Adana BAM, 2. HD., E. 2018/2467 K. 2019/31 T. 8.1.2019

İ S T İ N A F K A R A R I
DAVA KONUSU
: Boşanma
Yukarıda tarihi , konusu ve tarafları gösterilen mahkemenin kararına karşı, taraflarca istinaf başvurusunda bulunulduğu, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği ve istinaf isteminin süresi içerisinde yapıldığı anlaşılmakla dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekili, tarafların 1996 yılında evlendiklerini,2007 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, 2010 yılında ise davalının talebi ile tarafların çocukları için tekrar evlendiklerini , bu kararı verirken maddi-manevi her konuda şeffaf ve dürüst olacakları konusunda anlaştıklarını, davalının herhangi bir yatırımınının olduğundan bahsetmediğini, davalının evlilikleri boyunca maaşı birikimleri konusunda davacıya hiçbir bilgi vermediğini, davacının 2013 yılında emekli olduktan sonra Mersin’de inşaat yapmaya başladığını, davalıya Mersin’e taşınma teklifinde bulunduğunu, davalının çocukları bahane ederek taşınma teklifini kabul etmediğini, davalının davacıdan sürekli ev ve dükkan almasını istediğini, davacının, davalıdan birikmiş parasını istediğini ancak davalının birikmiş parasını kardeşine verdiğini söylediğini ve kardeşinden paraya alamadığını, en son davacının ailesini görmek için Mersin’den İstanbul’a gittiğinde yanında kirli çamaşırlarını götürdüğünü, davalının buna tepki göstererek davacıya ” bir daha kirli çamaşırlarını da getirme bana yıkamıyacağım” dediği, davacının da ” istersen bende gelmeyeyim” diyerek tepki gösterdiğini, bunun üzerine davacının ” evet gelme bir daha istemiyorum seni” diyerek evden kovduğunu, bunun üzerine davacının Mersin’e geri döndüğünü ve tarafların o tarihten beri ayrı yaşadıklarını, evlilik birliğini devam ettirmenin imkansız olduğunu, bu sebeplerle tarafların boşanmalarına, müşterek çocuklar K1 ve K2’ın velayetlerinin davacı babaya verilmesine, müvekkil lehine 200.000 TL.maddi, 200.000 TL.manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle tarafların müşterek oturdukları yerleşim yerinin İstanbul olduğunu bu nedenle TMK 168 maddesi uyarınca yetkili mahkemenin İstanbul Büyükçekmece Aile Mahkemelerinin olduğunu ileri sürerek öncelikle yetkisizlik ilk itirazında bulunmuştur.

Mersin 4. Aile Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davalı tarafın yetkisizlik itirazı yerinde görümekle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Büyükçekmece Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği , kararın taraflara tebliğ edildiği, davacı taraf süresi içerisinde;yetkili mahkemenin Mersin Aile Mahkemesi olduğunu bu nedenle Mersin 4. Aile Mahkemesince verilen yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurduğu , dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 2016/29 Esas sırasına kaydının yapıldığı anlaşılmıştır.

Antlaya Bölge Adliye Mahkemesinin 22/11/2016 tarih 2016/29 Esas 2016/27 Karar sayılı ilamıyla davacının istinaf talebinin kabulüyle Mersin 4. Aile Mahkemesinin 06/09/2016 tarih 2015/735 Esas ve 2016/553 Karar sayılı yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş, dosya Mersin 4. Aile Mahkemesinin 2016/896 Esas sırasına kaydı yapılmıştır. Mersin 4. Aile Mahkemesi 22/05/2018 tarih ve 2016/896 Esas 2018/345 Karar sayılı ilamıyla tarafların boşanmalarına, müşterek çocuk 22/11/2002 doğumlu K1’un velayetinin davalı annesine verilmesine, davacı baba ile müşterek çocuk arasında şahsi ilişki kurulmasına, davalı lehine aylık 750 TL; müşterek çocuk K1 lehine aylık 750 TL olarak belirlenen tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştikten sonra müşterek çocuk K1 için aylık 1000 TL iştirak nafakasının davacıdan alınarak velayetin davalıya verilmesine, TMK 175 maddesindeki yasal şartların oluşmadığı kanaatine varıldığından davalının yoksulluk nafakası talebinin reddine, tarafların karşılıklı olarak birbirinden talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin TMK 174 maddesindeki yasal şartların oluşmadığı kanaatine varıldığından ayrı ayrı reddine karar verildiği, kararın taraflara tebliğ edildiği, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde istinaf başvurusunda bulunulduğu bunun üzerine dosyanın dairemize gönderildiği görülmüştür.
694 sayılı kanun hükmünde kararnamenin 136. Maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna Eklenen ve ” yargı çevresinin değişmesi” başlığını taşıyan ek md.1 ‘de ” Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25. madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için resmi gazetede belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibariyle yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesi ile ek izin kararı verilemez.Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar yeniden istinaf incelemesinde kabul edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır” hükmü düzenlenmiştir.

Hakim ve Savcılar Kurulunun 03/08/2017 tarih ve 703 sayılı kararı ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi’nin 05/09/2017 tarihinde faaliyete geçmiştir. İstinafa konu Mersin 4. Aile Mahkemesinin 22/05/2018 tarih 2016/896 Esas 2018/345 Karar sayılı kararı öncesi , Mersin 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/09/2016 tarih, 2015/735 Esas ve 2016/553 sayılı ilamı ile karara çıkmış, istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesinin 22/11/2016 tarih ve2016/29-27 E-K sayılı ilamı ile istinaf incelemesi yapılarak karara bağlanmıştır.

Her nekadar 05/09/2017 tarihinden buyana Mersin, Adana Bölge Adliye Mahkemesi yargı sınırları içerisinde kalmakta ise de Mersin’in daha önce Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Yargı sınırları içerisinde kaldığı ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi’nin faaliyet tarihinden önce söz konusu dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2.Hukuk Dairesi nezdinde istinaf talebinden geçmiş olması nedeniyle, Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna eklenen ve ” yargı çevresinin değişmesi ” başlığını taşıyan ek m.1 gereğince ilk istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkeme Dairesi, sonraki istinaf incelemelerinde de yetkili ve görevli olmakla ( Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/07/2018 tarih ve 2018/3612-5049 E-K sayılı kararı bu yöndedir) istinaf incelemesinde yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi’nin olması nedeniyle HMK’nın 352/1-a maddesi gereğince aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM
:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-
Dava dosyasında istinaf başvurusu ile ilgili inceleme yapmak yetki ve görevinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğu anlaşılmakla HMK’nın 352/1-a maddesi gereğince dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesi için ilk derece mahkemesine
GERİ ÇEVRİLMESİNE
,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde
OY BİRLİĞİ ile KESİN olarak karar verildi.08/01/2019