Adana BAM, 5. HD., E. 2018/2238 K. 2020/1050 T. 18.11.2020

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :

HATAY 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ :

10/07/2018

NUMARASI :

2016/1018 Esas 2018/737Karar

DAVACI:

K1 -N1

VEKİLİ:

Av. K2 – A1
DAVALI
:

ANTAKYA BELEDİYE BAŞKANLIĞI

VEKİLİ:

Av. K3 – A2

DAVANIN KONUSU :

KİRACILIK SIFATININ TESBİTİ
İSTİNAF YOLUNA
BAŞVURAN
DAVACI
:

K1 -N1
VEKİLİ
:

Av. K2
İSTİNAF YOLUNA
BAŞVURAN
DAVALI
:

ANTAKYA BELEDİYE BAŞKANLIĞI
VEKİLİ
:

Av. K3

TALEP KONUSU :

Mahkeme Kararının Kaldırılması

İSTİNAF KARAR TARİHİ :

18/11/2020

KARAR YAZIM TARİHİ :

18/11/2020
Hatay 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 10/07/2018 tarih ve 2016/1018 Esas 2018/737 sayılı kararı ile kurulan hüküm nedeniyle taraf vekillerinin istinaf başvurusu ile ilgili yapılan esas incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

DAVA DİLEKÇESİNDE ÖZETLE :

Müvekkilinin Mülga A3 Belediyesinin 04/07/2012 gün ve 27 Karar nolu Encümen kararına istinaden A3 Belediyesinden 2614 m² yüzölçümlü 16 nolu büfe yerini 77.760,00 TL bedelle 25 yıllığına kiraladığını, kira bedelinin tamamını ödediğini, davalı Antakya Belediyesinin usul ve yasaya aykırı şekilde ve tek taraflı olarak 27/10/2016 gün ve 863 sayılı Encümen Kararı ile kiralanan büfe yeri olan taşınmaza ilişkin 2863 sayılı Kanunun 14. Maddesi kapsamında izin alınmadığından bahisle kiralama işleminin iptali ve kira sözleşmesinin feshine karar verdiğini, söz konusu Encümen Kararının 15/11/2016 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, bu yazıda büfe yerinin en geç 15 gün içinde tahliye etmesi gerektiğini bildirdiğini, tahliyenin gerçekleşmemesi halinde Devlet İhale Kanununun 75. Maddesi hükümlerinin uygulanacağını belirttiğini, Encümen Kararında Kamuya terki yapılan park alanlarının kiralanmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, ancak Mülga A3 Belediyesi meclis üyesi hakkında soruşturma izni verilmemesine karar verildiğini, sözleşmenin halen geçerli olduğunu, davalı Antakya Belediyesinin kiralamaya konu park alanları ile ilgili(davamıza konu 16 nolu Büfe dışında kalan yerler) Hatay 1 ve 2 Sulh Hukuk Mahkemelerinde kiracılar aleyhine çok sayıda tahliye davaları açtığını, 16 nolu büfe yeri için ise dava açmak yerine usul ve kanuna aykırı olarak Encümen Kararı ile kira sözleşmesini tek taraflı feshettiğini, bu işlemin geçersiz olduğunu, müvekkilinin kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespiti ile muarazanın giderilmesini, dava sonuçlanıncaya kadar kiralananın tahliyesinin tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP DİLEKÇESİNDE ÖZETLE:

Görev yönünden itiraz ettiğini, 6360 sayılı kanun kapsamında kurulan Antakya Belediyesi sınırlarına dahil edilen Mülga A3 Belediyesinin kamuya terki yapılan park alanlarını Encümen Kararı ile kiraladığının anlaşıldığını, 6360 sayılı kanuna göre kapatılan belediyelerin her türlü gayrimenkul alımı ve kiralama işlemlerinin İçişleri Bakanlığının iznine tabi olduğunu, bu sebeple park alanlarının bu şekilde kiraya verilemeyeceğinin aşikar olduğunu, bahse konu hukuka aykırılıklar bakımından taşınmazları kiralayanların suç işleme kastı ile hareket ettikleri anlaşıldığından kendilerine karşı suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının da dahil olduğu soruşturmanın halen derdest olduğunu, kira sözleşmesi incelendiğinde İçişleri Bakanının izni alınmadan bir oldu bitti ile söz konusu park alanının aylık 259,00 TL gibi çok düşük bir bedelle 25 yıllığına kiralandığını, bu nedenlerle kira sözleşmesinin esasen başından beri yok hükmünde olduğunun ve davacının davasının haksız olduğunun müvekkili belediye aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI :

İlk derece Mahkemesince; davanın kabulü ile, Hatay 3. Noterliğinin 16/07/2012 tarihli ve 12386 yevmiye nolu Davacı K1’un dava konusu yer olan Hatay İli, Antakya İlçesi, A3 Mahallesi 1614, 1615, 1612 ve 1613 parsel nolu taşınmazlarla çevrili 2614 m²(Reklerasyon alanı) 16 nolu Büfe Yerinde(Fen bilirkişisi K4’in hazırlamış olduğu 12/02/2018 tarihli raporu ile yeni haliyle dava konusu yer Hatay İli, Antakya İlçesi, A4 Mahallesinde 113 ada 15, 16, 23, 24 ve 25 nolu parsellerin ortasında bulunan kısmen yol ve kısmen park alanına isabet eden 16 nolu Büfe) kiracı olduğunun tespitine karar verildiği görülmüştür.

DAVACI VEKİLİ TARAFINDAN İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :

Dava dilekçesinde harca esas değerin 77.760,00.-TL olarak gösterildiğini, ve bu değer üzerinden harç yatırıldığını, dava dilekçesinde belirtilen harca esas değer üzerinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirtip, ilk derece mahkemesi kararında yer alan 930,00 TL rakamının çıkartılarak yerine 8.903,00 TL rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DAVALI VEKİLİ TARAFINDAN İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :

Davacı tarafın encümen kararının iptalini talep ettiğini, iptal talebinin bir idari işleme yönelik olduğunu, bu nedenle görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu, hasım olarak Kültür ve Turizm Bakanlığı gösterilmesi gerektiğini, park alanlarının kiraya verilemeyeceğini, dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak kira sözleşmesinin esasen başından beri yok hükmünde olduğunu belirtip, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER :

Yazılı beyanlar, bilirkişi raporu, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamı.

DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE:

Dava
, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir.

İstinaf incelemesi
HMK 355. Madde gereğince istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve resen de kamu düzenine aykırılık yönünden sınırlı olarak yapılmış olup,
Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan 04.07.2012 gün ve 27 nolu karar gereğince 25 yıllığına 77.760,00 TL bedel karşılığında 16 nolu büfeyi kiraladığını, davalının tek taraflı olarak 27.10.2016 gün ve 863 sayılı encümen kararıyla 2863 sayılı yasanın 14. Maddesi kapsamında idareden izin alınmadığı gerekçesiyle kira sözleşmesinin iptaline karar verilerek tahliye talebinde bulunulduğunu, kiracı olduklarının tespitine, davalının kira sözleşmesini feshetme işleminin iptaline, kiracılığına yönelik yapılan müdahalenin giderilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı vekilince, görev , husumet itirazında bulunularak kira sözleşmesinin yok hükmünde olduğu, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince hüküm istinaf edilmiştir.
06.12.2012 tarihinde yayımlanan 6360 sayılı yasa ile 13 ilde büyükşehir kurulmasına karar verilmiş, yasanın geçici 1/2 maddesinde; “1 inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köyler, mevcut personelini, taşınır ve taşınmazlarını, iş makineleri ve diğer taşıtları ile kamu kurum ve kuruluşlarına olan alacak ve borçlarını katılacakları ilçe belediyesine bu Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir ay içinde bildirir. Bu belediye ve köylerin taşınmazlarının tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, yeni nazım ve uygulama imar planının yapılması, imar planı değişikliği ve revizyonu ile her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları katılacakları ilçe belediyesinin onayına bağlıdır. Henüz ilçe belediyesi oluşmamış yerlerde bildirimler il belediyesine yapılır ve onaylar il belediyesince verilir. Bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten önce ilanı yapılmış memur alımları hariç olmak kaydıyla, yine bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köyler tarafından nakil yoluyla atanacaklar da dâhil olmak üzere hiçbir şekilde yeni personel alımı yapılamaz ve bu belediye ve köyler tarafından aynı tarihten itibaren tüzel kişiliğin sona ereceği tarihi geçecek şekilde veya mevcut hizmet alımlarının kapsamını ve personel sayısını genişletecek şekilde hizmet alımı sözleşmesi düzenlenemez.” düzenlemesi bulunmaktadır. Yasanın bu maddesi 30.03.2014 tarihinde yürülüğe girmiştir.

TBK’nun 310. maddesi hükmüne göre kiralananın mülkiyetinin kiralayan malik tarafından üçüncü kişiye devri ile birlikte, kiralayan ve kiracı arasındaki kira sözleşmesi tüm hak ve borçları ile birlikte yasa gereği kendiliğinden yeni malike geçer.

Somut olayda; dava dışı A3 Belediyesi ile davalı arasında imzalanan 15.07.2012 başlangıç tarihli ve 25 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya veren A3 Belediyesi kapatılmış ve taşınmaz davacı belediyeye devredilmiştir. TBK’ nun 310. maddesi gereğince yeni malik önceki malikle yapılan kira sözleşmesinin tarafı olacağından kiraya verenin değişmesi akdi sona erdirmez. Davacı belediye sözleşmenin yasal şartlar yerine getirilmeden imzalandığını, 6350 sayılı yasa gereğince İç İşleri Bakanlığından ve 2863 Sayılı gereğince de Kültür ve Turizm Bakanlığından izin alınmadan yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürmüş ise de, bu sözleşme idari yoldan iptal edilinceye kadar geçerli olup tarafları bağlar. Dava tarihi itibariyle sözleşmenin süresi henüz dolmadığından davacının kiralananda kiracı olduğunun kabulü gerekir.Nitekim benzer mahiyette açılan davalarda Yargıtayın yapılan kira sözleşmelerinin devam ettiği yönünde kararlar verdiği görülmekle davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin istinaf itirazı yönünden ise; karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’nin 9. Maddesinde, ”Tahliye davalarında bir yıllıkkira bedeli tutarı, kira tespiti ve nafaka davalarında tespit olunan kirabedeli farkının veya hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden buTarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı, avukatlıkücreti olarak hükmolunur. Bu miktarlar, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz.” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olaydakiracılığın tespiti davasında bir yıllık kira bedeli üzerinden harç ve vekalet ücreti alınması gerekmektedir. Bu durumda, Mahkemece davacı yararına yıllık kira bedeli üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte olup; davacının bir yıllık kira bedeli 3.110,00.-TL olup, bu miktar üzerinden %12 vekalet ücretinin maktu vekalet ücreti altında kalması sebebiyle 930,00.-TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde görülmüştür.

Mahkemenin dosyada toplanan delillere göre, vermiş olduğu kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından istinaf talebinde tarafların istinaf başvurularının HMK. ‘nun 353/1-b-1 maddeleri uyarınca reddine dair aşağıdaki kararın verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:

Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-
Tarafların
İstinaf Başvurularının
HMK 353/1-b-1 md.si gereğince
ESASTAN REDDİNE,

2-Alınması gereken istinaf nisbi karar harcı olan 54,40.-TL harçtan, peşin alınan 35,90.-TL harcın mahsubu ile bakiye 18,50.-TL harcın istinaf talebinde bulunan davacıdan alınmasına,

3-Alınması gereken istinaf nisbi karar harcı olan 54,40.-TL harçtan, peşin alınan 35,90.-TL harcın mahsubu ile bakiye 18,50.-TL harcın istinaf talebinde bulunan davalıdan alınmasına,

3-İstinaf ile ilgili yapılan masrafların istinaf talebinde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,

4-Kararın tebliği, harç vb. işlemlerin
6100 Sayılı HMK’nın 359/3 md. uyarınca
İlk Derece Mahkemesi tarafından yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.’nın 362/1-b-1 maddesi gereğince
KESİN olarak oybirliği ile karar verildi. 18/11/2020