Adana BAM, 2. HD., E. 2018/855 K. 2018/819 T. 5.4.2018

T.C.

ADANA
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ
: MERSİN 4. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ
: 25/01/2018
NUMARASI
: 2017/648 E 2018/45K
DAVACI
:K1-TC.NO:N1 A1
VEKİLİ
: Av. K2 A2
DAVALI
:K3-TC.NO:N2
DAVA KONUSU
: Terbir Nafakası
DAVA TARİHİ
: 25/04/2018
KARAR TARİHİ
: 05/10/2018
KARAR YAZMA TARİHİ
:05/10/2018
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen mahkemenin kararına karşı, davalı tarafça istinaf başvurusunda bulunulduğu, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği ve istinaf isteminin süresi içerisinde yapıldığı anlaşılmakla dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

TALEP
:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkili ile davalının 15/10/2010 tarihinde evlendiklerini, davalının daha evliliğin ilk günlerinden başlayan ve farklı konularda yaşatmış olduğu huzursuzlar ile evlilik müessesini dayanılmaz bir hale sürüklediğini, müvekkilinin ev hanımı olduğunu, rahatsızlarının olduğunu, davalı eşin bu rahatsızlıkları ve müvekkilinin herhangi bir geliri olmadığını bildiği halde evlilik müessesini kurduğunu, sonrasında ise evin sorumluluklarına katkıda bulunmadığı gibi ev için zaruri olan ihtiyaçları bile evine tedarik etmediğini, müvekkiline evin tüm sorumluluklarını yüklediğini, maddi olarak herhangi bir kazancı olmayan ve çalışma hayatına katılabilecek fiziksel yeterliliği bulunmadığı halde ve keza sağlığı da bütün bunlara elverişli olmadığı halde davalı eş müvekkilini bu bağlamda yapayalnız bıraktığını, davalının 6 yıl önce eşyalarını topladığını ve evden ayrıldığını, müvekkilinin maddi ve manevi olarak herhangi bir dayanağının kalmadığını, eş dost akraba yanında kalarak yaşamını idame ettirdiğini belirterek aylık 1.000 TL tedbir nafakasının davalıdan alınmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

SAVUNMA:

Davalıya usulüne uygun tebliğin yapıldığı halde cevap dilekçesini sunmadığı ve duruşmalara katılmadığı anlaşılmıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:

Mersin 4.Aile Mahkemesinin 2017/648 Esas 2018/45 karar sayılı 25/01/2018 tarihli kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile aylık 400 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine ,2180 TL makdu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesinin kararının usul ve hukuka aykırı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kaldırılmasına karar verildiğini, davacının ayrı yaşama hakkını ispat edemediğini, kararın gerekçeden yoksun olduğunu, taktir edilen nafakanın miktarının yüksek olduğunu, emekli olduğunu, aylık 1.500 TL ile geçimini sağladığını, aylık 500 TL ev kirası ödediğini belirterek Mersin 4.Aile Mahkemesi’nin 2018/45 karar sayılı kararının kaldırılmasına yeniden yargılama yapılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE

GEREKÇE :

HMK 355 maddesine göre, resen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır.

Dava davacı eşin, davalı eşten tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı eş tarafından, TMK 197 maddesi gereğince davalı eşten aylık 1.000 TL tedbir nafakası talep edildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde aylık 400 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, yargılama giderinin davalıdan alınmasına ve 2.180 TL makdu vekalet ücretinin davalıdan alınmasına karar verildiği, verilen kararın davalıya 10/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalının yasal süresi içerisinde 16/03/2018 tarihinde davanın kabul edilmesinin usul ve yasaya açıkça aykırı olduğu, davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu ispat edemediğini, kararda gerekçenin hangi delile ya da hangi tanık beyanına dayanılarak karar verildiğinin belli olmadığını, ayrıca taktir edilen nafakanın çok yüksek olduğunu, aylık gelirinin 1.500 TL olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

TMK.’nun 197. Maddesinde; “Eşlerden biri ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır….” hükmü düzenlenmiştir. Buna göre; tedbir nafakasına hükmedilebilmesi için davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğunu ispat etmesi gerekir.

Somut olayda; davacı eşin, ayrı yaşamada haklı olduğunu gösterdiği delillerle ispat edemediği, davanın kabulü için davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu delillerle ispat etmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince, davalı eşin, davacı eşe nafaka yükümlüğünün doğması için TMK.’nun 197. Maddesinde düzenlen davacı eşin ayrı yaşamada haklı olduğu değerlendirilmesinin hatalı olduğu, davanın reddine karar verilmesi gerekirken,kabulüne karar verildiği, davalının bu yönü ile istinaf talebinde haklı olduğu anlaşılmakla;

Tüm bu nedenler ile Mersin 4.Aile Mahkemesinin 2017/648 Esas 2018/45 karar sayılı 25/01/2018 tarihli kararının tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına, HMK’nun “Madde 353/1 Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa, 353/1-b Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 353/1-b-2 Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” hükmü gereğince İlk Derece Mahkemesinin kanunun olaya uygulanmasında hataya düşmesi nedeni ile, davacı ayrı yaşamada haklı olduğunu ispat edemediğinden, davacının tedbir nafakasına ilişkin davasının, dava konusu edilen yıllık nafaka miktarı dikkate alınarak kesin olarak reddine oy birliği ile karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM
:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1 -Davalınınn tedbir nafakasına ilişkin istinaf başvurusunun
KABÜLÜ ile, Mersin 4.Aile Mahkemesinin 2017/648 Esas 2018/45 karar sayılı 25/01/2018 tarihli kararının tüm sonuçları ile birlikte
ORTADAN KALDIRILMASINA,

2 -Kaldırılan karar ile ilgili 6100 sayılı HMK ‘nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesi gerekmekle; davacının davalı eşten aylık 1.000 TL tedbir nafakasına ilişkin davasının
REDDİNE
,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 35,90 TL başvuru ve 35,90 TL makdu harcın davacıdan alınarak hazineye irad kaydına,

4-Yargılama nedeni le yapılan ve adli yardım nedeniyle karşılanan 116 TL’nin davacıdan alınarak hazineye irad kaydına,

5-Davalı tarafından istinaf nedeniyle yatırılan avanstan harcanan 1 tebligat gideri 14 TL ve dosyanın gidiş dönüş masrafı olarak harcanan 27 TL olmak üzere toplam 41 TL’nin davacıdan alınarak davalıya iadesine,

6-Davalı tarafından yatırılan avanstan bakiye kalanının davalıya iadesine,

7-Davalı tarafından yatırılan 35,90 TL istinaf karar harcının davalı istinafında haklı bulundugundan talep halinde, davalıya
İADESİNE,

8-Kararın HMK 359-(3) maddesi gereğince ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1, 353/1-b-2 m. ile aynı kanunun 362/(1-a) m. uyarınca
KESİN olmak üzere
OY BİRLİĞİYLE karar verildi.05/04/2018