TBK Madde 321 - Yenilik ve değişiklik: Kiracı tarafından

Davacı kiracı, davalıdan 01/01/2003 tarihli sözleşmeyle kiraladığı soğuk hava deposu ve kapalı alanı bakımsız teslim aldığını, kira ilişkisinin sona erdiği 28/11/2011'e kadar zorunlu ve faydalı tadilat/onarım yaptığını, tespit raporuyla imalat değerinin 542.240 TL bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutup şimdilik 10.000 TL tahsilini istemiştir. Mahkeme önce TBK 321'e dayanarak davayı reddetmiş, kapatılan 6. HD imalat bedellerinin 818 sayılı BK kapsamında vekâletsiz işgörme/sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istenebileceği ve sözleşmedeki ilgili maddeler ile eksik bırakılan hükmün getirtilmesi gerektiği gerekçesiyle bozmuş; bozmaya uyan mahkeme bu kez belirsiz alacak davasında hukuki yarar bulunmadığından davayı usulden reddetmiştir. Yargıtay, HMK 33 uyarınca davanın kısmi dava sayılması gerektiğini, bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğuyla usulden ret kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek hükmü davacı yararına bozmuştur.

Davacı kiraya veren, davalı kiracının kira bedellerini düzenli ödemediğini ileri sürerek birikmiş kira ile elektrik, su ve aidat alacağının tahsilini istemiş; davalı ise kiralanana çelik kapı, parke, fayans ve su tesisatı gibi bakım-onarım masrafları yaptığını, bunları kiradan mahsup ettiğini savunarak takas definde bulunmuştur. Yerel mahkeme, davalının bu tadilatlar için davacının yazılı rızası veya aralarında anlaşma bulunduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davayı kabul etmiştir. Yargıtay ise mahsup talebine konu giderlerin kullanma gideri dışında kalıp faydalı ve zorunlu masraf niteliğinde olup olmadığının, bu takdirde imalat tarihindeki değerinden yıpranma payı düşülerek vekaletsiz iş görme hükümlerine göre belirlenip alacaktan mahsup edilmesi gerektiğini, eksik araştırmayla hüküm kurulduğunu belirterek kararı davalı yararına bozmuştur.

Sözlü kira ilişkisinde davacı kiraya veren, kiracının 2013'ten beri kira ödemediğini ileri sürerek başlattığı takibe itirazın iptalini istemiştir. Davalı kiracı, borcunu kiralanana yaptığı zorunlu ve faydalı masraflara mahsup ettiğini savunarak takas definde bulunmuş ve taşınmazı 2015'te tahliye etmiştir. Mahkeme, esaslı tadilat masraflarını reddederek davayı kısmen kabul etmiştir. Yargıtay ise taşınmaz tahliye edildiğinden masrafların kiraya verenden istenmesine engel bulunmadığını, takas-mahsup yönünden eksik inceleme nedeniyle hükmü bozmuştur.