Adana BAM, 6. HD., E. 2019/831 K. 2020/596 T. 1.10.2020

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ
: ADANA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVACI
: MİLLİ SAVUNMA BAKANLIĞI
VEKİLLERİ
: Av. K1A1
: Av. K2 A2
DAVALI
: F1 YEMEKÇİLİK GIDA TEM. İNŞ.TİC. VE SAN. LTD. ŞTİ. A3
DAVANIN KONUSU
: Rücuen Tazminat
İSTİNAF TALEP TARİHİ
:19/04/2019
İSTİNAF KARAR TARİHİ
:01/10/2020
KARAR YAZIM TARİHİ
:01/10/2020
Adana 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 26/02/2019 tarih ve 2018/100 Esas – 2019/103 Karar sayılı kararı ile kurulan hüküm nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusu ile ilgili yapılan incelemede;

DAVACI VEKİLİ DAVA DİLEKÇESİNDE ÖZETLE:

Davalı şirket ile davacı arasında yapılan sözleşme kapsamında çalıştırılan dava dışı işçi K3’nın iş akdinin feshedildiği gerekçesi ile Elazığ İş Mahkemesinin 2016/64 esas sayılı dosyası üzerinden açtığı davanın davacı aleyhinde sonuçlandığını, dava dışı işçinin Elazığ 2. İcra müdürlüğünün 2016/5851 esas sayılı dosyası üzerinden davacı aleyhinde icra takibi başlatmış olması nedeniyle icra dosyasına davacı tarafından 7.313,56 TL ödeme yapılmak zorunda kalındığını, davacı ile davalı arasında yapılan sözleşme kapsamında davacının anılan bedelin rücuen tahsilini talep hakkının bulunduğunu belirterek 7.313,56 TL’ nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini, yargılama giderlerinin ve ücreti vekaletin davalı üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI:

Davacı ile davalı arasında yapılan sözleşme kapsamında davalı şirket tarafından alti şveren sıfatı ile çalıştırılan dava dışı işçi K3’nın iş akdinin feshedilmesi nedeniyle Elazığ iş Mahkemesinin 2016/64 esas sayılı davasını açtığı, davanın lehine neticelenmesi üzerine Elazığ 2. İcra müdürlüğünün 2016/5851 esas sayılı takibini ikame ettiği, davacı tarafından bahse konu icra dosyasına 7.313,56 TL ödeme yapılmak zorunda kalındığı, davacı ile davalı arasında yapılan sözleşme kapsamında davalı şirketin, dava konusu bedele ilişkin olarak dava dışı işçi K3’nın uhdesinde çalıştığı dönem itibarı ile sorumlu olduğu, dava dışı şirketlerde çalıştığı dönemlere ilişkin sorumluluğunun bulunmadığı, taraflar arasında akdedilen sözleşme kapsamında işçilerin sosyal haklarına ilişkin olarak herhangi bir ibarenin bulunmadığı, bu kapsamda davalı şirketin sorumluluğunun yarı yarıya sorumluluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dosya kapsamından usul ve esasa uygun hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporundan davacının dava konusu bedelin 947,41 TL’sini ödeme tarihi olan 22/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte talep edebileceği anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekilinin19/04/2019 tarihli istinaf dilekçesinde;

1-Yerel mahkemece yeterli ve detaylı inceleme yapılmadan eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı hesaplama yapıldığını,mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini,

3-Mahkemece yarı yarıya sorumluluk düşüncesinin hatalı olup, usul ve yasaya aykırı olduğunu,
Sonuç itibariyle;Yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olarak verildiğinden mahkemenin kararının kaldırılmasını talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesine karşı beyanda bulunmamıştır.

DELİLLER :

İstinaf incelemesine esas;

Yerel mahkemenin dosyası içerisinde bulunan belge ve kayıtlar.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE;

Dava;

Rücuen
Tazminatdavasıdır.

Dava dışı K3’nın Elazığ İş Mahkemesinin 2016/64 esas-2016/408 karar sayılı dosyasında işçi alacağı nedeniyle bu dosya davacısı Milli Savunma Bakanlığı aleyhine dava açtığı, mahkemece, davanın kabulü ile 2.695,31-TL kıdem tazminatı alacağı, 1.501,93-TL ihbar tazminatı alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, ayrıca davalı aleyhine 230,00-TL yargılama gideri ve 1.800,00-TL vekalet ücretine hükmedildiği, kararın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, davanın F1 Yemekçilik…Ltd.Şti’ne ihbar edildiği görülmüştür.

Dava dışı K3 tarafından Elazığ İş Mahkemesinin 2016/64 esas-2016/408 karar sayılı kararına dayanılarak Elazığ 2. İcra Müdürlüğünün 2016/5851 esas sayılı dosyası ile Milli Savunma Bakanlığı aleyhine icra takibi yapıldığı, takibe konu borcun Milli Savunma Bakanlığının 23/02/2017 ve 05/04/2017 tarihli ödeme emirleriyle 7.313,56-TL olarak ödendiği görülmüştür.

Davacı tarafça icra dosyasına ödenen tutarın tahsili amacıyla davalı aleyhine iş bu dava açılmıştır.

Dosyada alınan 10/01/2019 tarihli bilirkişi raporuna göre; Dava dışı K3’nın 21/10/2013-30/06/2014 tarihleri arasında 252 gün süre ile davalı F1 Yemekçilik…Ltd.Şti bünyesinde çalıştığı, işçinin çalıştığı döneme göre yapılan hesaplama sonucunda davalının yargılama giderlerinden 1/3 oranında (2.833,32-TL:3= ) 941,11-TL ,yıllık izin ücreti ve işlemiş faiz gün sayısına düşen sorumluluğunun 953,70-TL olduğu, genel toplam olarak da 953,70+ 840,52-TL toplamı 1.794,22-TL’den sorumlu olacağı, %50 sorumluluğa göre de 897,11-TL sorumluluğunun olacağının bildirildiği, mahkemece davalı şirketin işçiyi çalıştırdığı dönemle sınırlı olarak hesaplanan tutardan, davacı ile yarı yarıya sorumlu olacağı kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek 947,41-TL’nin ödeme tarihi olan 22/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan hizmet alım sözleşmesinde, işçiye ödenecek tazminatlardan taraflardan birinin tamamen sorumlu olduğuna dair herhangi bir hükme yer verilmediği görülmüştür.

Asıl işveren ile alt işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerine dayalı olarak iş kanunu kapsamında işçiye asıl işverence ödenen tazminat vb. ödemelerin alt iş verenden rücuen tahsiline yönelik olarak açılan davalarda Yargıtay 13. Hukuk Dairesi ile 23. Hukuk Dairesi arasında, taraflar arasında yer alan sözleşmelerde sorumluluğunun taraflardan birine yüklenmesine yönelik özel hüküm bulunup bulunmadığı hususu ile ilgili olarak görüş ayrılığı bulunmaktadır.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi uygulamalarında
, sözleşmede aksine hüküm bulunmadığı takdirde müteselsil borçlulardan (İş Kanunu Yönünden İşciye Karşı) her birinin alacaklıya yapılan ifadan birbirlerine karşı, Türk Borçlar Kanununun 167. maddesi kapsamında genel olarak eşit paylarla sorumlu oldukları kabul edilmektedir. (Yargıtay 13. Hukuk Dairesi 24/01/2019 tarih 2016/5969 esas-2019/542 karar, 26/06/2018 tarih 2016/16052 esas-2018/7329 karar )

Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin uygulamalarında ise
; İşçilik alacakları işveren tarafından ödenen işçinin; yüklenici işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması, işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına dair sözleşmede bir hüküm bulunmaması halinde, davacı işverenin işçiyi çalıştıran yüklenicilerden, ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunduğu kabul edilmektedir. (Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 02/03/2020 tarih 2019/1267esas-2020/1418 karar, 13/07/2020 tarih 2019/1052 esas-2020/2581 karar )

Yargıtay daireler arasında yapılan iş bölümüne göre bu tür rücuen alacak davaları nedeniyle verilen kararların temyiz incelemesi bundan sonra 23. Hukuk Dairesi tarafından yapılacağından, 23. Hukuk Dairesinin içtihatları doğrultusunda uygulama yapılması gerektiği kanaatine varılmakla, işçilik alacakları asıl işveren tarafından ödenen işçinin; yüklenicinin işçisi olması, sözleşme ücretine işçinin ücret ve sosyal haklarının dahil olması, işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olacağına dair sözleşmede bir hüküm bulunmaması hususları nazara alındığında davacı işverenin işçiyi çalıştıran yüklenicilerden, ödediği bedeli ve ferilerinin tamamını talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekir.

Davacı vekilinin öncelikle bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olduğu yönündeki istinaf talebi değerlendirildiğinde; raporda bir kısım maddi hataların bulunduğu görülmüş olmakla ek rapor alınmaksızın düzeltilecek mahiyette olduğu görülmüş, buna göre davacı tarafça icra dosyasına ödenen miktardan, davalı şirketin sorumlu olduğu 252 günlük döneme göre mahkememizce yapılan hesaplamada; davalının 953,70-TL kıdem tazminatı, 941,11-TL de yargılama giderinden sorumlu olmak üzere toplam 1.894,81-TL’lik kısım yönünden sorumluluğunun bulunduğu görülmüştür.

Bu haliyle, davalı F1 Yemekçilik…Ltd.Şti’nin işçiyi çalıştırdığı dönemle sınırlı olarak, davacı tarafından ödenen 1.894,81-TL’yi ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan talep etme hakkı bulunmaktadır. Bu yönüyle mahkemece yarı yarıya sorumluluk esası kabul edilerek verilen kararın kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.2 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusunun
KABULÜ ile,

2-
Adana 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 26/02/2019 tarih ve 2018/100 Esas – 2019/103 Karar kararının
KALDIRILMASINA ve YARGILAMA YAPILMASI GEREKMEDİĞİNDEN YENİDEN HÜKÜM KURULMASINA,
Davanın KISMEN KABULÜ ile,
1.894,81-
TL nin ödeme tarihi olan 22/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebin reddine,
Alınması gerekli 129,43- TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,
Davacı tarafından yapılan 560,00 TL toplam yargılama giderinden (bilirkişi, posta ve tebligat gideri olarak) davanın kabul ve reddine göre hesap edilen 145,08- TL’sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye giderlerin davacı üzerine bırakılmasına,
Karar tarihindeki A.A.Ü.T. gereğince davacı vekili için 1.894,81- TL maktu ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Davacı tarafından yatırılan gider avansından masraflar düşüldükten sonra kalan kısmın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,
İstinaf incelenmesi yönünden;

1-
Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

2-
İstinaf talebinde bulunan davacıdan istinaf masrafı olarak alınan 35,00-TL posta giderinin davalıdan alınarak davacıya
VERİLMESİNE,

3-
İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

4-
Kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 359/3.maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından
TARAFLARA TEBLİĞİNE,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a bendi gereğince kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi. 01/10/2020