TBK Madde 155 - Zamanaşımının kesilmesi: Birlikte borçlulara etkisi

Davacı, 1996 yılında televizyondan tanıtımını gördüğü ve Antalya Gazipaşa'da inşa edilen 24 adet devre mülkü 20.07.1996 tarihinde satın alıp bedelini tam ödemesine karşın, davalıların satış sözleşmesindeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini ileri sürerek müspet zararının tahsilini istemiş, talebini ıslahla 704.218,48 TL'ye yükseltmiştir. Mahkeme, önce verdiği tüketici mahkemesine görevsizlik kararının bozulması üzerine bozmaya uyarak, davalı gerçek kişi yönünden davayı zamanaşımından reddetmiş, davalı şirket yönünden ise 170.300,00 TL alacağın yasal faiziyle tahsiline hükmetmiş ve bu karar onanmıştır. Karar düzeltme aşamasında davalı ... vekili zamanaşımı ve sorumsuzluk itirazlarını yinelemişse de Daire, davalı şirket vekilinin tediye makbuzu sunarak imza ve ödemeyi kabul ettiğini, ıslaha karşı süresinde zamanaşımı definde bulunulmadığını ve bozmaya uyulmakla kazanılmış hak oluştuğunu belirterek karar düzeltme talebini reddetmiştir.

Davacı, 1996'da satışa sunulan 24 adet devre mülkü 20/07/1996'da satın alıp bedelini eksiksiz ödediğini, davalıların satış sözleşmesindeki edimleri ifa etmediğini ileri sürerek müspet zararının tazminini istemiştir. Devre mülk satış sözleşmesine dayanan uyuşmazlıkta zamanaşımı TBK m.146 gereği on yıl kabul edilmiş, sürenin taşınmazın tescilinin kesinleştiği 25.02.2004 tarihinde işlemeye başladığı belirlenmiştir. Davacı, temyiz aşamasında davalı şirketin 18.11.2005'te 500 TL kısmi ödeme yaptığına dair belge sunmuş; Yargıtay, bu belgenin davalı şirketten sadır olup olmadığı araştırılmadan davalı gerçek kişi yönünden davanın zamanaşımından reddedilmesini eksik inceleme sayarak hükmü davacı yararına BOZMUŞTUR.

Davacı, 1997'de imzalayıp bedelini ödediği devremülk satış sözleşmelerinde taşınmazların teslim edilmemesi üzerine, ifanın imkânsızlaşması nedeniyle uğradığı zararı (rayiç değer olarak belirlenen 125.000 TL) davalı Belediye ile davalı Turizm ve Ticaret Ltd. Şti'den istemiştir. Yerel mahkeme, davalı Belediye yönünden davayı zamanaşımından, davalı şirket yönünden esastan reddetmiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, uyuşmazlığın on yıllık zamanaşımına tabi olduğunu ve sürenin taşınmazın davalı adına tesciline ilişkin kararın kesinleştiği 25.02.2004 tarihinde başladığını belirtmiş; dosyadaki davalı şirkete ait 20.05.2005 tarihli 300 TL'lik kısmi ödeme belgesinin şirketten sadır olduğu anlaşılırsa müteselsil sorumluluk gereği sürenin Belediye yönünden de dolmamış sayılacağını vurgulayarak, bu belge araştırılmadan verilen zamanaşımı kararını davacı yararına bozmuştur.