HMK Madde 72 - Davaya vekâlet hakkında uygulanacak hükümler

HMK 72, davanın bizzat değil de bir vekil aracılığıyla açılması ve takip edilmesi hâlinde uygulanacak hukuki rejimi belirleyen bir atıf hükmüdür. Tek fıkradan oluşan madde, vekâlet ilişkisinin içeriğini ve sınırlarını doğrudan düzenlemek yerine, bu ilişkiyi mevcut bir genel rejime bağlamayı tercih eder. Fıkra, davaya vekâlette kanunlardaki özel hükümleri saklı tutmakta; bunların kapsamadığı noktalarda ise, metinde tarihi ve sayısıyla anılan 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununun temsile ilişkin hükümlerinin uygulanacağını öngörmektedir.

Hükmün işleyişinde, önce davaya vekâlete dair özel düzenlemelere bakılır; bu özel hükümler önceliklidir ve ancak onların boş bıraktığı alan, atıf yapılan temsil hükümleriyle doldurulur. Böylece vekilin yetkisinin doğumu, kapsamı ve sona ermesi gibi konularda, özel bir düzenleme yoksa genel temsil rejimi tamamlayıcı kaynak işlevi görür. Maddenin metni belirli bir süre, parasal tutar veya başvuru usulü öngörmediğinden, vekâlet ilişkisinin ayrıntıları atıf yapılan hükümler ile davaya vekâlete ilişkin diğer usul kuralları çerçevesinde değerlendirilir.