TBK Madde 614 - Ölünceye kadar bakma sözleşmesi: Konusu

Davacı, 21.04.2008 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle bir bağımsız bölümü kardeşi olan davalıya devrettiğini, davalının taşınmazları üzerine aldıktan sonra kendisini terk ettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir. Davalı, davacının bakımını üstlendiğini, davacının bir sebep yokken evi kendisinin terk ettiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi, bakım borcunun ihlalinin kanıtlanamadığı, davacının davalıyı evden kovduğu, ancak tarafların birlikte yaşama olanağının kalmadığı gerekçesiyle tapu iptali istemini reddetmiş, TBK'nın 617. maddesi uyarınca davacıya yaşamı boyunca aylık 5.000,00 TL irat bağlamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi vekalet ücreti dışındaki istinaf itirazlarını esastan reddetmiştir. Daire, iradın eksik inceleme ile takdiren belirlendiğini, devredilen taşınmazların değeri, getireceği gelir ve alacaklının önceki sosyal mevkii gözetilerek bakım edimlerinin parasal karşılığının bilirkişi aracılığıyla saptanması gerektiğini belirterek kararı bozmuştur.

Davacı, iki adet taşınmazını 28.12.2015 tarihinde ölünceye kadar bakım akdi karşılığında davalı oğluna devrettiğini, oğlunun bakım borcunu yerine getirmediğini ileri sürerek akdin feshini ve taşınmazların adına tescilini istemiştir. Davalı, sözleşmeyle yükümlendiği edimleri yerine getirdiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi, tanık beyanlarına göre davacıya hem dava dışı oğulları hem davalı tarafından bakıldığı ve bakım şartının yerine getirildiği gerekçesiyle davayı reddetmiş; Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Davacı temyizinde tarafların artık bir araya gelmesinin mümkün olmadığını, en azından lehine irat bağlanması gerektiğini ileri sürmüştür. Daire, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile devredilen taşınmazların değeri ve getireceği gelir bilirkişi aracılığıyla araştırılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararını kaldırmış, ilk derece kararını bozmuştur.

Davacı, torununun eşi olan davalı ile 22.01.2021 tarihinde noterde ölünceye kadar bakma sözleşmesi yaptıklarını, kendisinin Sinop ili Ayancık ilçesinde davalının ise Ankara'da yaşadığını, davalının bakım ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek sözleşmenin feshini istemiştir. Davalı, eşi 12.11.2020 tarihinde vefat eden davacıyı Ankara'daki evine aldığını, oda tahsis edip çalıştığı hastanede tedavi ettirdiğini, davacının havaların ısınmasıyla kendi isteğiyle köye döndüğünü savunmuştur. İlk Derece Mahkemesi davayı kabul etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Daire, sözleşmede ifa yeri kararlaştırılmadığını, davacının öteden beri Ayancık'ta yaşadığını, daha önce köyde bakım sağlanmasının benimsendiğini ve Ankara'da yalnızca Ocak ayından Nisan başına kadar kaldığını gözeterek ifa yerinin davacının yerleşim yeri olduğunu ve feshin haklı bulunduğunu belirterek kararı oy çokluğuyla onamıştır.

Davacı, seksen iki yaşındayken davalı ile noterin 16.12.2021 tarihli senedi aracılığıyla ölünceye kadar bakma sözleşmesi imzalamış ve maliki olduğu 2438 ada 24 parsel sayılı bağımsız bölümün 1/2 hissesini davalıya devretmiş; davalının bakım ve gözetimi sürekli ihmal ettiğini ileri sürerek 21.01.2022 tarihinde sözleşmenin feshi ile tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Davalı, davacının kendi kusurlu davranışlarıyla ifayı engellediğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi, bakım borcunun davalının kusuruyla yerine getirilmediği ispat edilemediği ve taraflar ayrı yaşadığı gerekçesiyle tapu iptali istemini reddetmiş, davacı yararına ömür boyu aylık 5.000,00 TL gelir bağlanmasına ve bu gelirin her yıl TÜFE oranında artırılmasına karar vermiştir. Bölge Adliye Mahkemesi davacının istinaf başvurusunu kabul ederek davayı kabul etmiş; Daire ise bir arada yaşanarak bakım imkanı kalmadığından iradın araştırılması gerektiği gerekçesiyle kararı oy çokluğu ile bozmuştur.