Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ
: ADANA 1. AİLE MAHKEMESİ
DAVACI-KARŞIDAVALI
:K1-TC.NO: -N1 A1
VEKİLİ
: Av. K2 A2
DAVALI-KARŞIDAVACI
:K3-TC.NO: -N2 A3
VEKİLİ
: Av. K4 A4
DAVA KONUSU
: Boşanma-Boşanma
KARAR YAZMA TARİHİ
:14/12/2020
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen mahkemenin kararına karşı, davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği ve istinaf isteminin süresi içerisinde yapıldığı anlaşılmakla dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
HMK 355 maddesine göre, resen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır.
Dava, taraflarca karşılıklı olarak, karşı eşin kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı, TMK’nun 166/1-2 maddesi uyarınca açılan boşanma davalarına ilişikindir.
Tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde; tarafların, 29/06/2011 tarihinde resmi olarak evlendikleri, bu evliliklerinden müşterek çocuklarının olmadığı, taraflarca karşılıklı olarak, karşı eşin kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı, TMK.’nun 166/1-2 maddesi uyarınca, davacı-karşı davalı kadın vekilinin; “evlilik sonrası olumsuz kişiliğinin ortaya çıkması, asabi ve geçimsiz kişiliğinin olması, en küçük olayları büyütme, kavga ve tartışma ortamı yaratma, saygı göstermeme, kişiliğe ve saygınlığa küfürler etme, erkeğin annesinin sorunlar yaşatması, erkeğin annesinin; sürekli her şeyden şikayetçi olması, duygusal şiddet uygulaması, her olayda sinirlenip bağırması, erkeğin; annesinin etkisi ile kadına hakaretler etmesi, düğün günü bile erkeğin kadının telefonunu kırması, tokat vurma, üzerine sandalye atma, ağzını sıkmak sureti ile şiddet uygulama, kadının on dört yaşında arkadaşlık yaptığı erkek nedeni ile erkeğin kadını sorgulaması, ev eşyalarını ve giysileri dağıtması, kadına şiddet uygulaması, tekmeleme, erkeğin annesinin de “babanı arayacağım, gelsin seni alsın” demesi, evden gitmeye neden olma, evden ayrılık sonrası Adana da hala yanına gitme, sonrasında aile yanına dönmeye neden olma, cevaba cevap dilekçesi ile de
; karşı davanın süresinde açılmadığı, karşı iddiaların doğru olmadı, evliliğin kaçma neticesinde gerçekleşmesi, düğünde kadının ailesinin olmaması, düğünün erkeğin kendi ailesi arasında yapılması, erkeğin annesinin kadına hakaretler etmesi, kadının, can korkusu nedeni ile eve geri dönmemesi” vakıalarını ileri sürerek boşanma, dava tarihinden kararın kesinleşmesine kadar tedbir, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra yoksulluk nafakası olarak aylık 1.000,00.TL nafaka ile boşanma neden ile kadın lehine 100.000,00.erTL maddi ve manevi tazminata karar verilmesinin talep edildiği, davalı-karşı davacı erkek vekilinin cevap ve karşı dava dilekçesi ile; “kadın tarafından ileri sürülen iddiaların doğru olmadığı, kadının ailesinin erkeğe şiddet uygulaması, tartışma sabahı kadının bilgisayarda fotoğraflarına bakması, sorgulamada baktığı fotoğrafın eski erkek arkadaşının fotoğrafı olduğunu anlatması, uyarmada “o benim arkadaşım, her zaman baka bilirim” demesi, tartışma sırasında erkeğe tokat atma, erkeğin okuduğu üniversiteye gitmek için evden çıktığında kadının evden ayrılması, aramada kadının bulunamaması, kayıp başvurusu yapılması, kadının ailesi ile erkeğin, kadını aramaya çıkmaları, erkeği suçlamaları, bağırıp hakaret etmeleri, Adana da eve götürüp odaya kitlemeleri, kadının babasının erkeği ölüm ile tehdit etmesi, iki gün sonra kadının bulunması, arkadaşında kaldığını söylemesi, kadının haklı çıkmak için erkek ve annesi suçlaması, durum değerlendirilmesi için taraflar ile aile büyüklerinin bir araya gelmeleri, kadının toplantı anında “her zaman önce tokadı ben atarım” demesi, kadının ailesinin erkeğe psikolojik ve fiziksel şiddet uygulamaları, kadının babasının erkeğe şiddet uygulaması, nasihat içerikli azarlaması ve evden kovması, kadının kendi rızası ile altı yıl babası evinde kalması, erkeğin akraba ve yakın olması nedeni ile şikayetçi olmaması, geçimsizliğe kadının neden olması, erkeğin Kastamonu Taşköprü ilçesinde orman muhafaza memuru olarak görev yapması, aylık 2.800,00.TL maaş alması, karşı dava ile de
; aynı vakıaları tekrar ile nedensiz hakaretler etme, tokat atma, toplum içinde küçük düşürme, “ben babanın parasını yemeğe geldim” deme, sorumlulukları yerine getirmeme, habersiz evi terk etme, altı yıldır ayrı yaşamaya neden olma, kadının 25/09/2011 tarihinde habersiz evi terk etmesi” karşı iddia ve vakıalara dayanarak kadın tarafından açılan boşanma davası ve taleplerinin reddine, karşı dava ile boşanma, erkek lehine boşanma nedeni ile 100.000,00.’erTL maddi ve manevi tazminata karar verilmesinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince yaptırılan ekonomik-sosyal araştırmaya göre, davacı-karşı davalı kadının; Isparta ilinde Ahçılık M.Y.O öğrenci olduğu, geliri ve mal varlığının olmadığı, ailesi tarafından bakıldığı, davalı-karşı davacı erkeğin de; orman muhafaza memuru olduğu, aylık ek ödeme ile yaklaşık 2.900,00.TL civarında maaş aldığı, aylık 500,00.TL kira ödediği, mal varlığının olmadığının belirlendiği, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; taraflarca karışılıklı olarak TMK.’nun 166/1-2 maddesi uyarınca açılan boşanma davalarının kabulü ile tarafların TMK.’nun 166/1 maddesi uyarınca boşanmalarına, davacı-karşı davalı kadın için dava tarihinden kararın kesinleşmesine kadar aylık 350,00.TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına ödenmesine, davacı-karşı davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olması nedeni ile yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma nedeni ile talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabul, kısmen reddi ile 3.000,00.’erTL maddi ve manevi tazminatın kadından alınarak, erkeğe ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verildiği, verilen kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davalı-karşı davacı erkeğin istinaf kanun yoluna başvurmadığı, davacı-karşı davalı kadının yasa iki haftalık istinaf süresi içerisinde, “İlk Derece Mahkemesince verilen kararda; belirlenen kusur durumunun, kadının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebinin reddinin, erkek lehine boşanma nedeni ile takdir edilen maddi ve manevi tazminatın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, talep doğrultusunda maddi ve manevi tazminata karar verilmesi” gerekçesi ile istinaf kanun yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.
TMK.’nun 166/1-2 maddesi gereğince “Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir.
Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, davacının kusuru daha ağır ise, davalının açılan davaya itiraz hakkı vardır. Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir.”
Taraflarca sunulan, İlk Derece Mahkemesince toplanan tüm delillere ve davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından gösterilen istinaf nedenlerine göre yapılan incelemede; taraflarca karşı eşin kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı TMK.’nun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma ve fer’ilerine ilişkin talepte bulunarak boşanma davası açtıkları, her iki tarafından karşı iddia ve vakıaları kabul etmeyerek, kendi davaları ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep ettikleri, taraflarca gösterilen, İlk Derece Mahkemesince toplanan tüm deliller ve İlk Derece Mahkemesince verilen karar, taraflarca ileri sürülen vakıalar, dosyaya toplanan tüm bilgi ve belgeler ve davacı-karşı davalı kadının istinaf nedenleri birlikte değerlendirildiğinde; tarafların yakın akraba oldukları, evlilik öncesinde kaçtıkları, sonrasında düğün yapılarak resmi olarak evlendikleri, çok kısa süre birlikte yaşadıkları, birlikte yaşadıkları dönemde düğün öncesi ve düğün sonrasındaki olaylar nedeni ile taraflar arasında anlaşmazlık olduğu, davacı-karşı davalı kadının; evlilik öncesinde arkadaşlık yaptığı erkeğin fotoğrafında baktığı bu neden ile tartışma yaşandığı, tartışma sırasında erkeğe tokat atarak şiddet uyguladığı, “şerefsiz, mal” demek sureti ile hakaretler ettiği, “babanın parasını yemeye geldim” dediği, evi terk ettiği iki gün boyunca arkadaşı yanında kaldığı, kadının babasının da erkeğe şiddet uyguladığı, “adam olsun gelsin, kızımı o zaman veririm, o zamana kadar kızım benim yanımda kalacak” dediği, davalı-karşı davacı erkeğin de; yaşanan tartışmada kadına şiddet uyguladığı, taraflar arasında yaşanan bu olumsuz olaylar nedeni ile taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, boşanmaya neden olan olaylarda belirlendiği üzere kadının ağır kusurlu, erkeğin hafif kusurlu olduğu, İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılamanın, boşanmaya neden olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğuna ilişkin belirlenen kusur durumunun, belirlenen kusur durumuna göre kadının, yoksulluk nafakası talebi ile boşanma nedeni ile maddi ve manevi tazminat talebinin reddinin, davalı-karşı davacı erkek lehine boşanma nedeni ile takdir edilen maddi ve manevi tazminat ve miktarlarına ilişkin verilen karar ve karar gerekçesinin toplanan tüm delillere, usul ve yasaya, erkek lehine boşanma nedeni ile takdir edilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönü ile hakkaniyet ilkesine, TMK’nun 166/1,175,174/1-2,4 maddelerin uygun olduğu anlaşıldığından, davacı-karşı davalı kadının, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda; belirlenen kusur durumunun, yoksulluk nafakası ile boşanma nedeni ile talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, erkek lehine boşanma nedeni ile takdir edilen maddi ve manevi tazminat yönlerinden istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK.’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine oy birliği ile karar vermek gerekmiş aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM
:
Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-
Davacı-karşı davalı kadın vekilinin, Adana 1. Aile Mahkemesi’nin 27/09/2018 tarih, 2017/322 Esas ve 2018/767 Karar sayılı kararında;
“belirlenen kusur durumuna, yoksulluk nafakası ile boşanma nedeni ile talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, erkek lehine boşanma nedeni ile takdir edilen maddi ve manevi tazminat” yönlerinden isti naf başvurusunun
6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince
ESASTAN REDDİNE,
2-
Davacı-karşı davalının,istinaf başvurusu nedeni ile istinaf karar tarihi itibari ile alınması gerekli 54,40.TL İstinaf karar ilam harcından peşin alınan 44,40.TL harcın mahsubu ile kalan 10,00.TL harcın, davacı-karşı davalıdan alınarak, Hazineye irad kaydına,
3-
Davacı-karşı davalı tarafından, istinaf başvurusu nedeni ile yapılan yargılama giderinin, davacı-karşı davalının istinaf başvurusunun reddine karar verildiğinden kendi üzerinde bırakılmasına,
4-
Davacı-karşı davalı tarafındanistinaf nedeniyle yatırılan gider avansından kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde kendisine iadesine,
5-
İstinaf incelemesi dosya üzerinden yapıldığından takdiren davalı-karşı davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
6-
Kararın, HMK 359-(3) maddesi gereği taraflara tebliğe çıkarılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK.’nun m. 353/1-b-1 bendiyle, aynı kanunun 361-(1) maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere
OY BİRLİĞİYLE karar verildi. 14/12/2020
