GEREKÇELİ KARAR
Yukarıda açık kimliği yazılı SSÇ hakkındaki ilk derece mahkemesi dosyası istinaf başvurusu üzerine dairemize gelmekle yapılan değerlendirme ve açılıp sonuçlandırılan duruşma sonunda:
İDDİA VE İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN HÜKÜM:
Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/06/2017 tarih ve 2017/5078 Esas sayılı iddianamesi ile SSÇ hakkında 2016 yılı Mayis ayında çocuk olan mağdur K1'ya karşı nitelikli cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla TCK'nın 103/1-a, 103/2, 103/3-c, 103/4, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesi 31/10/2017 tarih ve 2017/248 esas 2017/399karar sayılı ilamı ile SSÇ'nin cezalandırılmasına karar vermiştir.
Karara karşı SSÇ müdafii ile katılanAile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş ve dosya Dairemize gelmiştir.
Yapılan incelemede, istinaf talebinde bulunanların istinaf kanun yoluna başvurma haklarının olduğu ve başvuruların süresinde yapıldığı anlaşılmıştır.
Dosya Dairemize geldikten sonra, yapılan ön incelemede eksikliklerin giderilmesi amacıyla duruşma açılmasına karar verilmiştir.
ŞİKAYET:
Mağdur
K1
'de alınan beyanlarında özetle;
SSÇ'nin abisi olduğunu, sürekli kendisini dövdüğünü, 2016 yılı Mayıs-Haziran tarihinde evde yalnız oldukları sırada ayağını ve kollarını bağladığını, yatağa yüz üstü yatırdığını, elini tükürüp poposuna sürerek cinsel organını poposuna soktuğunu, bunu annesine anlattığını, annesinin de babasına söylemesi üzerine babasının abisini dövdüğünü, başka bir hareketi olmadığını, üstü kapalı olayı arkadaşı K2'ya anlatıp hamile olduğunu söylediğini beyan etmiştir.
İlk derece mahkemesince alınan beyanında;
Toplamda beş kez poposuna cinsel organını soktuğunu, bunları anlatmaması için tehdit ettiğini, şikayetçi olduğunu ifade etmiştir.
İstinaf aşamasında dairemizde alınan beyanında;
İddialarının doğru olmadığını, abisi olan SSÇ'nin kendisine hiçbir şey yapmadığını, iftira attığını, şikayetçi olmadığını beyan etmiştir.
Mağdurun babası olan
K3
beyanlarında;
Kızının herhangi bir cinsel davranıştan bahsetmediğini sadece kendisini sıkıştırdığını söylediğini söylediğini, bunun kıskançlık nedeniyle olduğunu düşünüp oğlunu uyardığını beyan etmiştir.
MÜTALAA:
İddia makamı esas hakkındaki mütalaasında;
SSÇ K4 hakkında mağdure K1'e yönelik olarak zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün CMK'nın 280/2.maddesi gereğince kaldırılarak SSÇ 'nin eylemine uyan 6545 sayılı yasa öncesi TCK'nın 103/1, 103/3, 31/2, 62 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi kamu adınaverilmesini talep etmiştir.
SAVUNMA:
SSÇ aşamalardaki savunmalarında suçlamaları tamamen inkar etmiştir.
DELİLLER:
Mağdurun gerek K1'de ve gerekse yargılama sırasındaki ifadeleri,
Tanık anlatımları,
Doktor raporları,
Mağdur ve sanığın nüfus aile kayıt tabloları,
GEREKÇE:
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan deliller ile Dairemizce yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre;
SSÇ K4 ile mağdurun kardeş oldukları, kendileri dışında bir abileri daha olduğu, abilerinin farklı bir evde yaşadığı, her ikisinin anne ve babası ile birlikte yaşadıkları, ortaokul öğrencisi olan mağdurun okul arkadaşına hamile olduğunu, abisinin 8 yaşından beri tacizde bulunduğunu söylediği, bu arkadaşının da öğrendiği şeyleri öğretmenle paylaşmasından sonra öğretmenlerinin mağdurla görüştükleri, mağdurun onlara abisinin kendisini taciz ettiğini söylemesi üzerine yetkili birimlere ihbarda bulunulduğu, SSÇ hakkında adli soruşturma başlatılarak kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda SSÇ'nin TCK'nın 103/2, 103/3-c, 103/4, 43, 31/3, 31-son, 62.maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, verilen karara karşı SSÇ müdafii tarafından lehe, katılan AÇSHB vekili tarafından aleyhe kanun yoluna başvurulması üzerine dosya dairemize gönderilmiş, dairemizce yapılan ön incelemede tespit edilen eksikliklerin giderilmesi amacıyla duruşma açılmasına karar verilmiştir.
Mağdur ve SSÇ'nin kardeş oldukları, aynı evde yaşadıkları, mağdurun 9 yaşında olduğu, tam olarak tarih saptananamakla birlikte 2014 yılı Mayıs ya da Haziran aylarında evde yalnız oldukları bir gün, SSÇ'nin mağduru yüz üstü yatağa yatırdığı, altındaki kıyafeti çıkardıktan sonra cinsel organıyla poposuna sürtündüğü anlaşılmış, olayın oluş biçimi bu şekilde kabul edilmiştir.
SSÇ tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemiştir.
Mağdur K1'de alınan beyanında, daha sonra ilk derece mahkemesince alınan ifadesinde bir miktar genişletmekle birlikte aynı anlatımlarda bulunmuştur.
İstinaf aşamasında dairemizde yapılan yargılamada kardeşine iftira attığını, iddialarının asılsız olduğunu ileri sürmüş ise de olayın üzerinden geçen zaman ve süreç içerisinde aile ve çevre baskısı karşısında iddialarından vazgeçtiği değerlendirilmiş, diğer delillerle desteklenen mağdurun hazırlık ve ilk derece mahkemesinde verdiği beyanlarına üstünlük tanınmıştır.
Mağdur ve SSÇ kardeş olup aralarında iftira atmasını gerektirecek hiçbir neden bulunmamaktadır. Mağdur olayı üstü kapalı bir biçimde ilk önce arkadaşına anlatmış, abisi ile yaşadığı olay nedeniyle yaşının getirdiği tecrübesizlikle hamile kalabileceği korkusuyla bu endişeyi dile getirmiş, öğretmenlerin olayı öğrenip sorgulamaları üzerine de abisinin uzun süredir kendisini taciz ettiğini söylemiştir. Mağdur SSÇ ile kardeş olmaları ve ailesinin beklenir baskılarına rağmen iddiasından vazgeçmemiş, ilk derece mahkemesinde de tekrarlamıştır.
Mağdurun anne ve babası olayın ortaya çıkmasından sonra oğulları olan SSÇ'yi evden ve mağdurdan uzaklaştırmışlardır.
İstinaf aşamasında Dairemizde yapılan yargılama sırasında tanık olarak dinlenilen mağdurun arkadaşları mağdurun kendilerine bir sevgilisi olduğunu, ondan hamile kalmış olabileceğini söylediğini, bir başka arkadaşlarına da abisinin kendisine tacizde bulunduğunu söylediğini ifade etmişlerdir.
Adli Görüşmeci Uzman Raporunda mağdurun mental kapasitesinin yaşı ile uyumlu olduğu, anlatımlarının tutarlı ve samimi olduğu, ifadelerine itibar edileceği değerlendirilmiştir.
Mağdurenin psikolojik durumu ile ilgili olarak Dr. Sami Ulus Çocuk Hastanesince düzenlenen 29/05/2018 tarihli 3 kişilik psikiyatri uzmanı raporunda zeka geriliği olmadığı, yaşına uygun bilişsel düzeyi bulunduğu, olmayan şeyleri anlatma ya da abartmaya neden olacak rahatsızlığı bulunmadığı değerlendirilmiştir.
SSÇ ile mağdurun kardeş olup aralarında iftira atmasını gerektirecek husumet bulunmadığı, olayın doğal bir biçimde ortaya çıkmış olması, mağdurenin farklılıklar göstermekle birlikte samimi ve tutarlı anlatımı, mağdurun anlatımlarını destekleyen tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla SSÇ'nin suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.
İstinaf aşamasında Dairemizde yapılan yargılama sırasında mağdurenin K1'de alınan beyanlarının çözümü yapılmış, Cumhuriyet Savcısı tarafından özet olarak tutanağa aktarılan dosya içerisindeki beyandan farklı olarak iddianameye konu eylemin iddianamede belirtildiği gibi 2017 yılında değil, 2014 yılı Mayıs ya da Haziran aylarında gerçekleştiği anlaşılmıştır.
Dairemizdeki yargılama sırasında tespit edilen gerçek suç tarihine göre SSÇ'nin 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle atılı suça ilişkin olarak ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılmıştır.
SSÇ hakkında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Ankara ATK Şube Müdürlüğü ve İstanbul Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 25/02/2019 tarihli raporlarda atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiği mütalaa edilmiştir.
SSÇ'nin halen 18 yaşını doldurduğu, dairemizce de gözlemlenen ruhsal ve fiziksel gelişimi, SSÇ hakkında düzenlenen dosya içerisindeki rapor içerikleri dikkate alınarak Sosyal İnceleme yapılması yoluna gidilmemiştir.
Suç tarihinin 2014 yılı Mayıs-Haziran olduğunun anlaşılması karşısında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının araştırılması gerekmiştir. İstanbul Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 11/09/2019 tarihli raporunda mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda tıbben kanaat bildirilemediği mütalaa edilmiş, rapor içeriğine göre SSÇ lehine olarak mağdurun ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.
İlk derece mahkemesince SSÇ'nin eyleminin organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar olarak kabul edilip uygulama yapılması, eylemin zorla yapıldığının kabulü, iddianamede tek eylemden dava açılmış olmasına rağmen SSÇ hakkında TCK'nın 43.maddesinin uygulanmış olması, suç tarihi itibariyle SSÇ'nin 15-18 yaş grubunda olduğu kabul edilerek uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini isabetsiz görülmüş, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına karar verilmiştir.
Her ne kadar SSÇ'nin mağdurun poposuna cinsel organını sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği işlediği iddia edilmiş ise de;
Suç tarihi itibariyle henüz 9 yaşında olan mağdurun organ sokma boyutunun ne olduğu, gerçekleşen eylemle hangi aşamayı ne şekilde ifade ettiği, kendisine karşı gerçekleştirilen eylemi tam bir netlikle ifade etmesinin her zaman mümkün olmaması hususları, mağdurun yaşı, fiziksel ve psikolojik gelişimi ile birlikte değerlendirildiğinde eylemin organ sokmak suretiyle gerçekleştirildiği hususunda şüphe oluştuğu, ortaya çıkan şüphenin SSÇ lehine değerlendirilmesi gerektiği ve mevcut hali ile eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.
Suç tarihinin 2014 yılı Mayıs ya da Haziran ayı olduğu, 6545 sayılı yasa ile TCK 103.maddesinde 28/06/2014 tarihinde değişiklik yapıldığı dikkate alındığında, SSÇ hakkında lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi yapılması gerekmektedir.
Mağdurenin eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı dikkate alındığında 6545 Sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 103/1-1 maddesi gereğince uygulama yapıldığında eylemin işleniş biçimi dikkate alınarak takdiren 8 yıl hapis cezası belirlenmesi gerekeceği, 6545 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesi TCK hükümlerinin SSÇ lehine olduğu anlaşılmakla, hakkında bu kanun hükümleri uygulanarak suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp takdiren alt hadden cezalandırılmasına karar verilmiştir.
SSÇ'nin bu suçu öz kardeşi olan mağdura karşı işlediği anlaşılmakla verilen cezası TCK'nın 103/3.maddesi gereğince yarı oranında artırılmıştır.
SSÇ'nin suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olması nedeniyle cezası yarı oranında indirilmiştir.
Suçun işlenmesinden sonra ve yargılama sürecindeki davranışlarına göre SSÇ hakkında TCK'nın 62.maddesi uygulanmıştır.
SSÇ hakkında belirlenen cezanın süresi, SSÇ'nin sabıkasız oluşu ve bir daha suç işlemekten çekineceği yönünde olumlu kanaate varıldığından hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
HÜKÜM: Gereği yukarıda açıklandığı üzere;
1.a)
Suça sürüklenen çocuk K4 hakkında mağdur K1'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyetine dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2017 tarih ve 2017/248 esas 2017/399 karar
sayılı kararının CMK 280/2.maddesi uyarınca
KALDIRILMASINA,
b)
Suça sürüklenen çocuk K4'ün mağdur K1'e karşı çocuğun niteilkli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, SSÇ'nin eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından,suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve lehine olan 6545 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi TCK'nın 103/1.cümlesi uyarınca takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Suça sürüklenen çocku bu suçu öz kardeşine karşı işlediğinden verilen cezası TCK'nın 103/3.maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak SSÇ'nin 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunduğu anlaşıldığından verilen ceza TCK'nın 31/2.maddesi uyarınca 1/2 oranında indirilerek suça sürüklenen çocuğun 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan TCK.’nun 62/1. maddesi uyarınca taktiren 1/6 oranında indirim yapılarak SSÇ'nin
1 YIL 10 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
Suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan başkaca artırım ya da indirim yapılmasına yer olmadığına,
Suça sürüklenen çocuğun sabıkasız oluşu ve olay özellikleri nazara alınarak, bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluştuğundan CMK nun 231/5. maddesi gereğince
HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASINA
Suça sürüklenen çocuğun CMK nun 231/8 ve Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesi gereğince 3 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına, denetimli serbestlik tedbirinin uygulunmasına yer olmadığından, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmediği taktirde CMK nun 231/10 maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılarak düşme kararı verilmesine, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanacağı hususunun sanığa ihtarına ( ihtarat SSÇ müdafiine yapıldı),
Suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kesinleştikten sonra siciline kaydedilerek sanığın kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olması halinde mahkememize bilgi verilmesi için 5271 sayılı yasanın 13 maddesi gereğince Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne gönderilmesine,
2
-İlk derece mahkemesince hükmedilen adli kontrol kararının
KALDIRILMASINA,
3
-Yargılama nedeniyle sarfedilen (476,30) TL yargılama giderinin SSÇ'den alınarak hazineye irad kaydına,
Dair; SSÇ müdafiinin yüzüne karşı, SSÇ, mağdur kayyumu K5 ve katılan AÇSHB vekilinin yokluğunda;
SSÇ yönünden kararın tebliğinden, mağdur kayyumu ile AÇSHB yönünden ise kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da bölge adliye mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek suretiyle,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 268 ve 279. maddeleri uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi nezdinde
İTİRAZ
kanun yolu açık olmak üzere, mütalaaya uygun, C.Savcısının önünde oybirliğiyle verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.
