TBK 170. Madde
Türk Borçlar Kanunumuzun 170. maddesi şu şekildedir:
| TBK Madde 170: | Sözleşmede Koşullar – Geciktirici koşul Bir sözleşmenin hüküm ifade etmesi, gerçekleşip gerçekleşmeyeceği bilinmeyen bir olguya bırakılmışsa, sözleşme geciktirici koşula bağlanmış olur. Aksi kararlaştırılmamışsa, geciktirici koşula bağlı sözleşme, ancak koşulun gerçekleştiği andan başlayarak hüküm ifade eder. |
Maddenin bağlı olduğu başlıklar ise şu şekildedir:
| BİRİNCİ KISIM: | Genel Hükümler |
| DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: | Borç İlişkilerinde Özel Durumlar |
| İKİNCİ AYIRIM: | Koşullar |
| Madde Başlığı: | Sözleşmede Koşullar – Geciktirici koşul |
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 170. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 149. maddesini karşılamaktadır.
Tasarının iki fıkradan oluşan 169. maddesinde, geciktirici koşul düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 149. maddesinin kenar başlığında kullanılan “A. Taliki Şart / I. Umumiyet itibariyle” şeklindeki ibareler, Tasarıda “A. Geciktirici koşul / I. Genel olarak” şeklinde değiştirilmiştir.
Metninde yapılan düzeltme ve arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.
