HMK Madde 73 - Davaya vekâletin kanuni kapsamı

Bu madde, davaya vekâletin kanun gereği hangi yetkileri içerdiğini, yani vekilin temsil yetkisinin kapsamını iki fıkra hâlinde düzenler. Birinci fıkra, kanunda özel yetki verilmesini gerektiren hususlar saklı kalmak üzere, davaya vekâletin hüküm kesinleşinceye kadar geçerli olduğunu ve vekilin davanın takibi için gereken bütün işlemleri yapmasını, hükmün yerine getirilmesini, yargılama giderlerinin tahsili ile buna ilişkin makbuz vermesini ve bu işlemlerin tamamının vekile karşı da yapılabilmesini kapsadığını belirtir. İkinci fıkra ise bu yetkiyi kısıtlamaya yönelik sınırlandırıcı işlemlerin karşı taraf yönünden geçersiz olduğunu hükme bağlar.

Hükmün işleyişi bakımından, bu yetki kapsamı bir asgari ölçü oluşturur; vekâlet ilişkisinde aksi kararlaştırılsa bile vekilin temsil yetkisi, dış ilişkide karşı tarafa karşı bu çerçevede geçerli sayılır. Maddenin başında saklı tutulan “kanunda özel yetki verilmesini gerektiren hususlar” bu kapsamın istisnasını oluşturur ve bu işlemler için ayrıca özel yetkinin bulunması aranır. Yetkiyi sınırlayan işlemler taraflar arasındaki iç ilişkiyi etkileyebilirse de, ikinci fıkra uyarınca bu sınırlamalar karşı tarafa karşı ileri sürülemez ve onun bakımından sonuç doğurmaz.