Adana BAM, 6. HD., E. 2019/1105 K. 2020/940 T. 28.12.2020

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN

DAVACI:

K1
-N1-A1

VEKİLİ : Av. K2-A2

DAVALI:

K3
– N2-A3

VEKİLİ : Av. K4-A4

DAVANIN KONUSU : İtirazın İptali

İSTİNAF TALEP TARİHİ :10/07/2019

İSTİNAF KARAR TARİHİ : 28/12/2020

KARARIN YAZIM TARİHİ : 28/12/2020

Mersin 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 28/05/2019 tarih ve 2018/676 Esas – 2019/161 Karar sayılı kararı ile kurulan hüküm nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusu ile ilgili yapılan istinaf karar incelemesinde;

DAVACI VEKİLİ DAVA DİLEKÇESİNDE ÖZETLE:

Davalının hesabına 20.000 TL yatırdığını bu nedenle borçlu olduğunu, aleyhine Mersin 2. İcra Müdürlüğünün 2018/7360 sayılı takip yaptığını davalının itiraz ettiğini itirazının iptalini istemiştir.

DAVALI VEKİLİ DURUŞMADAKİ BEYANINDA; Davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI:

Davacının, davalının F1 Bankasındaki hesabına 20.000 TL gönderdiği, ancak ödeme sebebi için herhangibir açıklama olmadığı, dolayısı ile herhangibir açıklama olmadan yapılan ödeme borcun ödenmesi niteliğinde olmakla, keza davacının davalı hesabına ne için 20.000 TL ödendiğini açıklamadığı ve ödenen bedelin davacının borcu dolayısıyla olup , davalıdan hesaba havale edilen bedel için alacaklı olmadığı ispatlanmayan davanın reddi, şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili 10/07/2019 tarihli istinaf dilekçesinde;

Davalı hakkında Mersin 2. İcra Müdürlüğü’ nün 2018/7360 Esas sayılı dosyasıyla takip başlatıldığını, karşı tarafın dava konusu ödemeyi yapmadığını, buna rağmen itirazın iptali davasını açtığını, yerel mahkemeye sunulan dekontun başka bir borca ilişkin olduğunu, söz konusu ödemenin yapılması gereken borca ilişkin olmadığını, davalının söz konusu ödemenin hangi borca ilişkin olduğuna dair herhangi açıklama yapmadığını,
Sonuç itibariyle;Yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olarak verildiğinden mahkemenin kararının kaldırılmasını talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesine karşı beyanda bulunmamıştır.

DELİLLER :

İstinaf incelemesine esas;

Yerel mahkemenin dosyası içerisinde bulunan belge ve kayıtlar.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE;

Mersin 2. İcra Müdürlüğü’nün 2018/7360 E. Sayılı takip dosyasının incelenmesinde;Alacaklının K1, borçlunun K3 olduğu, takibin ilamsız, takip miktarının 20.000,00 TL asıl alacak, 900,00 TL işlemiş faiz olma üzere toplam 20.900,00 TL olduğu, takip dayanağının 16/01/2018 tarihli dekont olduğu, ödeme emrinin borçluya 06/07/2018 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun vekili aracılığıyla 09/07/2018 tarihinde “takibine dayanak yapılan belgenin alacak değil borç ödeme belgesi olduğu, ödemenin bora mahsuben yapıldığı, borcun tamamına ve tüm ferilerine itiraz ediyoruz” denilerek itiraz etmeleri üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği,
F2 Bankasının 16/01/2018 tarihli Hesaptan EFT dekontunun incelenmesinde;Gönderenin K1, alacaklının K3, tutarın 20.000,00 TL olduğu, dekont üzerinde paranın ne için gönderildiğine ilişkin herhangi bir açıklama bulunmadığı anlaşılmıştır.

SOMUT OLAYDA;

Davacı davalıya F2 Bankasının 10/01/2018 tarihli dekontuyla 20.000,00 TL para gönderdiğini, borun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine Mersin 2.İcra Müdürlüğü’nün 2018/7360 E. Sayılı takip dosyası ile takip yapıldığı, itiraz üzerine eldeki itirazın iptali davasının açıldığı sabittir.

Davalı vekili ispat yükünün davacıda olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 555 vd maddelerinde düzenlenen havale, hukuksal niteliği itibariyle bir borç ödeme aracıdır. Havale belgelerinde bedelin başka bir hukuki ilişki için gönderildiği belirtilmemiş ise, bu belgenin bir borcun ödendiğine dair kanıt olduğu kabul edilir.

İcra takibini dayanağı olan F2 bankasının 16/01/2018 tarihli dekontunda bedelin ne için gönderildiğine ilişkin bir açıklama bulunmamaktadır. Davacı, dekont tutarını davalıya borç olarak gönderdiğini ispat edememiştir.

İlk derece mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararı yerindedir.

Sonuç itibariyle;

Davacı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-
Davacı tarafın istinaf başvurusunun6100 Sayılı HMK 353/1-b.1 md.si gereğince
ESASTAN REDDİNE,

2-
Davacıdan alınması gereken istinaf karar ve ilam harcı 54,40 TL olmakla, peşin alınan 44,40-TL’nin mahsubu ile bakiye 10,00-TL karar ve ilam harcının ilk derece mahkemesince davacıdan alınarak Hazineye irad
KAYDEDİLMESİNE,

3-
İstinaf talep eden davacıdan peşin alınan 121,30 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye irad
KAYDEDİLMESİNE
,

4-
İstinaf masraflarının başvuran davacı üzerinde
BIRAKILMASINA
,

4-
İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından davalı yararına vekalet ücreti takdirine
YER OLMADIĞINA,

5-
Kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 359/3. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından
TARAFLARA TEBLİĞİNE,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-f bendi gereğince kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi. 28/12/2020