Yargıtay 2.HD E.2015/9085 K.2015/23598

MAHKEMESİ : Kırşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/588-2015/150

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20’nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21’nci, 23’ncü ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30’ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur.Davalıya gerekçeli karar tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyan, beyanda bulunan kimse tarafından imzalanmamış, imzadan imtina edilmiş ise bu durum tebliğ memurunca tevsik edilmemiştir.Bu haliyle davalıya yapılan gerekçeli karar tebligatı geçersizdir.

Temyiz dilekçesi ise; davalıya “muhatabın dışarıda olduğunu beyan eden ve aynı konutta oturan kardeşi A. I imzasına tebliğ” şeklinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Yapılan tebligatta tebliğ yapılan kişinin ehil olup olmadığı yazılı değildir. Bu nedenle davalıya yapılan temyiz başvuru dilekçesi tebligatı da Tebligat Kanununun 22, 23/5.maddelerine uygun olmadığından geçersizdir.Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalıya gerekçeli karar ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve temyiz ve katılma suretiyle temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2015 (Salı)