İçeriğe geç

TCK Madde 229 Dilencilik

Özet 3 fıkra · ~1 dk okuma

TCK 229, Çocukları, beden veya ruh bakımından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

İçindekiler

Sayfa içeriğiTCK Madde 229 - Dilencilik

Resmi Metin

Dilencilik

Madde 229- (1) Çocukları, beden veya ruh bakımından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçun üçüncü derece dahil kan veya kayın hısımları ya da eş tarafından işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(3) Bu suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş olması halinde, verilecek ceza bir kat artırılır.

↪ Bu kanunda başka maddeye git

Avukat Yorumu

TCK m.229 uyarınca cezalandırılan davranış, kişinin bizzat dilenmesi değildir; suç, çocukları ya da beden veya ruh bakımından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanmaktır. Failin bu korunmaya muhtaç kişileri dilenme eyleminde araçsallaştırması hâlinde suç oluşur ve fail bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Böylece cezalandırmanın konusu dilencilik yapmak değil, savunmasız kişilerin bu amaçla kullanılmasıdır. Korunan hukuki değer, araç olarak kullanılan çocukların ve kendini idare edemeyecek durumdaki kimselerin bedensel ve ruhsal bütünlüğü ile bunların istismarını önlemeye yönelik toplum düzenidir.

Nitelikli hâller de düzenlenmiştir. Suçun üçüncü derece dahil kan veya kayın hısımları ya da eş tarafından işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş olması hâlinde ise verilecek ceza bir kat artırılır. Manevi unsur bakımından suç kasten işlenebilir; failin, korunmaya muhtaç kişiyi dilencilikte araç olarak kullandığını bilerek ve isteyerek hareket etmesi gerekir, taksirle işlenmesi söz konusu değildir. Takip usulü yönünden suç şikâyete bağlı olmayıp soruşturma ve kovuşturması resen yürütülür.

Gerekçe

Çocukları, fiziksel veya zihinsel engellileri dilencilikte araç olarak kullanmak suretiyle başkalarının diğerkamlık ve acıma duyguları istismar edilmekte ve haksız kazançlar elde edilebilmektedir. Bu durumun kişilerdeki kimsesizlere, yoksullara yardım etme yönündeki hasletlerin zayıflamasına yol açtığı, bilinen bir gerçektir. Bu düşüncelerle, çocukların, fiziksel veya zihinsel engellilerin dilencilikte araç olarak kullanılması, suç olarak tanımlanmıştır.

TCK m.229 ile İlgili Yargıtay Kararları

1 karar gösteriliyor.

CGK E.2020/369 K.2021/244

TCK m.229'daki dilencilik suçunun hareket unsuru, dilenmek değil; çocukları veya beden ya da ruh bakımından kendini idare edemeyecek kişileri, menfaat talep edilen kişinin algılayabileceği biçimde failin yanında ya da yakında bulundurarak dilencilikte araç olarak kullanmaktır. Dilenme eylemini araç olarak kullanılan kişinin yapması zorunlu değildir; fail bu eylemi o kişiye yaptırabileceği gibi kendisi de gerçekleştirebilir.

Detaylı özeti gör

Kararda hükmün kapsamı çizilirken, dilenme eyleminin kendisinin Kabahatler Kanunu'nun 33. maddesinde kabahat olarak düzenlendiği, suç sayılanın ise çocukların veya beden ya da ruh bakımından kendini idare edemeyecek durumdaki kişilerin dilencilikte araç olarak kullanılması olduğu belirtilmiştir. Yasama gerekçesine göre önlenmek istenen, başkalarının acıma ve yardım etme duygularının istismar edilerek haksız kazanç sağlanmasıdır. Maddenin ikinci fıkrasında suçun üçüncü derece dahil kan veya kayın hısımları ya da eş tarafından işlenmesi, üçüncü fıkrasında ise örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi cezayı artıran hâl sayılmıştır. Karar, araç olarak kullanma eylemini TCK m.37/2'deki dolaylı faillikten ayırmaktadır; dolaylı faillikte tipik hareketin araç konumundaki kişi tarafından yapılması zorunludur. İspat bakımından da ölçüt gösterilmiş, dilenme anındaki konumlar, kişilerin birbirine yakınlığı, giysiler ve söylenen sözler gibi hususların bir bütün hâlinde değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

İlkeler ilgili kararlardan derlenmiştir; tam karar metni esas alınmalıdır. Yargıtay içtihadı zamanla değişebilir.