinde itirazın iptali davası açmıştır. İlk derece mahkemesi, projenin onaylanmamış olmasının ücrete engel olmadığı gerekçesiyle takibe vaki itirazın 200.000,00 TL üzerinden iptaline karar vermiş; Bölge Adliye Mahkemesi ise onay alınmasının da yüklenicinin edimine dahil olduğunu, davacının bu yükümlülüğü yerine getirmediğini belirterek davayı reddetmiştir. Daire, Kurulun 18.01.2018 tarihli yazısına göre hazırlanan iki projenin de idarece uygun bulunmadığını, onaylanmayan projenin tamamlanmış eser sayılamayacağını ve yüklenicinin projenin bu haliyle onaylanmayacağı yolunda açık bir ihtarı da bulunmadığını belirterek red hükmünü onamıştır.

Davacı iş sahibi, şarap fabrikasının yapımı için davalı yüklenici ile sözleşme düzenlediklerini, primler dahil 214.320,00 TL ödeme yaptıklarını, işin tamamlanmaması üzerine sözleşmeyi feshettiklerini ileri sürerek 58.646,00 TL hakediş iadesi ile betonarme perde derzlerindeki kusur, hidrofor odası, izolasyon ve perde duvar hataları karşılığı toplam 84.723,32 TL istemiştir. Davalı yüklenici, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını savunmuş, karşı davayla 1.000,00 TL hakediş alacağını talep etmiştir. Mahkeme, bozma ilamına uyarak asıl davanın reddine, karşı davanın 85,05 TL üzerinden kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, inşaat alanındaki stabilize dolgu malzemesinin sıkıştırılması işini iş sahibinin kendisinin yaptığı ve bu imalatın iyi yapılmaması nedeniyle sonradan ortaya çıkan ayıplardan yüklenicinin sorumlu tutulamayacağı belirtilmiştir. Daire ise yüklenicinin, iş sahibinin hatalı dolguları nedeniyle kendi imalatlarında sonradan oluşabilecek hasarlar konusunda uyarı görevini yerine getirdiğini kanıtlayamadığını, ek raporla zararın tespit ettirilmesi gerektiğini belirterek kararı bozmuştur.

Dava dışı belediyeye ait park alanının yapımını üstlenen davacı, sipariş formuyla davalıya 3050 metrekare PVC kaplı tel örgünün nakliye ve montaj işini toplam 29.000 TL bedelle verdiğini, sahadaki yükseklik farkı nedeniyle 01.06.2013 tarihli teklif mektubuna göre ek imalat yaptırıldığını, ancak işin yama şeklinde yapılması yüzünden idarece kabul edilmediğini belirterek tazminat ile 740 TL tespit giderinin tahsilini istemiştir. Davalı, ölçü farkının davacının kendi demir imalatından kaynaklandığını savunmuş, mahkeme de bu gerekçeyle davalıyı kusursuz sayarak davayı reddetmiştir. Daire, işin uzmanı olan davalının yapılacak ilavenin diğer kısımlarla uyumlu olup olmayacağını bilmesi ve aksi durumu davacıya bildirmesi gerektiğini, teklif mektubunun altındaki açıklamanın uyarı değil durum tespiti olduğunu, tespit raporunda da örgü hataları saptandığını belirterek kararı bozmuştur.