TMK Madde 332 - Nafaka davasında geçici önlemler: Genel olarak

Uyuşmazlık, müşterek çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının dayanağı ve başlangıç tarihi yönünden hükmün usul ve kanuna uygunluğuna ilişkindir. Yerel mahkeme, çocuk için dava tarihinden itibaren takdir ettiği nafakaya TMK m.332/2 uyarınca hükmetmiş; Yargıtay, dosyadaki yazıları, kararın dayandığı delilleri ve kanuni gerektirici sebepleri yerinde görerek temyiz itirazlarını reddetmiş ve hükmün onanmasına karar vermiştir. Gerekçede, çocuğa nafakanın TMK m.332/2 maddesi uyarınca dava tarihinden itibaren hükmedildiğinin anlaşılması özellikle vurgulanmıştır. Peşin alınan harcın mahsubu ile temyiz başvuru harcı yönünden başkaca harç alınmasına yer olmadığına oybirliğiyle karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, asliye hukuk (aile) mahkemesinde görülen babalık-nafaka-tazminat davasında hükmedilen çocuk nafakası ile vekalet ücretinin temyizine ilişkindir. Yargıtay, çocuk için takdir edilen nafakanın TMK m.332 uyarınca geçici tedbir (geçici önlem) niteliğinde bulunduğunu, dolayısıyla bu nitelikteki nafakaya yönelik temyiz isteminin yerinde olmadığını belirtmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve kanuni gerektirici sebeplere göre temyiz istemi reddedilerek usul ve kanuna uygun hükmün onanmasına oybirliğiyle karar verilmiştir. Onama harcı temyiz edene yükletilmiş ve karar düzeltme yolu açık tutulmuştur.

Uyuşmazlık, boşanma sürecinde velayeti tedbiren anneye verilen müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir. Dosyada çocuğun davadan önce fiilen davacı anne yanında bulunduğu ve 20.4.2007 tarihli tensiple velayet hakkının tedbiren anneye verildiği ihtilafsızdır. Yargıtay, davalının yasal on beş günlük süre geçtikten sonra (15.4.2008 tebliğ, 2.5.2008 dilekçe; HUMK m.432 ve 1.6.1990 günlü İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca) yaptığı temyizi reddetmiştir. Davacının temyizini ise yerinde bularak, TMK m.332/1 uyarınca tensip tarihinden hükmün kesinleşeceği tarihe kadar müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken bu yönün gözetilmemesini usul ve yasaya aykırı bularak hükmü 2/b bendi yönünden bozmuş, bozma kapsamı dışındaki hususları onamıştır.

Uyuşmazlık, karşılıklı boşanma davasında evlilik birliğinin temelinden sarsılması, müşterek çocuğun velâyeti ile çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakası taleplerine ilişkindir; davacı-davalı kadın velâyetin kendisine verilmesini ve çocuk lehine nafaka istemiş, davalı-davacı erkek karşı davayla velâyetin kendisine bırakılmasını talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle boşanmaya ve müşterek çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar vermiş; ancak gerekçede iştirak nafakası yönünden önce "belli bir miktar iştirak nafakasına hükmedildiği", alt paragrafta ise aynı talep için "tedbir ve iştirak nafakasının reddedildiği" yazılarak çelişki doğmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi bu çelişki ve iştirak nafakası yönünden delillerin hiç değerlendirilmemiş olması nedeniyle hükmün tamamen kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Çocuğun bakım ve eğitim giderine velâyet kendisine verilmeyen eşin malî gücü oranında katılma yükümlülüğü, çocuğun korunması için alınması gereken malî önlemlerle bağlantılı olup TMK m.332'nin koruyucu mantığını yansıtmaktadır. (Not: Karar metni eksik kesildiğinden nihai temyiz sonucu metinden anlaşılamamaktadır.)