TBK 140. Madde
Türk Borçlar Kanunumuzun 140. maddesi şu şekildedir:
Sözleşme Sona Erme Halleri; Takas; Koşulları; Kefalet halinde;
Madde 140: Asıl borçlunun takası ileri sürme hakkı bulundukça, kefili de alacaklıya ifada bulunmaktan kaçınabilir.
Başlık
TBK’nın 140. maddesinin ait olduğu bölüm başlık ismi şu şekildedir: BİRİNCİ KISIM: Genel Hükümler – ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: Borçların ve Borç İlişkilerinin Sona Ermesi, Zamanaşımı – BİRİNCİ AYIRIM: Sona Erme Halleri
Madde başlığı şu şekildedir: Sözleşme Sona Erme Halleri – Takas – Koşulları – Kefalet halinde
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 140. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 119. maddesini karşılamaktadır.
Tasarının tek fıkradan oluşan 139. maddesinde, asıl borçlunun alacaklıya karşı takas ileri sürme hakkı bulunduğu sürece, kefilin de ifadan kaçınabileceği düzenlenmektedir.
Metninde yapılan arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.
ADALET KOMİSYONU RAPORU
– Tasarının 138, 139, 140, 141 ve 142. maddeleri teselsül nedeniyle 139, 140, 141, 142 ve 143. maddeler olarak aynen kabul edilmiştir.
TBMM Tartışma ve Kabul Metni
140. maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir.
